reclaircir

VER — épicène

/ʁəklɛʁsiʁ/

Syllabes : ʁə.klɛʁ.siʁ Orthocode : re.clair.cir

Définitions

  1. 1. vieilli Tirer au clair, éclaircir.
    Il est rare que l'avenir ne puisse point parvenir à reclaircir les funestes causes d'un crime aussi odieux, et déjà je puis fournir quelques documens utiles dans l'article suivant.
    En m'y réduisant, je n'ai pu encore atteindre la brièveté qu'on pourrait désirer ; mais la matière je maintiens impossible de reclaircir, et par conséquent d'y prendre une opinion assurée, sans la traiter avec une certaine étendue.

Étymologie

De claircir, avec le préfixe re-.

Dérivés

Hyperonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reclairci /ʁəklɛʁsi/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.klɛʁ.si re.clair.ci
reclaircie /ʁəklɛʁsi/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.klɛʁ.si re.clair.cie°
reclaircies /ʁəklɛʁsi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.klɛʁ.si re.clair.cie°s°
reclaircir /ʁəklɛʁsiʁ/ infinitif ʁə.klɛʁ.siʁ re.clair.cir
reclaircira /ʁəklɛʁsiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si.ʁa re.clair.ci.ra
reclaircirai /ʁəklɛʁsiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si.ʁɛ re.clair.ci.rai
reclairciraient /ʁəklɛʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.ʁɛ re.clair.ci.raie°n°t°
reclaircirais /ʁəklɛʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si.ʁɛ re.clair.ci.rais°
reclaircirais /ʁəklɛʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si.ʁɛ re.clair.ci.rais°
reclaircirait /ʁəklɛʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si.ʁɛ re.clair.ci.rait°
reclairciras /ʁəklɛʁsiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si.ʁa re.clair.ci.ras°
reclaircirent /ʁəklɛʁsiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.siʁ re.clair.cire°n°t°
reclaircirez /ʁəklɛʁsiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.ʁe re.clair.ci.rez
reclairciriez /ʁəklɛʁsiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.ʁje re.clair.ci.riez
reclaircirions /ʁəklɛʁsiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.ʁjɔ̃ re.clair.ci.rions°
reclaircirons /ʁəklɛʁsiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.ʁɔ̃ re.clair.ci.rons°
reclairciront /ʁəklɛʁsiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.ʁɔ̃ re.clair.ci.ront°
reclaircis /ʁəklɛʁsi/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si re.clair.cis°
reclaircis /ʁəklɛʁsi/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si re.clair.cis°
reclaircis /ʁəklɛʁsi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si re.clair.cis°
reclaircis /ʁəklɛʁsi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si re.clair.cis°
reclaircis /ʁəklɛʁsi/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si re.clair.cis°
reclaircis /ʁəklɛʁsi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.klɛʁ.si re.clair.cis°
reclaircissaient /ʁəklɛʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.sɛ re.clair.ci.ssaie°n°t°
reclaircissais /ʁəklɛʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si.sɛ re.clair.ci.ssais°
reclaircissais /ʁəklɛʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si.sɛ re.clair.ci.ssais°
reclaircissait /ʁəklɛʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si.sɛ re.clair.ci.ssait°
reclaircissant /ʁəklɛʁsisɑ̃/ participe, present ʁə.klɛʁ.si.sɑ̃ re.clair.ci.ssant°
reclaircisse /ʁəklɛʁsis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.klɛʁ.sis re.clair.cisse°
reclaircisse /ʁəklɛʁsis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.klɛʁ.sis re.clair.cisse°
reclaircisse /ʁəklɛʁsis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.klɛʁ.sis re.clair.cisse°
reclaircissent /ʁəklɛʁsis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.sis re.clair.cisse°n°t°
reclaircissent /ʁəklɛʁsis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.sis re.clair.cisse°n°t°
reclaircissent /ʁəklɛʁsis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.sis re.clair.cisse°n°t°
reclaircisses /ʁəklɛʁsis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.klɛʁ.sis re.clair.cisse°s°
reclaircisses /ʁəklɛʁsis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.klɛʁ.sis re.clair.cisse°s°
reclaircissez /ʁəklɛʁsise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.se re.clair.ci.ssez
reclaircissez /ʁəklɛʁsise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.se re.clair.ci.ssez
reclaircissiez /ʁəklɛʁsisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.sje re.clair.ci.ssiez
reclaircissiez /ʁəklɛʁsisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.sje re.clair.ci.ssiez
reclaircissiez /ʁəklɛʁsisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.sje re.clair.ci.ssiez
reclaircissions /ʁəklɛʁsisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.sjɔ̃ re.clair.ci.ssions°
reclaircissions /ʁəklɛʁsisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.sjɔ̃ re.clair.ci.ssions°
reclaircissions /ʁəklɛʁsisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.sjɔ̃ re.clair.ci.ssions°
reclaircissons /ʁəklɛʁsisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.sɔ̃ re.clair.ci.ssons°
reclaircissons /ʁəklɛʁsisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.si.sɔ̃ re.clair.ci.ssons°
reclaircit /ʁəklɛʁsi/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si re.clair.cit°
reclaircit /ʁəklɛʁsi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si re.clair.cit°
reclaircîmes /ʁəklɛʁsim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.sim re.clair.cîme°s°
reclaircît /ʁəklɛʁsi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.klɛʁ.si re.clair.cît°
reclaircîtes /ʁəklɛʁsit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.klɛʁ.sit re.clair.cîte°s°