rebrouter

VER — épicène

/ʁəbʁute/

Syllabes : ʁə.bʁu.te Orthocode : re.brou.ter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 OpenSubtitles
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Brouter à nouveau.
    Comme j'avais eu beaucoup de peine à lui relever la tête, plus question de le laisser rebrouter.

Étymologie

De brouter, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rebrouta /ʁəbʁuta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.bʁu.ta re.brou.ta
rebroutai /ʁəbʁutɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.bʁu.tɛ re.brou.tai
rebroutaient /ʁəbʁutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bʁu.tɛ re.brou.taie°n°t°
rebroutais /ʁəbʁutɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bʁu.tɛ re.brou.tais°
rebroutais /ʁəbʁutɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bʁu.tɛ re.brou.tais°
rebroutait /ʁəbʁutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bʁu.tɛ re.brou.tait°
rebroutant /ʁəbʁutɑ̃/ participe, present ʁə.bʁu.tɑ̃ re.brou.tant°
rebroutas /ʁəbʁuta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.bʁu.ta re.brou.tas°
rebroutasse /ʁəbʁutas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bʁu.tas re.brou.tasse°
rebroutassent /ʁəbʁutas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bʁu.tas re.brou.tasse°n°t°
rebroutasses /ʁəbʁutas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bʁu.tas re.brou.tasse°s°
rebroutassiez /ʁəbʁutasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bʁu.ta.sje re.brou.ta.ssiez
rebroutassions /ʁəbʁutasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bʁu.ta.sjɔ̃ re.brou.ta.ssions°
rebroute /ʁəbʁut/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.bʁut re.broute°
rebroute /ʁəbʁut/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁut re.broute°
rebroute /ʁəbʁut/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁut re.broute°
rebroute /ʁəbʁut/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.bʁut re.broute°
rebroute /ʁəbʁut/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁut re.broute°
rebroutent /ʁəbʁut/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bʁut re.broute°n°t°
rebroutent /ʁəbʁut/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bʁut re.broute°n°t°
rebrouter /ʁəbʁute/ infinitif ʁə.bʁu.te re.brou.ter
rebroutera /ʁəbʁutəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.bʁu.tə.ʁa re.brou.te.ra
rebrouterai /ʁəbʁutʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.bʁu.tʁɛ re.brou.te°rai
rebrouteraient /ʁəbʁutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.bʁu.tə.ʁɛ re.brou.te.raie°n°t°
rebrouterais /ʁəbʁutəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.bʁu.tə.ʁɛ re.brou.te.rais°
rebrouterais /ʁəbʁutəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁu.tə.ʁɛ re.brou.te.rais°
rebrouterait /ʁəbʁutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.bʁu.tə.ʁɛ re.brou.te.rait°
rebrouteras /ʁəbʁutəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.bʁu.tə.ʁa re.brou.te.ras°
rebrouterez /ʁəbʁutəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.bʁu.tə.ʁe re.brou.te.rez
rebrouteriez /ʁəbʁutəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁu.tə.ʁje re.brou.te.riez
rebrouterions /ʁəbʁutəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁu.tə.ʁjɔ̃ re.brou.te.rions°
rebrouterons /ʁəbʁutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.bʁu.tə.ʁɔ̃ re.brou.te.rons°
rebrouteront /ʁəbʁutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.bʁu.tə.ʁɔ̃ re.brou.te.ront°
rebroutes /ʁəbʁut/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁut re.broute°s°
rebroutes /ʁəbʁut/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.bʁut re.broute°s°
rebroutez /ʁəbʁute/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁu.te re.brou.tez
rebroutez /ʁəbʁute/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁu.te re.brou.tez
rebroutiez /ʁəbʁutje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bʁu.tje re.brou.tiez
rebroutiez /ʁəbʁutje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bʁu.tje re.brou.tiez
rebroutions /ʁəbʁutjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bʁu.tjɔ̃ re.brou.tions°
rebroutions /ʁəbʁutjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁu.tjɔ̃ re.brou.tions°
rebroutons /ʁəbʁutɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁu.tɔ̃ re.brou.tons°
rebroutons /ʁəbʁutɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bʁu.tɔ̃ re.brou.tons°
rebroutâmes /ʁəbʁutam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.bʁu.tam re.brou.tâme°s°
rebroutât /ʁəbʁuta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bʁu.ta re.brou.tât°
rebroutâtes /ʁəbʁutat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.bʁu.tat re.brou.tâte°s°
rebroutèrent /ʁəbʁutɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.bʁu.tɛʁ re.brou.tère°n°t°
rebrouté /ʁəbʁute/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.bʁu.te re.brou.té
rebroutée /ʁəbʁute/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.bʁu.te re.brou.tée°
rebroutées /ʁəbʁute/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.bʁu.te re.brou.tée°s°
rebroutés /ʁəbʁute/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.bʁu.te re.brou.tés°