rassourdir

VER — épicène

/ʁasuʁdiʁ/

Syllabes : ʁa.suʁ.diʁ Orthocode : ra.ssour.dir

Définitions

  1. 1. Assourdir de nouveau, ou, simplement, assourdir.
    Ha ! parlez doucement ; Vous me rassourdissez, la peste ! comme il crie !
    Le bruit des mouches d’eau rassourdit les enclumes Et le repos selon la nature incolume Est un ordre du Tout pour que le Verbe soit.

Étymologie

De assourdir, avec le préfixe r-.

Synonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rassourdi /ʁasuʁdi/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.suʁ.di ra.ssour.di
rassourdie /ʁasuʁdi/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.suʁ.di ra.ssour.die°
rassourdies /ʁasuʁdi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.suʁ.di ra.ssour.die°s°
rassourdir /ʁasuʁdiʁ/ infinitif ʁa.suʁ.diʁ ra.ssour.dir
rassourdira /ʁasuʁdiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.suʁ.di.ʁa ra.ssour.di.ra
rassourdirai /ʁasuʁdiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.suʁ.di.ʁɛ ra.ssour.di.rai
rassourdiraient /ʁasuʁdiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.ʁɛ ra.ssour.di.raie°n°t°
rassourdirais /ʁasuʁdiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.suʁ.di.ʁɛ ra.ssour.di.rais°
rassourdirais /ʁasuʁdiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.suʁ.di.ʁɛ ra.ssour.di.rais°
rassourdirait /ʁasuʁdiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.suʁ.di.ʁɛ ra.ssour.di.rait°
rassourdiras /ʁasuʁdiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.suʁ.di.ʁa ra.ssour.di.ras°
rassourdirent /ʁasuʁdiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.suʁ.diʁ ra.ssour.dire°n°t°
rassourdirez /ʁasuʁdiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.ʁe ra.ssour.di.rez
rassourdiriez /ʁasuʁdiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.ʁje ra.ssour.di.riez
rassourdirions /ʁasuʁdiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.ʁjɔ̃ ra.ssour.di.rions°
rassourdirons /ʁasuʁdiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.ʁɔ̃ ra.ssour.di.rons°
rassourdiront /ʁasuʁdiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.ʁɔ̃ ra.ssour.di.ront°
rassourdis /ʁasuʁdi/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.suʁ.di ra.ssour.dis°
rassourdis /ʁasuʁdi/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.suʁ.di ra.ssour.dis°
rassourdis /ʁasuʁdi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.suʁ.di ra.ssour.dis°
rassourdis /ʁasuʁdi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.suʁ.di ra.ssour.dis°
rassourdis /ʁasuʁdi/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.suʁ.di ra.ssour.dis°
rassourdis /ʁasuʁdi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.suʁ.di ra.ssour.dis°
rassourdissaient /ʁasuʁdisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.sɛ ra.ssour.di.ssaie°n°t°
rassourdissais /ʁasuʁdisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.suʁ.di.sɛ ra.ssour.di.ssais°
rassourdissais /ʁasuʁdisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.suʁ.di.sɛ ra.ssour.di.ssais°
rassourdissait /ʁasuʁdisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.suʁ.di.sɛ ra.ssour.di.ssait°
rassourdissant /ʁasuʁdisɑ̃/ participe, present ʁa.suʁ.di.sɑ̃ ra.ssour.di.ssant°
rassourdisse /ʁasuʁdis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.suʁ.dis ra.ssour.disse°
rassourdisse /ʁasuʁdis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.suʁ.dis ra.ssour.disse°
rassourdisse /ʁasuʁdis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.suʁ.dis ra.ssour.disse°
rassourdissent /ʁasuʁdis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.suʁ.dis ra.ssour.disse°n°t°
rassourdissent /ʁasuʁdis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.suʁ.dis ra.ssour.disse°n°t°
rassourdissent /ʁasuʁdis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.suʁ.dis ra.ssour.disse°n°t°
rassourdisses /ʁasuʁdis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.suʁ.dis ra.ssour.disse°s°
rassourdisses /ʁasuʁdis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.suʁ.dis ra.ssour.disse°s°
rassourdissez /ʁasuʁdise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.se ra.ssour.di.ssez
rassourdissez /ʁasuʁdise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.se ra.ssour.di.ssez
rassourdissiez /ʁasuʁdisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.sje ra.ssour.di.ssiez
rassourdissiez /ʁasuʁdisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.sje ra.ssour.di.ssiez
rassourdissiez /ʁasuʁdisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.sje ra.ssour.di.ssiez
rassourdissions /ʁasuʁdisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.sjɔ̃ ra.ssour.di.ssions°
rassourdissions /ʁasuʁdisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.sjɔ̃ ra.ssour.di.ssions°
rassourdissions /ʁasuʁdisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.sjɔ̃ ra.ssour.di.ssions°
rassourdissons /ʁasuʁdisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.sɔ̃ ra.ssour.di.ssons°
rassourdissons /ʁasuʁdisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.suʁ.di.sɔ̃ ra.ssour.di.ssons°
rassourdit /ʁasuʁdi/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.suʁ.di ra.ssour.dit°
rassourdit /ʁasuʁdi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.suʁ.di ra.ssour.dit°
rassourdîmes /ʁasuʁdim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.suʁ.dim ra.ssour.dîme°s°
rassourdît /ʁasuʁdi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.suʁ.di ra.ssour.dît°
rassourdîtes /ʁasuʁdit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.suʁ.dit ra.ssour.dîte°s°