rebuissonner

VER — masculin

/ʁəbɥisone/

Syllabes : ʁə.bɥi.so.ne Orthocode : re.bui.sso.nner

Définitions

  1. 1. Buissonner à nouveau.
    taille les cimes et ca be rebuissonner (sic) (site www.cannaweed.com)

Étymologie

De buissonner, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rebuissonna /ʁəbɥisona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.bɥi.so.na re.bui.sso.nna
rebuissonnai /ʁəbɥisonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.bɥi.so.nɛ re.bui.sso.nnai
rebuissonnaient /ʁəbɥisonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.nɛ re.bui.sso.nnaie°n°t°
rebuissonnais /ʁəbɥisonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bɥi.so.nɛ re.bui.sso.nnais°
rebuissonnais /ʁəbɥisonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bɥi.so.nɛ re.bui.sso.nnais°
rebuissonnait /ʁəbɥisonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bɥi.so.nɛ re.bui.sso.nnait°
rebuissonnant /ʁəbɥisonɑ̃/ participe, present ʁə.bɥi.so.nɑ̃ re.bui.sso.nnant°
rebuissonnas /ʁəbɥisona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.bɥi.so.na re.bui.sso.nnas°
rebuissonnasse /ʁəbɥisonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bɥi.so.nas re.bui.sso.nnasse°
rebuissonnassent /ʁəbɥisonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.nas re.bui.sso.nnasse°n°t°
rebuissonnasses /ʁəbɥisonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bɥi.so.nas re.bui.sso.nnasse°s°
rebuissonnassiez /ʁəbɥisonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.na.sje re.bui.sso.nna.ssiez
rebuissonnassions /ʁəbɥisonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.na.sjɔ̃ re.bui.sso.nna.ssions°
rebuissonne /ʁəbɥisɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔn re.bui.ssonne°
rebuissonne /ʁəbɥisɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔn re.bui.ssonne°
rebuissonne /ʁəbɥisɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔn re.bui.ssonne°
rebuissonne /ʁəbɥisɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔn re.bui.ssonne°
rebuissonne /ʁəbɥisɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔn re.bui.ssonne°
rebuissonnent /ʁəbɥisɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔn re.bui.ssonne°n°t°
rebuissonnent /ʁəbɥisɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔn re.bui.ssonne°n°t°
rebuissonner /ʁəbɥisone/ infinitif ʁə.bɥi.so.ne re.bui.sso.nner
rebuissonnera /ʁəbɥisɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁa re.bui.sso.nne.ra
rebuissonnerai /ʁəbɥisɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁɛ re.bui.sso.nne.rai
rebuissonneraient /ʁəbɥisɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁɛ re.bui.sso.nne.raie°n°t°
rebuissonnerais /ʁəbɥisɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁɛ re.bui.sso.nne.rais°
rebuissonnerais /ʁəbɥisɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁɛ re.bui.sso.nne.rais°
rebuissonnerait /ʁəbɥisɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁɛ re.bui.sso.nne.rait°
rebuissonneras /ʁəbɥisɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁa re.bui.sso.nne.ras°
rebuissonnerez /ʁəbɥisɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁe re.bui.sso.nne.rez
rebuissonneriez /ʁəbɥisɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁje re.bui.sso.nne.riez
rebuissonnerions /ʁəbɥisɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁjɔ̃ re.bui.sso.nne.rions°
rebuissonnerons /ʁəbɥisɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁɔ̃ re.bui.sso.nne.rons°
rebuissonneront /ʁəbɥisɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.nə.ʁɔ̃ re.bui.sso.nne.ront°
rebuissonnes /ʁəbɥisɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔn re.bui.ssonne°s°
rebuissonnes /ʁəbɥisɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.bɥi.sɔn re.bui.ssonne°s°
rebuissonnez /ʁəbɥisone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.ne re.bui.sso.nnez
rebuissonnez /ʁəbɥisone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.ne re.bui.sso.nnez
rebuissonniez /ʁəbɥisɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.nje re.bui.sso.nniez
rebuissonniez /ʁəbɥisɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.nje re.bui.sso.nniez
rebuissonnions /ʁəbɥisɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.njɔ̃ re.bui.sso.nnions°
rebuissonnions /ʁəbɥisɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bɥi.sɔ.njɔ̃ re.bui.sso.nnions°
rebuissonnons /ʁəbɥisonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.nɔ̃ re.bui.sso.nnons°
rebuissonnons /ʁəbɥisonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.nɔ̃ re.bui.sso.nnons°
rebuissonnâmes /ʁəbɥisonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.nam re.bui.sso.nnâme°s°
rebuissonnât /ʁəbɥisona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bɥi.so.na re.bui.sso.nnât°
rebuissonnâtes /ʁəbɥisonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.nat re.bui.sso.nnâte°s°
rebuissonnèrent /ʁəbɥisonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.bɥi.so.nɛʁ re.bui.sso.nnère°n°t°
rebuissonné /ʁəbɥisone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.bɥi.so.ne re.bui.sso.nné