rebouiser

VER — épicène

/ʁəbwize/

Syllabes : ʁə.bwi.ze Orthocode : re.boui.ser

Définitions

  1. 1. Redonner du lustre à (un chapeau, en particulier).
    Tiens, c’est passé ! fais venir l’habilleux ; qu’on me rebouise mes pelures, et puis tu me paieras un autre bracelet, pas vrai, chéri.
  2. 2. cordonnerie Passer une semelle au bouis ou buis.
    Les vieux seuls s’en tiennent à la tradition, et, s’ils posent une demi-semelle, ils la rebouisent
  3. 3. argot Reluquer, regarder.
    On en rembroquerait, des choses ! Dom Bougre en personne n’en a jamais tant rebouisé.

Étymologie

De bouis.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rebouisa /ʁəbwiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.bwi.za re.boui.sa
rebouisai /ʁəbwizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.bwi.zɛ re.boui.sai
rebouisaient /ʁəbwizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bwi.zɛ re.boui.saie°n°t°
rebouisais /ʁəbwizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bwi.zɛ re.boui.sais°
rebouisais /ʁəbwizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bwi.zɛ re.boui.sais°
rebouisait /ʁəbwizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bwi.zɛ re.boui.sait°
rebouisant /ʁəbwizɑ̃/ participe, present ʁə.bwi.zɑ̃ re.boui.sant°
rebouisas /ʁəbwiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.bwi.za re.boui.sas°
rebouisasse /ʁəbwizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bwi.zas re.boui.sasse°
rebouisassent /ʁəbwizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bwi.zas re.boui.sasse°n°t°
rebouisasses /ʁəbwizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bwi.zas re.boui.sasse°s°
rebouisassiez /ʁəbwizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bwi.za.sje re.boui.sa.ssiez
rebouisassions /ʁəbwizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bwi.za.sjɔ̃ re.boui.sa.ssions°
rebouise /ʁəbwiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.bwiz re.bouise°
rebouise /ʁəbwiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.bwiz re.bouise°
rebouise /ʁəbwiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bwiz re.bouise°
rebouise /ʁəbwiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.bwiz re.bouise°
rebouise /ʁəbwiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.bwiz re.bouise°
rebouisent /ʁəbwiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bwiz re.bouise°n°t°
rebouisent /ʁəbwiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bwiz re.bouise°n°t°
rebouiser /ʁəbwize/ infinitif ʁə.bwi.ze re.boui.ser
rebouisera /ʁəbwizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.bwi.zə.ʁa re.boui.se.ra
rebouiserai /ʁəbwizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.bwi.zə.ʁɛ re.boui.se.rai
rebouiseraient /ʁəbwizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.bwi.zə.ʁɛ re.boui.se.raie°n°t°
rebouiserais /ʁəbwizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.bwi.zə.ʁɛ re.boui.se.rais°
rebouiserais /ʁəbwizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.bwi.zə.ʁɛ re.boui.se.rais°
rebouiserait /ʁəbwizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.bwi.zə.ʁɛ re.boui.se.rait°
rebouiseras /ʁəbwizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.bwi.zə.ʁa re.boui.se.ras°
rebouiserez /ʁəbwizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.bwi.zə.ʁe re.boui.se.rez
rebouiseriez /ʁəbwizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.bwi.zə.ʁje re.boui.se.riez
rebouiserions /ʁəbwizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.bwi.zə.ʁjɔ̃ re.boui.se.rions°
rebouiserons /ʁəbwizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.bwi.zə.ʁɔ̃ re.boui.se.rons°
rebouiseront /ʁəbwizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.bwi.zə.ʁɔ̃ re.boui.se.ront°
rebouises /ʁəbwiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bwiz re.bouise°s°
rebouises /ʁəbwiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.bwiz re.bouise°s°
rebouisez /ʁəbwize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bwi.ze re.boui.sez
rebouisez /ʁəbwize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bwi.ze re.boui.sez
rebouisiez /ʁəbwizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bwi.zje re.boui.siez
rebouisiez /ʁəbwizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bwi.zje re.boui.siez
rebouisions /ʁəbwizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bwi.zjɔ̃ re.boui.sions°
rebouisions /ʁəbwizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bwi.zjɔ̃ re.boui.sions°
rebouisons /ʁəbwizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bwi.zɔ̃ re.boui.sons°
rebouisons /ʁəbwizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bwi.zɔ̃ re.boui.sons°
rebouisâmes /ʁəbwizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.bwi.zam re.boui.sâme°s°
rebouisât /ʁəbwiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bwi.za re.boui.sât°
rebouisâtes /ʁəbwizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.bwi.zat re.boui.sâte°s°
rebouisèrent /ʁəbwizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.bwi.zɛʁ re.boui.sère°n°t°
rebouisé /ʁəbwize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.bwi.ze re.boui.sé
rebouisée /ʁəbwize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.bwi.ze re.boui.sée°
rebouisées /ʁəbwize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.bwi.ze re.boui.sée°s°
rebouisés /ʁəbwize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.bwi.ze re.boui.sés°