rebouffonner

VER — masculin

/ʁəbufone/

Syllabes : ʁə.bu.fo.ne Orthocode : re.bou.ffo.nner

Définitions

  1. 1. Bouffonner à nouveau.
    Elle salue le portrait en rebouffonnant. (Francis de Croisset, Melville Collins, La livrée de M. le comte, 1928)

Étymologie

De bouffonner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rebouffonna /ʁəbufona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.bu.fo.na re.bou.ffo.nna
rebouffonnai /ʁəbufonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.bu.fo.nɛ re.bou.ffo.nnai
rebouffonnaient /ʁəbufonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bu.fo.nɛ re.bou.ffo.nnaie°n°t°
rebouffonnais /ʁəbufonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bu.fo.nɛ re.bou.ffo.nnais°
rebouffonnais /ʁəbufonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bu.fo.nɛ re.bou.ffo.nnais°
rebouffonnait /ʁəbufonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bu.fo.nɛ re.bou.ffo.nnait°
rebouffonnant /ʁəbufonɑ̃/ participe, present ʁə.bu.fo.nɑ̃ re.bou.ffo.nnant°
rebouffonnas /ʁəbufona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.bu.fo.na re.bou.ffo.nnas°
rebouffonnasse /ʁəbufonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bu.fo.nas re.bou.ffo.nnasse°
rebouffonnassent /ʁəbufonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bu.fo.nas re.bou.ffo.nnasse°n°t°
rebouffonnasses /ʁəbufonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bu.fo.nas re.bou.ffo.nnasse°s°
rebouffonnassiez /ʁəbufonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bu.fo.na.sje re.bou.ffo.nna.ssiez
rebouffonnassions /ʁəbufonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bu.fo.na.sjɔ̃ re.bou.ffo.nna.ssions°
rebouffonne /ʁəbufɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.bu.fɔn re.bou.ffonne°
rebouffonne /ʁəbufɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.bu.fɔn re.bou.ffonne°
rebouffonne /ʁəbufɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bu.fɔn re.bou.ffonne°
rebouffonne /ʁəbufɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.bu.fɔn re.bou.ffonne°
rebouffonne /ʁəbufɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.bu.fɔn re.bou.ffonne°
rebouffonnent /ʁəbufɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bu.fɔn re.bou.ffonne°n°t°
rebouffonnent /ʁəbufɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bu.fɔn re.bou.ffonne°n°t°
rebouffonner /ʁəbufone/ infinitif ʁə.bu.fo.ne re.bou.ffo.nner
rebouffonnera /ʁəbufɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.bu.fɔ.nə.ʁa re.bou.ffo.nne.ra
rebouffonnerai /ʁəbufɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.bu.fɔ.nə.ʁɛ re.bou.ffo.nne.rai
rebouffonneraient /ʁəbufɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.nə.ʁɛ re.bou.ffo.nne.raie°n°t°
rebouffonnerais /ʁəbufɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.bu.fɔ.nə.ʁɛ re.bou.ffo.nne.rais°
rebouffonnerais /ʁəbufɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.bu.fɔ.nə.ʁɛ re.bou.ffo.nne.rais°
rebouffonnerait /ʁəbufɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.bu.fɔ.nə.ʁɛ re.bou.ffo.nne.rait°
rebouffonneras /ʁəbufɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.bu.fɔ.nə.ʁa re.bou.ffo.nne.ras°
rebouffonnerez /ʁəbufɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.nə.ʁe re.bou.ffo.nne.rez
rebouffonneriez /ʁəbufɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.nə.ʁje re.bou.ffo.nne.riez
rebouffonnerions /ʁəbufɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.nə.ʁjɔ̃ re.bou.ffo.nne.rions°
rebouffonnerons /ʁəbufɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.nə.ʁɔ̃ re.bou.ffo.nne.rons°
rebouffonneront /ʁəbufɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.nə.ʁɔ̃ re.bou.ffo.nne.ront°
rebouffonnes /ʁəbufɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bu.fɔn re.bou.ffonne°s°
rebouffonnes /ʁəbufɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.bu.fɔn re.bou.ffonne°s°
rebouffonnez /ʁəbufone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bu.fo.ne re.bou.ffo.nnez
rebouffonnez /ʁəbufone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bu.fo.ne re.bou.ffo.nnez
rebouffonniez /ʁəbufɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.nje re.bou.ffo.nniez
rebouffonniez /ʁəbufɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.nje re.bou.ffo.nniez
rebouffonnions /ʁəbufɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.njɔ̃ re.bou.ffo.nnions°
rebouffonnions /ʁəbufɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bu.fɔ.njɔ̃ re.bou.ffo.nnions°
rebouffonnons /ʁəbufonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bu.fo.nɔ̃ re.bou.ffo.nnons°
rebouffonnons /ʁəbufonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bu.fo.nɔ̃ re.bou.ffo.nnons°
rebouffonnâmes /ʁəbufonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.bu.fo.nam re.bou.ffo.nnâme°s°
rebouffonnât /ʁəbufona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bu.fo.na re.bou.ffo.nnât°
rebouffonnâtes /ʁəbufonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.bu.fo.nat re.bou.ffo.nnâte°s°
rebouffonnèrent /ʁəbufonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.bu.fo.nɛʁ re.bou.ffo.nnère°n°t°
rebouffonné /ʁəbufone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.bu.fo.ne re.bou.ffo.nné