VER:pron — épicène
/ʁaplaplatiʁ/
Syllabes : ʁa.pla.pla.tiʁ
Orthocode : ra.pla.pla.tir
Définitions
-
1.
Rendre plat, aplatir.
Bon allez demain je n'ai que la petite, ça va être plus calme bon ben je vais devoir sortir, raplaplatir mon brushing (…)
-
2.
Devenir raplapla, s’aplatir.
bouhhhhhhh, mon cake s'est raplaplatit!
Étymologie
De raplapla, avec le suffixe verbalisant -ir, et une consonne intercalaire « t » (dont la justification par le mot plat ou aplatir est en fait incorrecte : il s’agit d’une consonne euphonique).
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) raplaplati | /ʁaplaplati/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.ti |
| (se) raplaplatie | /ʁaplaplati/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tie° |
| (se) raplaplaties | /ʁaplaplati/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tie°s° |
| (se) raplaplatir | /ʁaplaplatiʁ/ | infinitif | ʁa.pla.pla.tiʁ | ra.pla.pla.tir |
| (se) raplaplatira | /ʁaplaplatiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti.ʁa | ra.pla.pla.ti.ra |
| (me) raplaplatirai | /ʁaplaplatiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti.ʁɛ | ra.pla.pla.ti.rai |
| (se) raplaplatiraient | /ʁaplaplatiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.ʁɛ | ra.pla.pla.ti.raie°n°t° |
| (me) raplaplatirais | /ʁaplaplatiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti.ʁɛ | ra.pla.pla.ti.rais° |
| (te) raplaplatirais | /ʁaplaplatiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti.ʁɛ | ra.pla.pla.ti.rais° |
| (se) raplaplatirait | /ʁaplaplatiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti.ʁɛ | ra.pla.pla.ti.rait° |
| (te) raplaplatiras | /ʁaplaplatiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti.ʁa | ra.pla.pla.ti.ras° |
| (se) raplaplatirent | /ʁaplaplatiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.tiʁ | ra.pla.pla.tire°n°t° |
| (vous) raplaplatirez | /ʁaplaplatiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.ʁe | ra.pla.pla.ti.rez |
| (vous) raplaplatiriez | /ʁaplaplatiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.ʁje | ra.pla.pla.ti.riez |
| (nous) raplaplatirions | /ʁaplaplatiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.ʁjɔ̃ | ra.pla.pla.ti.rions° |
| (nous) raplaplatirons | /ʁaplaplatiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.ʁɔ̃ | ra.pla.pla.ti.rons° |
| (se) raplaplatiront | /ʁaplaplatiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.ʁɔ̃ | ra.pla.pla.ti.ront° |
| (me) raplaplatis | /ʁaplaplati/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tis° |
| (te) raplaplatis | /ʁaplaplati/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tis° |
| (me) raplaplatis | /ʁaplaplati/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tis° |
| (te) raplaplatis | /ʁaplaplati/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tis° |
| (te) raplaplatis | /ʁaplaplati/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tis° |
| (se) raplaplatis | /ʁaplaplati/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tis° |
| (se) raplaplatissaient | /ʁaplaplatisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.sɛ | ra.pla.pla.ti.ssaie°n°t° |
| (me) raplaplatissais | /ʁaplaplatisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti.sɛ | ra.pla.pla.ti.ssais° |
| (te) raplaplatissais | /ʁaplaplatisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti.sɛ | ra.pla.pla.ti.ssais° |
| (se) raplaplatissait | /ʁaplaplatisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti.sɛ | ra.pla.pla.ti.ssait° |
| (se) raplaplatissant | /ʁaplaplatisɑ̃/ | participe, present | ʁa.pla.pla.ti.sɑ̃ | ra.pla.pla.ti.ssant° |
| (me) raplaplatisse | /ʁaplaplatis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁa.pla.pla.tis | ra.pla.pla.tisse° |
| (me) raplaplatisse | /ʁaplaplatis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁa.pla.pla.tis | ra.pla.pla.tisse° |
| (se) raplaplatisse | /ʁaplaplatis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁa.pla.pla.tis | ra.pla.pla.tisse° |
| (se) raplaplatissent | /ʁaplaplatis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.tis | ra.pla.pla.tisse°n°t° |
| (se) raplaplatissent | /ʁaplaplatis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.tis | ra.pla.pla.tisse°n°t° |
| (se) raplaplatissent | /ʁaplaplatis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.tis | ra.pla.pla.tisse°n°t° |
| (te) raplaplatisses | /ʁaplaplatis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁa.pla.pla.tis | ra.pla.pla.tisse°s° |
| (te) raplaplatisses | /ʁaplaplatis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁa.pla.pla.tis | ra.pla.pla.tisse°s° |
| (vous) raplaplatissez | /ʁaplaplatise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.se | ra.pla.pla.ti.ssez |
| (vous) raplaplatissez | /ʁaplaplatise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.se | ra.pla.pla.ti.ssez |
| (vous) raplaplatissiez | /ʁaplaplatisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.sje | ra.pla.pla.ti.ssiez |
| (vous) raplaplatissiez | /ʁaplaplatisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.sje | ra.pla.pla.ti.ssiez |
| (vous) raplaplatissiez | /ʁaplaplatisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.sje | ra.pla.pla.ti.ssiez |
| (nous) raplaplatissions | /ʁaplaplatisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.sjɔ̃ | ra.pla.pla.ti.ssions° |
| (nous) raplaplatissions | /ʁaplaplatisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.sjɔ̃ | ra.pla.pla.ti.ssions° |
| (nous) raplaplatissions | /ʁaplaplatisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.sjɔ̃ | ra.pla.pla.ti.ssions° |
| (nous) raplaplatissons | /ʁaplaplatisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.sɔ̃ | ra.pla.pla.ti.ssons° |
| (nous) raplaplatissons | /ʁaplaplatisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.ti.sɔ̃ | ra.pla.pla.ti.ssons° |
| (se) raplaplatit | /ʁaplaplati/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tit° |
| (se) raplaplatit | /ʁaplaplati/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tit° |
| (nous) raplaplatîmes | /ʁaplaplatim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.tim | ra.pla.pla.tîme°s° |
| (se) raplaplatît | /ʁaplaplati/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁa.pla.pla.ti | ra.pla.pla.tît° |
| (vous) raplaplatîtes | /ʁaplaplatit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.pla.tit | ra.pla.pla.tîte°s° |