rechavirer

VER — épicène

/ʁəʃaviʁe/

Syllabes : ʁə.ʃa.vi.ʁe Orthocode : re.cha.vi.rer

Définitions

  1. 1. Chavirer à nouveau.
    Ne me voyez-vous pas chavirer et rechavirer sans cesse, le cœur visité par des hôtes démesurés qui viennent boire mon sang quand ça leur chante ?

Étymologie

De chavirer, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rechavira /ʁəʃaviʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁa re.cha.vi.ra
rechavirai /ʁəʃaviʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁɛ re.cha.vi.rai
rechaviraient /ʁəʃaviʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁɛ re.cha.vi.raie°n°t°
rechavirais /ʁəʃaviʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁɛ re.cha.vi.rais°
rechavirais /ʁəʃaviʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁɛ re.cha.vi.rais°
rechavirait /ʁəʃaviʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁɛ re.cha.vi.rait°
rechavirant /ʁəʃaviʁɑ̃/ participe, present ʁə.ʃa.vi.ʁɑ̃ re.cha.vi.rant°
rechaviras /ʁəʃaviʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁa re.cha.vi.ras°
rechavirasse /ʁəʃaviʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁas re.cha.vi.rasse°
rechavirassent /ʁəʃaviʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁas re.cha.vi.rasse°n°t°
rechavirasses /ʁəʃaviʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁas re.cha.vi.rasse°s°
rechavirassiez /ʁəʃaviʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁa.sje re.cha.vi.ra.ssiez
rechavirassions /ʁəʃaviʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁa.sjɔ̃ re.cha.vi.ra.ssions°
rechavire /ʁəʃaviʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.viʁ re.cha.vire°
rechavire /ʁəʃaviʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.viʁ re.cha.vire°
rechavire /ʁəʃaviʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.viʁ re.cha.vire°
rechavire /ʁəʃaviʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.viʁ re.cha.vire°
rechavire /ʁəʃaviʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.viʁ re.cha.vire°
rechavirent /ʁəʃaviʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.viʁ re.cha.vire°n°t°
rechavirent /ʁəʃaviʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.viʁ re.cha.vire°n°t°
rechavirer /ʁəʃaviʁe/ infinitif ʁə.ʃa.vi.ʁe re.cha.vi.rer
rechavirera /ʁəʃaviʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁa re.cha.vi.re.ra
rechavirerai /ʁəʃaviʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁɛ re.cha.vi.re.rai
rechavireraient /ʁəʃaviʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁɛ re.cha.vi.re.raie°n°t°
rechavirerais /ʁəʃaviʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁɛ re.cha.vi.re.rais°
rechavirerais /ʁəʃaviʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁɛ re.cha.vi.re.rais°
rechavirerait /ʁəʃaviʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁɛ re.cha.vi.re.rait°
rechavireras /ʁəʃaviʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁa re.cha.vi.re.ras°
rechavirerez /ʁəʃaviʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁe re.cha.vi.re.rez
rechavireriez /ʁəʃaviʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁje re.cha.vi.re.riez
rechavirerions /ʁəʃaviʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁjɔ̃ re.cha.vi.re.rions°
rechavirerons /ʁəʃaviʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁɔ̃ re.cha.vi.re.rons°
rechavireront /ʁəʃaviʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁə.ʁɔ̃ re.cha.vi.re.ront°
rechavires /ʁəʃaviʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.viʁ re.cha.vire°s°
rechavires /ʁəʃaviʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.viʁ re.cha.vire°s°
rechavirez /ʁəʃaviʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁe re.cha.vi.rez
rechavirez /ʁəʃaviʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁe re.cha.vi.rez
rechaviriez /ʁəʃaviʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁje re.cha.vi.riez
rechaviriez /ʁəʃaviʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁje re.cha.vi.riez
rechavirions /ʁəʃaviʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁjɔ̃ re.cha.vi.rions°
rechavirions /ʁəʃaviʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁjɔ̃ re.cha.vi.rions°
rechavirons /ʁəʃaviʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁɔ̃ re.cha.vi.rons°
rechavirons /ʁəʃaviʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁɔ̃ re.cha.vi.rons°
rechavirâmes /ʁəʃaviʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁam re.cha.vi.râme°s°
rechavirât /ʁəʃaviʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.vi.ʁa re.cha.vi.rât°
rechavirâtes /ʁəʃaviʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁat re.cha.vi.râte°s°
rechavirèrent /ʁəʃaviʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.vi.ʁɛʁ re.cha.vi.rère°n°t°
rechaviré /ʁəʃaviʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ʃa.vi.ʁe re.cha.vi.ré
rechavirée /ʁəʃaviʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ʃa.vi.ʁe re.cha.vi.rée°
rechavirées /ʁəʃaviʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ʃa.vi.ʁe re.cha.vi.rée°s°
rechavirés /ʁəʃaviʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ʃa.vi.ʁe re.cha.vi.rés°