rapatronner

VER — épicène

/ʁapatʁone/

Syllabes : ʁa.pa.tʁo.ne Orthocode : ra.pa.tro.nner

Définitions

  1. 1. Raccorder, rabouter, ajuster.
  2. 2. foresterie Rapprocher un tronc de la souche correspondante.
    C'est-à-dire constater le délit par le rapprochement de la branche et du tronc, ou du tronc et de la souche. C'est l'opération qu'on appelle encore dans l'administration des forêts : rapatronner, ressoucheter.

Étymologie

De patron.

Synonymes

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rapatronna /ʁapatʁona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.pa.tʁo.na ra.pa.tro.nna
rapatronnai /ʁapatʁonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.pa.tʁo.nɛ ra.pa.tro.nnai
rapatronnaient /ʁapatʁonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.nɛ ra.pa.tro.nnaie°n°t°
rapatronnais /ʁapatʁonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.pa.tʁo.nɛ ra.pa.tro.nnais°
rapatronnais /ʁapatʁonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.pa.tʁo.nɛ ra.pa.tro.nnais°
rapatronnait /ʁapatʁonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.pa.tʁo.nɛ ra.pa.tro.nnait°
rapatronnant /ʁapatʁonɑ̃/ participe, present ʁa.pa.tʁo.nɑ̃ ra.pa.tro.nnant°
rapatronnas /ʁapatʁona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.pa.tʁo.na ra.pa.tro.nnas°
rapatronnasse /ʁapatʁonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.pa.tʁo.nas ra.pa.tro.nnasse°
rapatronnassent /ʁapatʁonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.nas ra.pa.tro.nnasse°n°t°
rapatronnasses /ʁapatʁonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.pa.tʁo.nas ra.pa.tro.nnasse°s°
rapatronnassiez /ʁapatʁonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.na.sje ra.pa.tro.nna.ssiez
rapatronnassions /ʁapatʁonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.na.sjɔ̃ ra.pa.tro.nna.ssions°
rapatronne /ʁapatʁɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔn ra.pa.tronne°
rapatronne /ʁapatʁɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔn ra.pa.tronne°
rapatronne /ʁapatʁɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔn ra.pa.tronne°
rapatronne /ʁapatʁɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔn ra.pa.tronne°
rapatronne /ʁapatʁɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔn ra.pa.tronne°
rapatronnent /ʁapatʁɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔn ra.pa.tronne°n°t°
rapatronnent /ʁapatʁɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔn ra.pa.tronne°n°t°
rapatronner /ʁapatʁone/ infinitif ʁa.pa.tʁo.ne ra.pa.tro.nner
rapatronnera /ʁapatʁɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁa ra.pa.tro.nne.ra
rapatronnerai /ʁapatʁɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁɛ ra.pa.tro.nne.rai
rapatronneraient /ʁapatʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁɛ ra.pa.tro.nne.raie°n°t°
rapatronnerais /ʁapatʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁɛ ra.pa.tro.nne.rais°
rapatronnerais /ʁapatʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁɛ ra.pa.tro.nne.rais°
rapatronnerait /ʁapatʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁɛ ra.pa.tro.nne.rait°
rapatronneras /ʁapatʁɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁa ra.pa.tro.nne.ras°
rapatronnerez /ʁapatʁɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁe ra.pa.tro.nne.rez
rapatronneriez /ʁapatʁɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁje ra.pa.tro.nne.riez
rapatronnerions /ʁapatʁɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁjɔ̃ ra.pa.tro.nne.rions°
rapatronnerons /ʁapatʁɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁɔ̃ ra.pa.tro.nne.rons°
rapatronneront /ʁapatʁɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.nə.ʁɔ̃ ra.pa.tro.nne.ront°
rapatronnes /ʁapatʁɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔn ra.pa.tronne°s°
rapatronnes /ʁapatʁɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.pa.tʁɔn ra.pa.tronne°s°
rapatronnez /ʁapatʁone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.ne ra.pa.tro.nnez
rapatronnez /ʁapatʁone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.ne ra.pa.tro.nnez
rapatronniez /ʁapatʁɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.nje ra.pa.tro.nniez
rapatronniez /ʁapatʁɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.nje ra.pa.tro.nniez
rapatronnions /ʁapatʁɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.njɔ̃ ra.pa.tro.nnions°
rapatronnions /ʁapatʁɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.pa.tʁɔ.njɔ̃ ra.pa.tro.nnions°
rapatronnons /ʁapatʁonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.nɔ̃ ra.pa.tro.nnons°
rapatronnons /ʁapatʁonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.nɔ̃ ra.pa.tro.nnons°
rapatronnâmes /ʁapatʁonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.nam ra.pa.tro.nnâme°s°
rapatronnât /ʁapatʁona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.pa.tʁo.na ra.pa.tro.nnât°
rapatronnâtes /ʁapatʁonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.nat ra.pa.tro.nnâte°s°
rapatronnèrent /ʁapatʁonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.pa.tʁo.nɛʁ ra.pa.tro.nnère°n°t°
rapatronné /ʁapatʁone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.pa.tʁo.ne ra.pa.tro.nné
rapatronnée /ʁapatʁone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.pa.tʁo.ne ra.pa.tro.nnée°
rapatronnées /ʁapatʁone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.pa.tʁo.ne ra.pa.tro.nnée°s°
rapatronnés /ʁapatʁone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.pa.tʁo.ne ra.pa.tro.nnés°