reclavioter

VER — épicène

/ʁəklavjote/

Syllabes : ʁə.kla.vjo.te Orthocode : re.cla.vio.ter

Définitions

  1. 1. Clavioter à nouveau.
    Vilainpticurieux si tu passes.... à minuit je fais déjà dodo moi j'ai hâte de te reclavioter à nouveau.

Étymologie

De clavioter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reclaviota /ʁəklavjota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kla.vjo.ta re.cla.vio.ta
reclaviotai /ʁəklavjotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kla.vjo.tɛ re.cla.vio.tai
reclaviotaient /ʁəklavjotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.tɛ re.cla.vio.taie°n°t°
reclaviotais /ʁəklavjotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kla.vjo.tɛ re.cla.vio.tais°
reclaviotais /ʁəklavjotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kla.vjo.tɛ re.cla.vio.tais°
reclaviotait /ʁəklavjotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kla.vjo.tɛ re.cla.vio.tait°
reclaviotant /ʁəklavjotɑ̃/ participe, present ʁə.kla.vjo.tɑ̃ re.cla.vio.tant°
reclaviotas /ʁəklavjota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kla.vjo.ta re.cla.vio.tas°
reclaviotasse /ʁəklavjotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kla.vjo.tas re.cla.vio.tasse°
reclaviotassent /ʁəklavjotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.tas re.cla.vio.tasse°n°t°
reclaviotasses /ʁəklavjotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kla.vjo.tas re.cla.vio.tasse°s°
reclaviotassiez /ʁəklavjotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.ta.sje re.cla.vio.ta.ssiez
reclaviotassions /ʁəklavjotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.ta.sjɔ̃ re.cla.vio.ta.ssions°
reclaviote /ʁəklavjɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kla.vjɔt re.cla.viote°
reclaviote /ʁəklavjɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kla.vjɔt re.cla.viote°
reclaviote /ʁəklavjɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kla.vjɔt re.cla.viote°
reclaviote /ʁəklavjɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kla.vjɔt re.cla.viote°
reclaviote /ʁəklavjɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kla.vjɔt re.cla.viote°
reclaviotent /ʁəklavjɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔt re.cla.viote°n°t°
reclaviotent /ʁəklavjɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔt re.cla.viote°n°t°
reclavioter /ʁəklavjote/ infinitif ʁə.kla.vjo.te re.cla.vio.ter
reclaviotera /ʁəklavjɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁa re.cla.vio.te.ra
reclavioterai /ʁəklavjɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kla.vjɔ.tʁɛ re.cla.vio.te°rai
reclavioteraient /ʁəklavjɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁɛ re.cla.vio.te.raie°n°t°
reclavioterais /ʁəklavjɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁɛ re.cla.vio.te.rais°
reclavioterais /ʁəklavjɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁɛ re.cla.vio.te.rais°
reclavioterait /ʁəklavjɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁɛ re.cla.vio.te.rait°
reclavioteras /ʁəklavjɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁa re.cla.vio.te.ras°
reclavioterez /ʁəklavjɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁe re.cla.vio.te.rez
reclavioteriez /ʁəklavjɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁje re.cla.vio.te.riez
reclavioterions /ʁəklavjɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁjɔ̃ re.cla.vio.te.rions°
reclavioterons /ʁəklavjɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁɔ̃ re.cla.vio.te.rons°
reclavioteront /ʁəklavjɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tə.ʁɔ̃ re.cla.vio.te.ront°
reclaviotes /ʁəklavjɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kla.vjɔt re.cla.viote°s°
reclaviotes /ʁəklavjɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kla.vjɔt re.cla.viote°s°
reclaviotez /ʁəklavjote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.te re.cla.vio.tez
reclaviotez /ʁəklavjote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.te re.cla.vio.tez
reclaviotiez /ʁəklavjɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tje re.cla.vio.tiez
reclaviotiez /ʁəklavjɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tje re.cla.vio.tiez
reclaviotions /ʁəklavjɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tjɔ̃ re.cla.vio.tions°
reclaviotions /ʁəklavjɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kla.vjɔ.tjɔ̃ re.cla.vio.tions°
reclaviotons /ʁəklavjotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.tɔ̃ re.cla.vio.tons°
reclaviotons /ʁəklavjotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.tɔ̃ re.cla.vio.tons°
reclaviotâmes /ʁəklavjotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.tam re.cla.vio.tâme°s°
reclaviotât /ʁəklavjota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kla.vjo.ta re.cla.vio.tât°
reclaviotâtes /ʁəklavjotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.tat re.cla.vio.tâte°s°
reclaviotèrent /ʁəklavjotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kla.vjo.tɛʁ re.cla.vio.tère°n°t°
reclavioté /ʁəklavjote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kla.vjo.te re.cla.vio.té
reclaviotée /ʁəklavjote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.kla.vjo.te re.cla.vio.tée°
reclaviotées /ʁəklavjote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.kla.vjo.te re.cla.vio.tée°s°
reclaviotés /ʁəklavjote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.kla.vjo.te re.cla.vio.tés°