rebougonner

VER — épicène

/ʁəbuɡone/

Syllabes : ʁə.bu.ɡo.ne Orthocode : re.bou.go.nner

Définitions

  1. 1. Bougonner à nouveau.
    Ravie de revoir cette photo et d’imaginer le bougonneur rebougonner… en toute amitié bien sûr.

Étymologie

De bougonner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rebougonna /ʁəbuɡona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.bu.ɡo.na re.bou.go.nna
rebougonnai /ʁəbuɡonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.bu.ɡo.nɛ re.bou.go.nnai
rebougonnaient /ʁəbuɡonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.nɛ re.bou.go.nnaie°n°t°
rebougonnais /ʁəbuɡonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bu.ɡo.nɛ re.bou.go.nnais°
rebougonnais /ʁəbuɡonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bu.ɡo.nɛ re.bou.go.nnais°
rebougonnait /ʁəbuɡonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bu.ɡo.nɛ re.bou.go.nnait°
rebougonnant /ʁəbuɡonɑ̃/ participe, present ʁə.bu.ɡo.nɑ̃ re.bou.go.nnant°
rebougonnas /ʁəbuɡona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.bu.ɡo.na re.bou.go.nnas°
rebougonnasse /ʁəbuɡonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bu.ɡo.nas re.bou.go.nnasse°
rebougonnassent /ʁəbuɡonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.nas re.bou.go.nnasse°n°t°
rebougonnasses /ʁəbuɡonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bu.ɡo.nas re.bou.go.nnasse°s°
rebougonnassiez /ʁəbuɡonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.na.sje re.bou.go.nna.ssiez
rebougonnassions /ʁəbuɡonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.na.sjɔ̃ re.bou.go.nna.ssions°
rebougonne /ʁəbuɡɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔn re.bou.gonne°
rebougonne /ʁəbuɡɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔn re.bou.gonne°
rebougonne /ʁəbuɡɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔn re.bou.gonne°
rebougonne /ʁəbuɡɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔn re.bou.gonne°
rebougonne /ʁəbuɡɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔn re.bou.gonne°
rebougonnent /ʁəbuɡɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔn re.bou.gonne°n°t°
rebougonnent /ʁəbuɡɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔn re.bou.gonne°n°t°
rebougonner /ʁəbuɡone/ infinitif ʁə.bu.ɡo.ne re.bou.go.nner
rebougonnera /ʁəbuɡɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁa re.bou.go.nne.ra
rebougonnerai /ʁəbuɡɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁɛ re.bou.go.nne.rai
rebougonneraient /ʁəbuɡɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁɛ re.bou.go.nne.raie°n°t°
rebougonnerais /ʁəbuɡɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁɛ re.bou.go.nne.rais°
rebougonnerais /ʁəbuɡɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁɛ re.bou.go.nne.rais°
rebougonnerait /ʁəbuɡɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁɛ re.bou.go.nne.rait°
rebougonneras /ʁəbuɡɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁa re.bou.go.nne.ras°
rebougonnerez /ʁəbuɡɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁe re.bou.go.nne.rez
rebougonneriez /ʁəbuɡɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁje re.bou.go.nne.riez
rebougonnerions /ʁəbuɡɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁjɔ̃ re.bou.go.nne.rions°
rebougonnerons /ʁəbuɡɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁɔ̃ re.bou.go.nne.rons°
rebougonneront /ʁəbuɡɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.nə.ʁɔ̃ re.bou.go.nne.ront°
rebougonnes /ʁəbuɡɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔn re.bou.gonne°s°
rebougonnes /ʁəbuɡɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.bu.ɡɔn re.bou.gonne°s°
rebougonnez /ʁəbuɡone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.ne re.bou.go.nnez
rebougonnez /ʁəbuɡone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.ne re.bou.go.nnez
rebougonniez /ʁəbuɡɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.nje re.bou.go.nniez
rebougonniez /ʁəbuɡɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.nje re.bou.go.nniez
rebougonnions /ʁəbuɡɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.njɔ̃ re.bou.go.nnions°
rebougonnions /ʁəbuɡɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bu.ɡɔ.njɔ̃ re.bou.go.nnions°
rebougonnons /ʁəbuɡonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.nɔ̃ re.bou.go.nnons°
rebougonnons /ʁəbuɡonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.nɔ̃ re.bou.go.nnons°
rebougonnâmes /ʁəbuɡonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.nam re.bou.go.nnâme°s°
rebougonnât /ʁəbuɡona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bu.ɡo.na re.bou.go.nnât°
rebougonnâtes /ʁəbuɡonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.nat re.bou.go.nnâte°s°
rebougonnèrent /ʁəbuɡonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.bu.ɡo.nɛʁ re.bou.go.nnère°n°t°
rebougonné /ʁəbuɡone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.bu.ɡo.ne re.bou.go.nné
rebougonnée /ʁəbuɡone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.bu.ɡo.ne re.bou.go.nnée°
rebougonnées /ʁəbuɡone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.bu.ɡo.ne re.bou.go.nnée°s°
rebougonnés /ʁəbuɡone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.bu.ɡo.ne re.bou.go.nnés°