rebruiter

VER — épicène

/ʁəbʁɥite/

Syllabes : ʁə.bʁɥi.te Orthocode : re.brui.ter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Bruiter à nouveau.
    Il reste à le rebruiter et composer la musique, donc encore beaucoup de boulot.

Étymologie

De bruiter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rebruita /ʁəbʁɥita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.bʁɥi.ta re.brui.ta
rebruitai /ʁəbʁɥitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tɛ re.brui.tai
rebruitaient /ʁəbʁɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tɛ re.brui.taie°n°t°
rebruitais /ʁəbʁɥitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tɛ re.brui.tais°
rebruitais /ʁəbʁɥitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tɛ re.brui.tais°
rebruitait /ʁəbʁɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tɛ re.brui.tait°
rebruitant /ʁəbʁɥitɑ̃/ participe, present ʁə.bʁɥi.tɑ̃ re.brui.tant°
rebruitas /ʁəbʁɥita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.bʁɥi.ta re.brui.tas°
rebruitasse /ʁəbʁɥitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tas re.brui.tasse°
rebruitassent /ʁəbʁɥitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tas re.brui.tasse°n°t°
rebruitasses /ʁəbʁɥitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tas re.brui.tasse°s°
rebruitassiez /ʁəbʁɥitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.ta.sje re.brui.ta.ssiez
rebruitassions /ʁəbʁɥitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.ta.sjɔ̃ re.brui.ta.ssions°
rebruite /ʁəbʁɥit/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.bʁɥit re.bruite°
rebruite /ʁəbʁɥit/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁɥit re.bruite°
rebruite /ʁəbʁɥit/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁɥit re.bruite°
rebruite /ʁəbʁɥit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.bʁɥit re.bruite°
rebruite /ʁəbʁɥit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁɥit re.bruite°
rebruitent /ʁəbʁɥit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bʁɥit re.bruite°n°t°
rebruitent /ʁəbʁɥit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bʁɥit re.bruite°n°t°
rebruiter /ʁəbʁɥite/ infinitif ʁə.bʁɥi.te re.brui.ter
rebruitera /ʁəbʁɥitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tə.ʁa re.brui.te.ra
rebruiterai /ʁəbʁɥitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tʁɛ re.brui.te°rai
rebruiteraient /ʁəbʁɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tə.ʁɛ re.brui.te.raie°n°t°
rebruiterais /ʁəbʁɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tə.ʁɛ re.brui.te.rais°
rebruiterais /ʁəbʁɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tə.ʁɛ re.brui.te.rais°
rebruiterait /ʁəbʁɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tə.ʁɛ re.brui.te.rait°
rebruiteras /ʁəbʁɥitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.bʁɥi.tə.ʁa re.brui.te.ras°
rebruiterez /ʁəbʁɥitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tə.ʁe re.brui.te.rez
rebruiteriez /ʁəbʁɥitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tə.ʁje re.brui.te.riez
rebruiterions /ʁəbʁɥitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tə.ʁjɔ̃ re.brui.te.rions°
rebruiterons /ʁəbʁɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tə.ʁɔ̃ re.brui.te.rons°
rebruiteront /ʁəbʁɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tə.ʁɔ̃ re.brui.te.ront°
rebruites /ʁəbʁɥit/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁɥit re.bruite°s°
rebruites /ʁəbʁɥit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁɥit re.bruite°s°
rebruitez /ʁəbʁɥite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.te re.brui.tez
rebruitez /ʁəbʁɥite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.te re.brui.tez
rebruitiez /ʁəbʁɥitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tje re.brui.tiez
rebruitiez /ʁəbʁɥitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tje re.brui.tiez
rebruitions /ʁəbʁɥitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tjɔ̃ re.brui.tions°
rebruitions /ʁəbʁɥitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tjɔ̃ re.brui.tions°
rebruitons /ʁəbʁɥitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tɔ̃ re.brui.tons°
rebruitons /ʁəbʁɥitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tɔ̃ re.brui.tons°
rebruitâmes /ʁəbʁɥitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tam re.brui.tâme°s°
rebruitât /ʁəbʁɥita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bʁɥi.ta re.brui.tât°
rebruitâtes /ʁəbʁɥitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tat re.brui.tâte°s°
rebruitèrent /ʁəbʁɥitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.bʁɥi.tɛʁ re.brui.tère°n°t°
rebruité /ʁəbʁɥite/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.bʁɥi.te re.brui.té
rebruitée /ʁəbʁɥite/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.bʁɥi.te re.brui.tée°
rebruitées /ʁəbʁɥite/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.bʁɥi.te re.brui.tée°s°
rebruités /ʁəbʁɥite/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.bʁɥi.te re.brui.tés°