VER — masculin
/ʁəklodike/
Syllabes : ʁə.klo.di.ke
Orthocode : re.clau.di.quer
Définitions
-
1.
Claudiquer à nouveau.
Puis il faut encore sortir de la voiture, claudiquer jusqu'à la boite de la poste, pui reclaudiquer en sens inverse jusqu'à la voiture.^([sic])
Étymologie
De claudiquer, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| reclaudiqua | /ʁəklodika/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.klo.di.ka | re.clau.di.qua |
| reclaudiquai | /ʁəklodikɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.klo.di.kɛ | re.clau.di.quai |
| reclaudiquaient | /ʁəklodikɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kɛ | re.clau.di.quaie°n°t° |
| reclaudiquais | /ʁəklodikɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.klo.di.kɛ | re.clau.di.quais° |
| reclaudiquais | /ʁəklodikɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.klo.di.kɛ | re.clau.di.quais° |
| reclaudiquait | /ʁəklodikɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.klo.di.kɛ | re.clau.di.quait° |
| reclaudiquant | /ʁəklodikɑ̃/ | participe, present | ʁə.klo.di.kɑ̃ | re.clau.di.quant° |
| reclaudiquas | /ʁəklodika/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.klo.di.ka | re.clau.di.quas° |
| reclaudiquasse | /ʁəklodikas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.klo.di.kas | re.clau.di.quasse° |
| reclaudiquassent | /ʁəklodikas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kas | re.clau.di.quasse°n°t° |
| reclaudiquasses | /ʁəklodikas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.klo.di.kas | re.clau.di.quasse°s° |
| reclaudiquassiez | /ʁəklodikasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.klo.di.ka.sje | re.clau.di.qua.ssiez |
| reclaudiquassions | /ʁəklodikasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.klo.di.ka.sjɔ̃ | re.clau.di.qua.ssions° |
| reclaudique | /ʁəklodik/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.klo.dik | re.clau.dique° |
| reclaudique | /ʁəklodik/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.klo.dik | re.clau.dique° |
| reclaudique | /ʁəklodik/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.klo.dik | re.clau.dique° |
| reclaudique | /ʁəklodik/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.klo.dik | re.clau.dique° |
| reclaudique | /ʁəklodik/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.klo.dik | re.clau.dique° |
| reclaudiquent | /ʁəklodik/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.klo.dik | re.clau.dique°n°t° |
| reclaudiquent | /ʁəklodik/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.klo.dik | re.clau.dique°n°t° |
| reclaudiquer | /ʁəklodike/ | infinitif | ʁə.klo.di.ke | re.clau.di.quer |
| reclaudiquera | /ʁəklodikəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.klo.di.kə.ʁa | re.clau.di.que.ra |
| reclaudiquerai | /ʁəklodikʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.klo.di.kʁɛ | re.clau.di.que°rai |
| reclaudiqueraient | /ʁəklodikəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kə.ʁɛ | re.clau.di.que.raie°n°t° |
| reclaudiquerais | /ʁəklodikəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.klo.di.kə.ʁɛ | re.clau.di.que.rais° |
| reclaudiquerais | /ʁəklodikəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.klo.di.kə.ʁɛ | re.clau.di.que.rais° |
| reclaudiquerait | /ʁəklodikəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.klo.di.kə.ʁɛ | re.clau.di.que.rait° |
| reclaudiqueras | /ʁəklodikəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.klo.di.kə.ʁa | re.clau.di.que.ras° |
| reclaudiquerez | /ʁəklodikəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kə.ʁe | re.clau.di.que.rez |
| reclaudiqueriez | /ʁəklodikəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kə.ʁje | re.clau.di.que.riez |
| reclaudiquerions | /ʁəklodikəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kə.ʁjɔ̃ | re.clau.di.que.rions° |
| reclaudiquerons | /ʁəklodikəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kə.ʁɔ̃ | re.clau.di.que.rons° |
| reclaudiqueront | /ʁəklodikəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kə.ʁɔ̃ | re.clau.di.que.ront° |
| reclaudiques | /ʁəklodik/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.klo.dik | re.clau.dique°s° |
| reclaudiques | /ʁəklodik/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.klo.dik | re.clau.dique°s° |
| reclaudiquez | /ʁəklodike/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.klo.di.ke | re.clau.di.quez |
| reclaudiquez | /ʁəklodike/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.klo.di.ke | re.clau.di.quez |
| reclaudiquiez | /ʁəklodikje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kje | re.clau.di.quiez |
| reclaudiquiez | /ʁəklodikje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kje | re.clau.di.quiez |
| reclaudiquions | /ʁəklodikjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kjɔ̃ | re.clau.di.quions° |
| reclaudiquions | /ʁəklodikjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kjɔ̃ | re.clau.di.quions° |
| reclaudiquons | /ʁəklodikɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kɔ̃ | re.clau.di.quons° |
| reclaudiquons | /ʁəklodikɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kɔ̃ | re.clau.di.quons° |
| reclaudiquâmes | /ʁəklodikam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kam | re.clau.di.quâme°s° |
| reclaudiquât | /ʁəklodika/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.klo.di.ka | re.clau.di.quât° |
| reclaudiquâtes | /ʁəklodikat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kat | re.clau.di.quâte°s° |
| reclaudiquèrent | /ʁəklodikɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.klo.di.kɛʁ | re.clau.di.quère°n°t° |
| reclaudiqué | /ʁəklodike/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.klo.di.ke | re.clau.di.qué |