rassortir

VER — épicène

/ʁasɔʁtiʁ/

Syllabes : ʁa.sɔʁ.tiʁ Orthocode : ra.ssor.tir

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 OpenSubtitles
0.1 Frantext
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Constituer de nouveau un assortiment, remplacer la marchandise vendue.
    Il faut rassortir ce magasin.
  2. 2. Trouver une chose assortie à ce qu’on a déjà.
    Il manque un mètre de tissu à ma robe ; il faut que je trouve à le rassortir.

Étymologie

Dérivé de assortir, avec le préfixe re-.

Synonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rassorti /ʁasɔʁti/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.ti
rassortie /ʁasɔʁti/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tie°
rassorties /ʁasɔʁti/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tie°s°
rassortir /ʁasɔʁtiʁ/ infinitif ʁa.sɔʁ.tiʁ ra.ssor.tir
rassortira /ʁasɔʁtiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti.ʁa ra.ssor.ti.ra
rassortirai /ʁasɔʁtiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti.ʁɛ ra.ssor.ti.rai
rassortiraient /ʁasɔʁtiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.ʁɛ ra.ssor.ti.raie°n°t°
rassortirais /ʁasɔʁtiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti.ʁɛ ra.ssor.ti.rais°
rassortirais /ʁasɔʁtiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti.ʁɛ ra.ssor.ti.rais°
rassortirait /ʁasɔʁtiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti.ʁɛ ra.ssor.ti.rait°
rassortiras /ʁasɔʁtiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti.ʁa ra.ssor.ti.ras°
rassortirent /ʁasɔʁtiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.tiʁ ra.ssor.tire°n°t°
rassortirez /ʁasɔʁtiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.ʁe ra.ssor.ti.rez
rassortiriez /ʁasɔʁtiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.ʁje ra.ssor.ti.riez
rassortirions /ʁasɔʁtiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.ʁjɔ̃ ra.ssor.ti.rions°
rassortirons /ʁasɔʁtiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.ʁɔ̃ ra.ssor.ti.rons°
rassortiront /ʁasɔʁtiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.ʁɔ̃ ra.ssor.ti.ront°
rassortis /ʁasɔʁti/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tis°
rassortis /ʁasɔʁti/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tis°
rassortis /ʁasɔʁti/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tis°
rassortis /ʁasɔʁti/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tis°
rassortis /ʁasɔʁti/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tis°
rassortis /ʁasɔʁti/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tis°
rassortissaient /ʁasɔʁtisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.sɛ ra.ssor.ti.ssaie°n°t°
rassortissais /ʁasɔʁtisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti.sɛ ra.ssor.ti.ssais°
rassortissais /ʁasɔʁtisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti.sɛ ra.ssor.ti.ssais°
rassortissait /ʁasɔʁtisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti.sɛ ra.ssor.ti.ssait°
rassortissant /ʁasɔʁtisɑ̃/ participe, present ʁa.sɔʁ.ti.sɑ̃ ra.ssor.ti.ssant°
rassortisse /ʁasɔʁtis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.sɔʁ.tis ra.ssor.tisse°
rassortisse /ʁasɔʁtis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.sɔʁ.tis ra.ssor.tisse°
rassortisse /ʁasɔʁtis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.sɔʁ.tis ra.ssor.tisse°
rassortissent /ʁasɔʁtis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.tis ra.ssor.tisse°n°t°
rassortissent /ʁasɔʁtis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.tis ra.ssor.tisse°n°t°
rassortissent /ʁasɔʁtis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.tis ra.ssor.tisse°n°t°
rassortisses /ʁasɔʁtis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.sɔʁ.tis ra.ssor.tisse°s°
rassortisses /ʁasɔʁtis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.sɔʁ.tis ra.ssor.tisse°s°
rassortissez /ʁasɔʁtise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.se ra.ssor.ti.ssez
rassortissez /ʁasɔʁtise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.se ra.ssor.ti.ssez
rassortissiez /ʁasɔʁtisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.sje ra.ssor.ti.ssiez
rassortissiez /ʁasɔʁtisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.sje ra.ssor.ti.ssiez
rassortissiez /ʁasɔʁtisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.sje ra.ssor.ti.ssiez
rassortissions /ʁasɔʁtisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.sjɔ̃ ra.ssor.ti.ssions°
rassortissions /ʁasɔʁtisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.sjɔ̃ ra.ssor.ti.ssions°
rassortissions /ʁasɔʁtisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.sjɔ̃ ra.ssor.ti.ssions°
rassortissons /ʁasɔʁtisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.sɔ̃ ra.ssor.ti.ssons°
rassortissons /ʁasɔʁtisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.ti.sɔ̃ ra.ssor.ti.ssons°
rassortit /ʁasɔʁti/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tit°
rassortit /ʁasɔʁti/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tit°
rassortîmes /ʁasɔʁtim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.tim ra.ssor.tîme°s°
rassortît /ʁasɔʁti/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.sɔʁ.ti ra.ssor.tît°
rassortîtes /ʁasɔʁtit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.sɔʁ.tit ra.ssor.tîte°s°