recapiter

VER — épicène

/ʁəkapite/

Syllabes : ʁə.ka.pi.te Orthocode : re.ca.pi.ter

Définitions

  1. 1. Remettre la tête de quelqu'un sur ses épaules (après décapitation).
    La Terreur aurait quand même pu recapiter quelques malheureux !
    Si le Seigneur Dieu me permet de vous recapiter, selon mon bon vouloir, Parce que vous avez été débonnaire et secourable à vos sujets;
    Attention, dit-il, la tête va sauter au ciel, le corps va courir partout pour la chercher à fin de se recapiter.

Étymologie

De décapiter, avec substitution préfixale de dé- à re-, signifiant ici le retour à un état antérieur.

Antonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recapita /ʁəkapita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ka.pi.ta re.ca.pi.ta
recapitai /ʁəkapitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ka.pi.tɛ re.ca.pi.tai
recapitaient /ʁəkapitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tɛ re.ca.pi.taie°n°t°
recapitais /ʁəkapitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ka.pi.tɛ re.ca.pi.tais°
recapitais /ʁəkapitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ka.pi.tɛ re.ca.pi.tais°
recapitait /ʁəkapitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ka.pi.tɛ re.ca.pi.tait°
recapitant /ʁəkapitɑ̃/ participe, present ʁə.ka.pi.tɑ̃ re.ca.pi.tant°
recapitas /ʁəkapita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ka.pi.ta re.ca.pi.tas°
recapitasse /ʁəkapitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ka.pi.tas re.ca.pi.tasse°
recapitassent /ʁəkapitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tas re.ca.pi.tasse°n°t°
recapitasses /ʁəkapitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ka.pi.tas re.ca.pi.tasse°s°
recapitassiez /ʁəkapitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ka.pi.ta.sje re.ca.pi.ta.ssiez
recapitassions /ʁəkapitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ka.pi.ta.sjɔ̃ re.ca.pi.ta.ssions°
recapite /ʁəkapit/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.pit re.ca.pite°
recapite /ʁəkapit/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.pit re.ca.pite°
recapite /ʁəkapit/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.pit re.ca.pite°
recapite /ʁəkapit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.pit re.ca.pite°
recapite /ʁəkapit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.pit re.ca.pite°
recapitent /ʁəkapit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.pit re.ca.pite°n°t°
recapitent /ʁəkapit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.pit re.ca.pite°n°t°
recapiter /ʁəkapite/ infinitif ʁə.ka.pi.te re.ca.pi.ter
recapitera /ʁəkapitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ka.pi.tə.ʁa re.ca.pi.te.ra
recapiterai /ʁəkapitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ka.pi.tʁɛ re.ca.pi.te°rai
recapiteraient /ʁəkapitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tə.ʁɛ re.ca.pi.te.raie°n°t°
recapiterais /ʁəkapitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.pi.tə.ʁɛ re.ca.pi.te.rais°
recapiterais /ʁəkapitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.pi.tə.ʁɛ re.ca.pi.te.rais°
recapiterait /ʁəkapitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.pi.tə.ʁɛ re.ca.pi.te.rait°
recapiteras /ʁəkapitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ka.pi.tə.ʁa re.ca.pi.te.ras°
recapiterez /ʁəkapitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tə.ʁe re.ca.pi.te.rez
recapiteriez /ʁəkapitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tə.ʁje re.ca.pi.te.riez
recapiterions /ʁəkapitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tə.ʁjɔ̃ re.ca.pi.te.rions°
recapiterons /ʁəkapitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tə.ʁɔ̃ re.ca.pi.te.rons°
recapiteront /ʁəkapitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tə.ʁɔ̃ re.ca.pi.te.ront°
recapites /ʁəkapit/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.pit re.ca.pite°s°
recapites /ʁəkapit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.pit re.ca.pite°s°
recapitez /ʁəkapite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.pi.te re.ca.pi.tez
recapitez /ʁəkapite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.pi.te re.ca.pi.tez
recapitiez /ʁəkapitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tje re.ca.pi.tiez
recapitiez /ʁəkapitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tje re.ca.pi.tiez
recapitions /ʁəkapitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tjɔ̃ re.ca.pi.tions°
recapitions /ʁəkapitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tjɔ̃ re.ca.pi.tions°
recapitons /ʁəkapitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tɔ̃ re.ca.pi.tons°
recapitons /ʁəkapitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tɔ̃ re.ca.pi.tons°
recapitâmes /ʁəkapitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tam re.ca.pi.tâme°s°
recapitât /ʁəkapita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ka.pi.ta re.ca.pi.tât°
recapitâtes /ʁəkapitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tat re.ca.pi.tâte°s°
recapitèrent /ʁəkapitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ka.pi.tɛʁ re.ca.pi.tère°n°t°
recapité /ʁəkapite/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ka.pi.te re.ca.pi.té
recapitée /ʁəkapite/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ka.pi.te re.ca.pi.tée°
recapitées /ʁəkapite/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ka.pi.te re.ca.pi.tée°s°
recapités /ʁəkapite/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ka.pi.te re.ca.pi.tés°