rallotir

VER — épicène

/ʁalotiʁ/

Syllabes : ʁa.lo.tiʁ Orthocode : ra.llo.tir

Définitions

  1. 1. Allotir à nouveau.
    Le propriétaire décida de rallotir et de vendre les lots pour une rente (...)

Étymologie

De allotir, avec le préfixe re-.

Synonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
ralloti /ʁaloti/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.lo.ti ra.llo.ti
rallotie /ʁaloti/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.lo.ti ra.llo.tie°
ralloties /ʁaloti/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.lo.ti ra.llo.tie°s°
rallotir /ʁalotiʁ/ infinitif ʁa.lo.tiʁ ra.llo.tir
rallotira /ʁalotiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.lo.ti.ʁa ra.llo.ti.ra
rallotirai /ʁalotiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.lo.ti.ʁɛ ra.llo.ti.rai
rallotiraient /ʁalotiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.lo.ti.ʁɛ ra.llo.ti.raie°n°t°
rallotirais /ʁalotiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.lo.ti.ʁɛ ra.llo.ti.rais°
rallotirais /ʁalotiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.lo.ti.ʁɛ ra.llo.ti.rais°
rallotirait /ʁalotiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.lo.ti.ʁɛ ra.llo.ti.rait°
rallotiras /ʁalotiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.lo.ti.ʁa ra.llo.ti.ras°
rallotirent /ʁalotiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.lo.tiʁ ra.llo.tire°n°t°
rallotirez /ʁalotiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.lo.ti.ʁe ra.llo.ti.rez
rallotiriez /ʁalotiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.lo.ti.ʁje ra.llo.ti.riez
rallotirions /ʁalotiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.lo.ti.ʁjɔ̃ ra.llo.ti.rions°
rallotirons /ʁalotiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.lo.ti.ʁɔ̃ ra.llo.ti.rons°
rallotiront /ʁalotiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.lo.ti.ʁɔ̃ ra.llo.ti.ront°
rallotis /ʁaloti/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.lo.ti ra.llo.tis°
rallotis /ʁaloti/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.lo.ti ra.llo.tis°
rallotis /ʁaloti/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.lo.ti ra.llo.tis°
rallotis /ʁaloti/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.lo.ti ra.llo.tis°
rallotis /ʁaloti/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.lo.ti ra.llo.tis°
rallotis /ʁaloti/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.lo.ti ra.llo.tis°
rallotissaient /ʁalotisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.lo.ti.sɛ ra.llo.ti.ssaie°n°t°
rallotissais /ʁalotisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.lo.ti.sɛ ra.llo.ti.ssais°
rallotissais /ʁalotisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.lo.ti.sɛ ra.llo.ti.ssais°
rallotissait /ʁalotisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.lo.ti.sɛ ra.llo.ti.ssait°
rallotissant /ʁalotisɑ̃/ participe, present ʁa.lo.ti.sɑ̃ ra.llo.ti.ssant°
rallotisse /ʁalotis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.lo.tis ra.llo.tisse°
rallotisse /ʁalotis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.lo.tis ra.llo.tisse°
rallotisse /ʁalotis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.lo.tis ra.llo.tisse°
rallotissent /ʁalotis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.lo.tis ra.llo.tisse°n°t°
rallotissent /ʁalotis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.lo.tis ra.llo.tisse°n°t°
rallotissent /ʁalotis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.lo.tis ra.llo.tisse°n°t°
rallotisses /ʁalotis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.lo.tis ra.llo.tisse°s°
rallotisses /ʁalotis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.lo.tis ra.llo.tisse°s°
rallotissez /ʁalotise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.lo.ti.se ra.llo.ti.ssez
rallotissez /ʁalotise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.lo.ti.se ra.llo.ti.ssez
rallotissiez /ʁalotisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.lo.ti.sje ra.llo.ti.ssiez
rallotissiez /ʁalotisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.lo.ti.sje ra.llo.ti.ssiez
rallotissiez /ʁalotisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.lo.ti.sje ra.llo.ti.ssiez
rallotissions /ʁalotisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.lo.ti.sjɔ̃ ra.llo.ti.ssions°
rallotissions /ʁalotisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.lo.ti.sjɔ̃ ra.llo.ti.ssions°
rallotissions /ʁalotisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.lo.ti.sjɔ̃ ra.llo.ti.ssions°
rallotissons /ʁalotisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.lo.ti.sɔ̃ ra.llo.ti.ssons°
rallotissons /ʁalotisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.lo.ti.sɔ̃ ra.llo.ti.ssons°
rallotit /ʁaloti/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.lo.ti ra.llo.tit°
rallotit /ʁaloti/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.lo.ti ra.llo.tit°
rallotîmes /ʁalotim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.lo.tim ra.llo.tîme°s°
rallotît /ʁaloti/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.lo.ti ra.llo.tît°
rallotîtes /ʁalotit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.lo.tit ra.llo.tîte°s°