recatiner

VER — épicène

/ʁəkatine/

Syllabes : ʁə.ka.ti.ne Orthocode : re.ca.ti.ner

Définitions

  1. 1. Catiner à nouveau.
    j ai hate de recatiner avec celui qui s en vient ca va me remonter dans un sens (sic) (site groups.msn.com)

Étymologie

De catiner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recatina /ʁəkatina/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ka.ti.na re.ca.ti.na
recatinai /ʁəkatinɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ka.ti.nɛ re.ca.ti.nai
recatinaient /ʁəkatinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nɛ re.ca.ti.naie°n°t°
recatinais /ʁəkatinɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ka.ti.nɛ re.ca.ti.nais°
recatinais /ʁəkatinɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ka.ti.nɛ re.ca.ti.nais°
recatinait /ʁəkatinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ka.ti.nɛ re.ca.ti.nait°
recatinant /ʁəkatinɑ̃/ participe, present ʁə.ka.ti.nɑ̃ re.ca.ti.nant°
recatinas /ʁəkatina/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ka.ti.na re.ca.ti.nas°
recatinasse /ʁəkatinas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ka.ti.nas re.ca.ti.nasse°
recatinassent /ʁəkatinas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nas re.ca.ti.nasse°n°t°
recatinasses /ʁəkatinas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ka.ti.nas re.ca.ti.nasse°s°
recatinassiez /ʁəkatinasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ti.na.sje re.ca.ti.na.ssiez
recatinassions /ʁəkatinasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ti.na.sjɔ̃ re.ca.ti.na.ssions°
recatine /ʁəkatin/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.tin re.ca.tine°
recatine /ʁəkatin/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.tin re.ca.tine°
recatine /ʁəkatin/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.tin re.ca.tine°
recatine /ʁəkatin/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.tin re.ca.tine°
recatine /ʁəkatin/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.tin re.ca.tine°
recatinent /ʁəkatin/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.tin re.ca.tine°n°t°
recatinent /ʁəkatin/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.tin re.ca.tine°n°t°
recatiner /ʁəkatine/ infinitif ʁə.ka.ti.ne re.ca.ti.ner
recatinera /ʁəkatinəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ka.ti.nə.ʁa re.ca.ti.ne.ra
recatinerai /ʁəkatinəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ka.ti.nə.ʁɛ re.ca.ti.ne.rai
recatineraient /ʁəkatinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nə.ʁɛ re.ca.ti.ne.raie°n°t°
recatinerais /ʁəkatinəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.ti.nə.ʁɛ re.ca.ti.ne.rais°
recatinerais /ʁəkatinəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.ti.nə.ʁɛ re.ca.ti.ne.rais°
recatinerait /ʁəkatinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.ti.nə.ʁɛ re.ca.ti.ne.rait°
recatineras /ʁəkatinəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ka.ti.nə.ʁa re.ca.ti.ne.ras°
recatinerez /ʁəkatinəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nə.ʁe re.ca.ti.ne.rez
recatineriez /ʁəkatinəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nə.ʁje re.ca.ti.ne.riez
recatinerions /ʁəkatinəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nə.ʁjɔ̃ re.ca.ti.ne.rions°
recatinerons /ʁəkatinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nə.ʁɔ̃ re.ca.ti.ne.rons°
recatineront /ʁəkatinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nə.ʁɔ̃ re.ca.ti.ne.ront°
recatines /ʁəkatin/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.tin re.ca.tine°s°
recatines /ʁəkatin/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.tin re.ca.tine°s°
recatinez /ʁəkatine/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ti.ne re.ca.ti.nez
recatinez /ʁəkatine/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ti.ne re.ca.ti.nez
recatiniez /ʁəkatinje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nje re.ca.ti.niez
recatiniez /ʁəkatinje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nje re.ca.ti.niez
recatinions /ʁəkatinjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ti.njɔ̃ re.ca.ti.nions°
recatinions /ʁəkatinjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ti.njɔ̃ re.ca.ti.nions°
recatinons /ʁəkatinɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nɔ̃ re.ca.ti.nons°
recatinons /ʁəkatinɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nɔ̃ re.ca.ti.nons°
recatinâmes /ʁəkatinam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nam re.ca.ti.nâme°s°
recatinât /ʁəkatina/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ka.ti.na re.ca.ti.nât°
recatinâtes /ʁəkatinat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nat re.ca.ti.nâte°s°
recatinèrent /ʁəkatinɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ti.nɛʁ re.ca.ti.nère°n°t°
recatiné /ʁəkatine/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ka.ti.ne re.ca.ti.né
recatinée /ʁəkatine/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ka.ti.ne re.ca.ti.née°
recatinées /ʁəkatine/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ka.ti.ne re.ca.ti.née°s°
recatinés /ʁəkatine/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ka.ti.ne re.ca.ti.nés°