recliqueter

VER — masculin

/ʁəklikəte/

Syllabes : ʁə.kli.kə.te Orthocode : re.cli.que.ter

Définitions

  1. 1. Cliqueter à nouveau.

Étymologie

De cliqueter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recliqueta /ʁəklikəta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kli.kə.ta re.cli.que.ta
recliquetai /ʁəklikətɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kli.kə.tɛ re.cli.que.tai
recliquetaient /ʁəklikətɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tɛ re.cli.que.taie°n°t°
recliquetais /ʁəklikətɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kli.kə.tɛ re.cli.que.tais°
recliquetais /ʁəklikətɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kli.kə.tɛ re.cli.que.tais°
recliquetait /ʁəklikətɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kli.kə.tɛ re.cli.que.tait°
recliquetant /ʁəklikətɑ̃/ participe, present ʁə.kli.kə.tɑ̃ re.cli.que.tant°
recliquetas /ʁəklikəta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kli.kə.ta re.cli.que.tas°
recliquetasse /ʁəklikətas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kli.kə.tas re.cli.que.tasse°
recliquetassent /ʁəklikətas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tas re.cli.que.tasse°n°t°
recliquetasses /ʁəklikətas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kli.kə.tas re.cli.que.tasse°s°
recliquetassiez /ʁəklikətasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kə.ta.sje re.cli.que.ta.ssiez
recliquetassions /ʁəklikətasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kə.ta.sjɔ̃ re.cli.que.ta.ssions°
recliqueter /ʁəklikəte/ infinitif ʁə.kli.kə.te re.cli.que.ter
recliquetez /ʁəklikəte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kə.te re.cli.que.tez
recliquetez /ʁəklikəte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kə.te re.cli.que.tez
recliquetiez /ʁəklikətje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tje re.cli.que.tiez
recliquetiez /ʁəklikətje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tje re.cli.que.tiez
recliquetions /ʁəklikətjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tjɔ̃ re.cli.que.tions°
recliquetions /ʁəklikətjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tjɔ̃ re.cli.que.tions°
recliquetons /ʁəklikətɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tɔ̃ re.cli.que.tons°
recliquetons /ʁəklikətɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tɔ̃ re.cli.que.tons°
recliquette /ʁəklikɛt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quette°
recliquette /ʁəklikɛt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quette°
recliquette /ʁəklikɛt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quette°
recliquette /ʁəklikɛt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quette°
recliquette /ʁəklikɛt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quette°
recliquettent /ʁəklikɛt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɛt re.cli.quette°n°t°
recliquettent /ʁəklikɛt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɛt re.cli.quette°n°t°
recliquettera /ʁəklikɛtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁa re.cli.que.tte.ra
recliquetterai /ʁəklikɛtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tʁɛ re.cli.que.tte°rai
recliquetteraient /ʁəklikɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɛ re.cli.que.tte.raie°n°t°
recliquetterais /ʁəklikɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɛ re.cli.que.tte.rais°
recliquetterais /ʁəklikɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɛ re.cli.que.tte.rais°
recliquetterait /ʁəklikɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɛ re.cli.que.tte.rait°
recliquetteras /ʁəklikɛtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁa re.cli.que.tte.ras°
recliquetterez /ʁəklikɛtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁe re.cli.que.tte.rez
recliquetteriez /ʁəklikɛtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁje re.cli.que.tte.riez
recliquetterions /ʁəklikɛtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁjɔ̃ re.cli.que.tte.rions°
recliquetterons /ʁəklikɛtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɔ̃ re.cli.que.tte.rons°
recliquetteront /ʁəklikɛtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɔ̃ re.cli.que.tte.ront°
recliquettes /ʁəklikɛt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quette°s°
recliquettes /ʁəklikɛt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quette°s°
recliquetâmes /ʁəklikətam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tam re.cli.que.tâme°s°
recliquetât /ʁəklikəta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kli.kə.ta re.cli.que.tât°
recliquetâtes /ʁəklikətat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tat re.cli.que.tâte°s°
recliquetèrent /ʁəklikətɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kə.tɛʁ re.cli.que.tère°n°t°
recliqueté /ʁəklikəte/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kli.kə.te re.cli.que.té
recliquète /ʁəklikɛt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quète°
recliquète /ʁəklikɛt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quète°
recliquète /ʁəklikɛt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quète°
recliquète /ʁəklikɛt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quète°
recliquète /ʁəklikɛt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quète°
recliquètent /ʁəklikɛt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɛt re.cli.quète°n°t°
recliquètent /ʁəklikɛt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɛt re.cli.quète°n°t°
recliquètera /ʁəklikɛtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁa re.cli.què.te.ra
recliquèterai /ʁəklikɛtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tʁɛ re.cli.què.te°rai
recliquèteraient /ʁəklikɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɛ re.cli.què.te.raie°n°t°
recliquèterais /ʁəklikɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɛ re.cli.què.te.rais°
recliquèterais /ʁəklikɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɛ re.cli.què.te.rais°
recliquèterait /ʁəklikɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɛ re.cli.què.te.rait°
recliquèteras /ʁəklikɛtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛ.tə.ʁa re.cli.què.te.ras°
recliquèterez /ʁəklikɛtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁe re.cli.què.te.rez
recliquèteriez /ʁəklikɛtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁje re.cli.què.te.riez
recliquèterions /ʁəklikɛtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁjɔ̃ re.cli.què.te.rions°
recliquèterons /ʁəklikɛtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɔ̃ re.cli.què.te.rons°
recliquèteront /ʁəklikɛtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɛ.tə.ʁɔ̃ re.cli.què.te.ront°
recliquètes /ʁəklikɛt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quète°s°
recliquètes /ʁəklikɛt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɛt re.cli.quète°s°