rebrumer

VER — masculin

/ʁəbʁyme/

Syllabes : ʁə.bʁy.me Orthocode : re.bru.mer

Définitions

  1. 1. Brumer à nouveau.

Étymologie

De brumer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rebruma /ʁəbʁyma/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.ma re.bru.ma
rebrumait /ʁəbʁymɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.mɛ re.bru.mait°
rebrumant /ʁəbʁymɑ̃/ participe, present ʁə.bʁy.mɑ̃ re.bru.mant°
rebrume /ʁəbʁym/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁym re.brume°
rebrume /ʁəbʁym/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁym re.brume°
rebrumer /ʁəbʁyme/ infinitif ʁə.bʁy.me re.bru.mer
rebrumera /ʁəbʁyməʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.mə.ʁa re.bru.me.ra
rebrumerait /ʁəbʁyməʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.mə.ʁɛ re.bru.me.rait°
rebrumât /ʁəbʁyma/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bʁy.ma re.bru.mât°
rebrumé /ʁəbʁyme/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.bʁy.me re.bru.mé