recatapulter

VER — épicène

/ʁəkatapylte/

Syllabes : ʁə.ka.ta.pyl.te Orthocode : re.ca.ta.pul.ter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Catapulter à nouveau.

Étymologie

De catapulter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recatapulta /ʁəkatapylta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.ta re.ca.ta.pul.ta
recatapultai /ʁəkatapyltɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tɛ re.ca.ta.pul.tai
recatapultaient /ʁəkatapyltɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tɛ re.ca.ta.pul.taie°n°t°
recatapultais /ʁəkatapyltɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tɛ re.ca.ta.pul.tais°
recatapultais /ʁəkatapyltɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tɛ re.ca.ta.pul.tais°
recatapultait /ʁəkatapyltɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tɛ re.ca.ta.pul.tait°
recatapultant /ʁəkatapyltɑ̃/ participe, present ʁə.ka.ta.pyl.tɑ̃ re.ca.ta.pul.tant°
recatapultas /ʁəkatapylta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.ta re.ca.ta.pul.tas°
recatapultasse /ʁəkatapyltas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tas re.ca.ta.pul.tasse°
recatapultassent /ʁəkatapyltas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tas re.ca.ta.pul.tasse°n°t°
recatapultasses /ʁəkatapyltas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tas re.ca.ta.pul.tasse°s°
recatapultassiez /ʁəkatapyltasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.ta.sje re.ca.ta.pul.ta.ssiez
recatapultassions /ʁəkatapyltasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.ta.sjɔ̃ re.ca.ta.pul.ta.ssions°
recatapulte /ʁəkatapylt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.ta.pylt re.ca.ta.pulte°
recatapulte /ʁəkatapylt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.ta.pylt re.ca.ta.pulte°
recatapulte /ʁəkatapylt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.ta.pylt re.ca.ta.pulte°
recatapulte /ʁəkatapylt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.ta.pylt re.ca.ta.pulte°
recatapulte /ʁəkatapylt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.ta.pylt re.ca.ta.pulte°
recatapultent /ʁəkatapylt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pylt re.ca.ta.pulte°n°t°
recatapultent /ʁəkatapylt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pylt re.ca.ta.pulte°n°t°
recatapulter /ʁəkatapylte/ infinitif ʁə.ka.ta.pyl.te re.ca.ta.pul.ter
recatapultera /ʁəkatapyltəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁa re.ca.ta.pul.te.ra
recatapulterai /ʁəkatapyltʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tʁɛ re.ca.ta.pul.te°rai
recatapulteraient /ʁəkatapyltəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁɛ re.ca.ta.pul.te.raie°n°t°
recatapulterais /ʁəkatapyltəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁɛ re.ca.ta.pul.te.rais°
recatapulterais /ʁəkatapyltəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁɛ re.ca.ta.pul.te.rais°
recatapulterait /ʁəkatapyltəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁɛ re.ca.ta.pul.te.rait°
recatapulteras /ʁəkatapyltəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁa re.ca.ta.pul.te.ras°
recatapulterez /ʁəkatapyltəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁe re.ca.ta.pul.te.rez
recatapulteriez /ʁəkatapyltəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁje re.ca.ta.pul.te.riez
recatapulterions /ʁəkatapyltəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁjɔ̃ re.ca.ta.pul.te.rions°
recatapulterons /ʁəkatapyltəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁɔ̃ re.ca.ta.pul.te.rons°
recatapulteront /ʁəkatapyltəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tə.ʁɔ̃ re.ca.ta.pul.te.ront°
recatapultes /ʁəkatapylt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.ta.pylt re.ca.ta.pulte°s°
recatapultes /ʁəkatapylt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.ta.pylt re.ca.ta.pulte°s°
recatapultez /ʁəkatapylte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.te re.ca.ta.pul.tez
recatapultez /ʁəkatapylte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.te re.ca.ta.pul.tez
recatapultiez /ʁəkatapyltje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tje re.ca.ta.pul.tiez
recatapultiez /ʁəkatapyltje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tje re.ca.ta.pul.tiez
recatapultions /ʁəkatapyltjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tjɔ̃ re.ca.ta.pul.tions°
recatapultions /ʁəkatapyltjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tjɔ̃ re.ca.ta.pul.tions°
recatapultons /ʁəkatapyltɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tɔ̃ re.ca.ta.pul.tons°
recatapultons /ʁəkatapyltɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tɔ̃ re.ca.ta.pul.tons°
recatapultâmes /ʁəkatapyltam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tam re.ca.ta.pul.tâme°s°
recatapultât /ʁəkatapylta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ka.ta.pyl.ta re.ca.ta.pul.tât°
recatapultâtes /ʁəkatapyltat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tat re.ca.ta.pul.tâte°s°
recatapultèrent /ʁəkatapyltɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ta.pyl.tɛʁ re.ca.ta.pul.tère°n°t°
recatapulté /ʁəkatapylte/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ka.ta.pyl.te re.ca.ta.pul.té
recatapultée /ʁəkatapylte/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ka.ta.pyl.te re.ca.ta.pul.tée°
recatapultées /ʁəkatapylte/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ka.ta.pyl.te re.ca.ta.pul.tée°s°
recatapultés /ʁəkatapylte/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ka.ta.pyl.te re.ca.ta.pul.tés°