VER:pron — épicène
/ʁəbufiʁ/
Syllabes : ʁə.bu.fiʁ
Orthocode : re.bou.ffir
Définitions
-
1.
Bouffir à nouveau : enfler de nouveau.
En parlant d’une personne fière et qui fait de l’embarras, on dit qu’elle se rebouffit comme un crapaud sur une pierre chaude.Je veux te voir rebouffi, rebondi !
Étymologie
De bouffir, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) rebouffi | /ʁəbufi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.bu.fi | re.bou.ffi |
| (se) rebouffie | /ʁəbufi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.bu.fi | re.bou.ffie° |
| (se) rebouffies | /ʁəbufi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.bu.fi | re.bou.ffie°s° |
| (se) rebouffir | /ʁəbufiʁ/ | infinitif | ʁə.bu.fiʁ | re.bou.ffir |
| (se) rebouffira | /ʁəbufiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.bu.fi.ʁa | re.bou.ffi.ra |
| (me) rebouffirai | /ʁəbufiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.bu.fi.ʁɛ | re.bou.ffi.rai |
| (se) rebouffiraient | /ʁəbufiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.ʁɛ | re.bou.ffi.raie°n°t° |
| (me) rebouffirais | /ʁəbufiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.bu.fi.ʁɛ | re.bou.ffi.rais° |
| (te) rebouffirais | /ʁəbufiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.bu.fi.ʁɛ | re.bou.ffi.rais° |
| (se) rebouffirait | /ʁəbufiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.bu.fi.ʁɛ | re.bou.ffi.rait° |
| (te) rebouffiras | /ʁəbufiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.bu.fi.ʁa | re.bou.ffi.ras° |
| (se) rebouffirent | /ʁəbufiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.bu.fiʁ | re.bou.ffire°n°t° |
| (vous) rebouffirez | /ʁəbufiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.ʁe | re.bou.ffi.rez |
| (vous) rebouffiriez | /ʁəbufiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.ʁje | re.bou.ffi.riez |
| (nous) rebouffirions | /ʁəbufiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.ʁjɔ̃ | re.bou.ffi.rions° |
| (nous) rebouffirons | /ʁəbufiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.ʁɔ̃ | re.bou.ffi.rons° |
| (se) rebouffiront | /ʁəbufiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.ʁɔ̃ | re.bou.ffi.ront° |
| (me) rebouffis | /ʁəbufi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.bu.fi | re.bou.ffis° |
| (te) rebouffis | /ʁəbufi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.bu.fi | re.bou.ffis° |
| (me) rebouffis | /ʁəbufi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.bu.fi | re.bou.ffis° |
| (te) rebouffis | /ʁəbufi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.bu.fi | re.bou.ffis° |
| (te) rebouffis | /ʁəbufi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.bu.fi | re.bou.ffis° |
| (se) rebouffis | /ʁəbufi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.bu.fi | re.bou.ffis° |
| (se) rebouffissaient | /ʁəbufisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.sɛ | re.bou.ffi.ssaie°n°t° |
| (me) rebouffissais | /ʁəbufisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.bu.fi.sɛ | re.bou.ffi.ssais° |
| (te) rebouffissais | /ʁəbufisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.bu.fi.sɛ | re.bou.ffi.ssais° |
| (se) rebouffissait | /ʁəbufisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.bu.fi.sɛ | re.bou.ffi.ssait° |
| (se) rebouffissant | /ʁəbufisɑ̃/ | participe, present | ʁə.bu.fi.sɑ̃ | re.bou.ffi.ssant° |
| (me) rebouffisse | /ʁəbufis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.bu.fis | re.bou.ffisse° |
| (me) rebouffisse | /ʁəbufis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.bu.fis | re.bou.ffisse° |
| (se) rebouffisse | /ʁəbufis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.bu.fis | re.bou.ffisse° |
| (se) rebouffissent | /ʁəbufis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.bu.fis | re.bou.ffisse°n°t° |
| (se) rebouffissent | /ʁəbufis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.bu.fis | re.bou.ffisse°n°t° |
| (se) rebouffissent | /ʁəbufis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.bu.fis | re.bou.ffisse°n°t° |
| (te) rebouffisses | /ʁəbufis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.bu.fis | re.bou.ffisse°s° |
| (te) rebouffisses | /ʁəbufis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.bu.fis | re.bou.ffisse°s° |
| (vous) rebouffissez | /ʁəbufise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.se | re.bou.ffi.ssez |
| (vous) rebouffissez | /ʁəbufise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.se | re.bou.ffi.ssez |
| (vous) rebouffissiez | /ʁəbufisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.sje | re.bou.ffi.ssiez |
| (vous) rebouffissiez | /ʁəbufisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.sje | re.bou.ffi.ssiez |
| (vous) rebouffissiez | /ʁəbufisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.sje | re.bou.ffi.ssiez |
| (nous) rebouffissions | /ʁəbufisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.sjɔ̃ | re.bou.ffi.ssions° |
| (nous) rebouffissions | /ʁəbufisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.sjɔ̃ | re.bou.ffi.ssions° |
| (nous) rebouffissions | /ʁəbufisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.sjɔ̃ | re.bou.ffi.ssions° |
| (nous) rebouffissons | /ʁəbufisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.sɔ̃ | re.bou.ffi.ssons° |
| (nous) rebouffissons | /ʁəbufisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.bu.fi.sɔ̃ | re.bou.ffi.ssons° |
| (se) rebouffit | /ʁəbufi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.bu.fi | re.bou.ffit° |
| (se) rebouffit | /ʁəbufi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.bu.fi | re.bou.ffit° |
| (nous) rebouffîmes | /ʁəbufim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.bu.fim | re.bou.ffîme°s° |
| (se) rebouffît | /ʁəbufi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.bu.fi | re.bou.ffît° |
| (vous) rebouffîtes | /ʁəbufit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.bu.fit | re.bou.ffîte°s° |