VER:pron — épicène
/ʁəbwajote/
Syllabes : ʁə.bwa.jo.te
Orthocode : re.boy².aut.er
Définitions
-
1.
Se boyauter à nouveau.
J'm'en va faire un tour pour me reboyauter.
Étymologie
De boyauter, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) reboyauta | /ʁəbwajota/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.ta | re.boy².aut.a |
| (me) reboyautai | /ʁəbwajotɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tɛ | re.boy².aut.ai |
| (se) reboyautaient | /ʁəbwajotɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tɛ | re.boy².aut.aie°n°t° |
| (me) reboyautais | /ʁəbwajotɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tɛ | re.boy².aut.ais° |
| (te) reboyautais | /ʁəbwajotɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tɛ | re.boy².aut.ais° |
| (se) reboyautait | /ʁəbwajotɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tɛ | re.boy².aut.ait° |
| (se) reboyautant | /ʁəbwajotɑ̃/ | participe, present | ʁə.bwa.jo.tɑ̃ | re.boy².aut.ant° |
| (te) reboyautas | /ʁəbwajota/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.ta | re.boy².aut.as° |
| (me) reboyautasse | /ʁəbwajotas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tas | re.boy².aut.asse° |
| (se) reboyautassent | /ʁəbwajotas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tas | re.boy².aut.asse°n°t° |
| (te) reboyautasses | /ʁəbwajotas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tas | re.boy².aut.asse°s° |
| (vous) reboyautassiez | /ʁəbwajotasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.ta.sje | re.boy².aut.ass.iez |
| (nous) reboyautassions | /ʁəbwajotasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.ta.sjɔ̃ | re.boy².aut.ass.ions° |
| (me) reboyaute | /ʁəbwajot/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.bwa.jot | re.boy².aute° |
| (se) reboyaute | /ʁəbwajot/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.bwa.jot | re.boy².aute° |
| (te) reboyaute | /ʁəbwajot/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.bwa.jot | re.boy².aute° |
| (me) reboyaute | /ʁəbwajot/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.bwa.jot | re.boy².aute° |
| (se) reboyaute | /ʁəbwajot/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.bwa.jot | re.boy².aute° |
| (se) reboyautent | /ʁəbwajot/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.bwa.jot | re.boy².aute°n°t° |
| (se) reboyautent | /ʁəbwajot/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.bwa.jot | re.boy².aute°n°t° |
| (se) reboyauter | /ʁəbwajote/ | infinitif | ʁə.bwa.jo.te | re.boy².aut.er |
| (se) reboyautera | /ʁəbwajotəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tə.ʁa | re.boy².aut.er.a |
| (me) reboyauterai | /ʁəbwajotʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tʁɛ | re.boy².aute°.rai |
| (se) reboyauteraient | /ʁəbwajotəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tə.ʁɛ | re.boy².aut.er.aie°n°t° |
| (me) reboyauterais | /ʁəbwajotəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tə.ʁɛ | re.boy².aut.er.ais° |
| (te) reboyauterais | /ʁəbwajotəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tə.ʁɛ | re.boy².aut.er.ais° |
| (se) reboyauterait | /ʁəbwajotəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tə.ʁɛ | re.boy².aut.er.ait° |
| (te) reboyauteras | /ʁəbwajotəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.tə.ʁa | re.boy².aut.er.as° |
| (vous) reboyauterez | /ʁəbwajotəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tə.ʁe | re.boy².aut.er.ez |
| (vous) reboyauteriez | /ʁəbwajotəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tə.ʁje | re.boy².aut.er.iez |
| (nous) reboyauterions | /ʁəbwajotəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tə.ʁjɔ̃ | re.boy².aut.er.ions° |
| (nous) reboyauterons | /ʁəbwajotəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tə.ʁɔ̃ | re.boy².aut.er.ons° |
| (se) reboyauteront | /ʁəbwajotəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tə.ʁɔ̃ | re.boy².aut.er.ont° |
| (te) reboyautes | /ʁəbwajot/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.bwa.jot | re.boy².aute°s° |
| (te) reboyautes | /ʁəbwajot/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.bwa.jot | re.boy².aute°s° |
| (vous) reboyautez | /ʁəbwajote/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.te | re.boy².aut.ez |
| (vous) reboyautez | /ʁəbwajote/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.te | re.boy².aut.ez |
| (vous) reboyautiez | /ʁəbwajotje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tje | re.boy².aut.iez |
| (vous) reboyautiez | /ʁəbwajotje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tje | re.boy².aut.iez |
| (nous) reboyautions | /ʁəbwajotjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tjɔ̃ | re.boy².aut.ions° |
| (nous) reboyautions | /ʁəbwajotjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tjɔ̃ | re.boy².aut.ions° |
| (nous) reboyautons | /ʁəbwajotɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tɔ̃ | re.boy².aut.ons° |
| (nous) reboyautons | /ʁəbwajotɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tɔ̃ | re.boy².aut.ons° |
| (nous) reboyautâmes | /ʁəbwajotam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tam | re.boy².aut.âme°s° |
| (se) reboyautât | /ʁəbwajota/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.bwa.jo.ta | re.boy².aut.ât° |
| (vous) reboyautâtes | /ʁəbwajotat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tat | re.boy².aut.âte°s° |
| (se) reboyautèrent | /ʁəbwajotɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.bwa.jo.tɛʁ | re.boy².aut.ère°n°t° |
| (se) reboyauté | /ʁəbwajote/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.bwa.jo.te | re.boy².aut.é |
| (se) reboyautée | /ʁəbwajote/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.bwa.jo.te | re.boy².aut.ée° |
| (se) reboyautées | /ʁəbwajote/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.bwa.jo.te | re.boy².aut.ée°s° |
| (se) reboyautés | /ʁəbwajote/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.bwa.jo.te | re.boy².aut.és° |