rebrutaliser

VER — épicène

/ʁəbʁytalize/

Syllabes : ʁə.bʁy.ta.li.ze Orthocode : re.bru.ta.li.ser

Définitions

  1. 1. Brutaliser à nouveau.
    Un homme violent ne change jamais, oui ok il a des périodes de gentillesse, j'ai connu ça c'est pour mieux rebrutaliser ensuite !

Étymologie

De brutaliser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rebrutalisa /ʁəbʁytaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.za re.bru.ta.li.sa
rebrutalisai /ʁəbʁytalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zɛ re.bru.ta.li.sai
rebrutalisaient /ʁəbʁytalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zɛ re.bru.ta.li.saie°n°t°
rebrutalisais /ʁəbʁytalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zɛ re.bru.ta.li.sais°
rebrutalisais /ʁəbʁytalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zɛ re.bru.ta.li.sais°
rebrutalisait /ʁəbʁytalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zɛ re.bru.ta.li.sait°
rebrutalisant /ʁəbʁytalizɑ̃/ participe, present ʁə.bʁy.ta.li.zɑ̃ re.bru.ta.li.sant°
rebrutalisas /ʁəbʁytaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.za re.bru.ta.li.sas°
rebrutalisasse /ʁəbʁytalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zas re.bru.ta.li.sasse°
rebrutalisassent /ʁəbʁytalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zas re.bru.ta.li.sasse°n°t°
rebrutalisasses /ʁəbʁytalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zas re.bru.ta.li.sasse°s°
rebrutalisassiez /ʁəbʁytalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.za.sje re.bru.ta.li.sa.ssiez
rebrutalisassions /ʁəbʁytalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.za.sjɔ̃ re.bru.ta.li.sa.ssions°
rebrutalise /ʁəbʁytaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.liz re.bru.ta.lise°
rebrutalise /ʁəbʁytaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.liz re.bru.ta.lise°
rebrutalise /ʁəbʁytaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.liz re.bru.ta.lise°
rebrutalise /ʁəbʁytaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.liz re.bru.ta.lise°
rebrutalise /ʁəbʁytaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.liz re.bru.ta.lise°
rebrutalisent /ʁəbʁytaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.liz re.bru.ta.lise°n°t°
rebrutalisent /ʁəbʁytaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.liz re.bru.ta.lise°n°t°
rebrutaliser /ʁəbʁytalize/ infinitif ʁə.bʁy.ta.li.ze re.bru.ta.li.ser
rebrutalisera /ʁəbʁytalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁa re.bru.ta.li.se.ra
rebrutaliserai /ʁəbʁytalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁɛ re.bru.ta.li.se.rai
rebrutaliseraient /ʁəbʁytalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁɛ re.bru.ta.li.se.raie°n°t°
rebrutaliserais /ʁəbʁytalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁɛ re.bru.ta.li.se.rais°
rebrutaliserais /ʁəbʁytalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁɛ re.bru.ta.li.se.rais°
rebrutaliserait /ʁəbʁytalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁɛ re.bru.ta.li.se.rait°
rebrutaliseras /ʁəbʁytalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁa re.bru.ta.li.se.ras°
rebrutaliserez /ʁəbʁytalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁe re.bru.ta.li.se.rez
rebrutaliseriez /ʁəbʁytalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁje re.bru.ta.li.se.riez
rebrutaliserions /ʁəbʁytalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁjɔ̃ re.bru.ta.li.se.rions°
rebrutaliserons /ʁəbʁytalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁɔ̃ re.bru.ta.li.se.rons°
rebrutaliseront /ʁəbʁytalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zə.ʁɔ̃ re.bru.ta.li.se.ront°
rebrutalises /ʁəbʁytaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.liz re.bru.ta.lise°s°
rebrutalises /ʁəbʁytaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.liz re.bru.ta.lise°s°
rebrutalisez /ʁəbʁytalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.ze re.bru.ta.li.sez
rebrutalisez /ʁəbʁytalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.ze re.bru.ta.li.sez
rebrutalisiez /ʁəbʁytalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zje re.bru.ta.li.siez
rebrutalisiez /ʁəbʁytalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zje re.bru.ta.li.siez
rebrutalisions /ʁəbʁytalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zjɔ̃ re.bru.ta.li.sions°
rebrutalisions /ʁəbʁytalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zjɔ̃ re.bru.ta.li.sions°
rebrutalisons /ʁəbʁytalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zɔ̃ re.bru.ta.li.sons°
rebrutalisons /ʁəbʁytalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zɔ̃ re.bru.ta.li.sons°
rebrutalisâmes /ʁəbʁytalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zam re.bru.ta.li.sâme°s°
rebrutalisât /ʁəbʁytaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.ta.li.za re.bru.ta.li.sât°
rebrutalisâtes /ʁəbʁytalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zat re.bru.ta.li.sâte°s°
rebrutalisèrent /ʁəbʁytalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.bʁy.ta.li.zɛʁ re.bru.ta.li.sère°n°t°
rebrutalisé /ʁəbʁytalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.bʁy.ta.li.ze re.bru.ta.li.sé
rebrutalisée /ʁəbʁytalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.bʁy.ta.li.ze re.bru.ta.li.sée°
rebrutalisées /ʁəbʁytalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.bʁy.ta.li.ze re.bru.ta.li.sée°s°
rebrutalisés /ʁəbʁytalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.bʁy.ta.li.ze re.bru.ta.li.sés°