(se) raccroupir

VER:pron — épicène

/ʁakʁupiʁ/

Syllabes : ʁa.kʁu.piʁ Orthocode : ra.ccrou.pir

Définitions

  1. 1. S’accroupir de nouveau.

Étymologie

De accroupir, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(se) raccroupi /ʁakʁupi/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pi
(se) raccroupie /ʁakʁupi/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pie°
(se) raccroupies /ʁakʁupi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pie°s°
(se) raccroupir /ʁakʁupiʁ/ infinitif ʁa.kʁu.piʁ ra.ccrou.pir
(se) raccroupira /ʁakʁupiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.kʁu.pi.ʁa ra.ccrou.pi.ra
(me) raccroupirai /ʁakʁupiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.kʁu.pi.ʁɛ ra.ccrou.pi.rai
(se) raccroupiraient /ʁakʁupiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.ʁɛ ra.ccrou.pi.raie°n°t°
(me) raccroupirais /ʁakʁupiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.kʁu.pi.ʁɛ ra.ccrou.pi.rais°
(te) raccroupirais /ʁakʁupiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.kʁu.pi.ʁɛ ra.ccrou.pi.rais°
(se) raccroupirait /ʁakʁupiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.kʁu.pi.ʁɛ ra.ccrou.pi.rait°
(te) raccroupiras /ʁakʁupiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.kʁu.pi.ʁa ra.ccrou.pi.ras°
(se) raccroupirent /ʁakʁupiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.kʁu.piʁ ra.ccrou.pire°n°t°
(vous) raccroupirez /ʁakʁupiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.ʁe ra.ccrou.pi.rez
(vous) raccroupiriez /ʁakʁupiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.ʁje ra.ccrou.pi.riez
(nous) raccroupirions /ʁakʁupiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.ʁjɔ̃ ra.ccrou.pi.rions°
(nous) raccroupirons /ʁakʁupiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.ʁɔ̃ ra.ccrou.pi.rons°
(se) raccroupiront /ʁakʁupiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.ʁɔ̃ ra.ccrou.pi.ront°
(me) raccroupis /ʁakʁupi/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pis°
(te) raccroupis /ʁakʁupi/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pis°
(me) raccroupis /ʁakʁupi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pis°
(te) raccroupis /ʁakʁupi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pis°
(te) raccroupis /ʁakʁupi/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pis°
(se) raccroupis /ʁakʁupi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pis°
(se) raccroupissaient /ʁakʁupisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.sɛ ra.ccrou.pi.ssaie°n°t°
(me) raccroupissais /ʁakʁupisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.kʁu.pi.sɛ ra.ccrou.pi.ssais°
(te) raccroupissais /ʁakʁupisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.kʁu.pi.sɛ ra.ccrou.pi.ssais°
(se) raccroupissait /ʁakʁupisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.kʁu.pi.sɛ ra.ccrou.pi.ssait°
(se) raccroupissant /ʁakʁupisɑ̃/ participe, present ʁa.kʁu.pi.sɑ̃ ra.ccrou.pi.ssant°
(me) raccroupisse /ʁakʁupis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.kʁu.pis ra.ccrou.pisse°
(me) raccroupisse /ʁakʁupis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.kʁu.pis ra.ccrou.pisse°
(se) raccroupisse /ʁakʁupis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.kʁu.pis ra.ccrou.pisse°
(se) raccroupissent /ʁakʁupis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.kʁu.pis ra.ccrou.pisse°n°t°
(se) raccroupissent /ʁakʁupis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.kʁu.pis ra.ccrou.pisse°n°t°
(se) raccroupissent /ʁakʁupis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.kʁu.pis ra.ccrou.pisse°n°t°
(te) raccroupisses /ʁakʁupis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.kʁu.pis ra.ccrou.pisse°s°
(te) raccroupisses /ʁakʁupis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.kʁu.pis ra.ccrou.pisse°s°
(vous) raccroupissez /ʁakʁupise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.se ra.ccrou.pi.ssez
(vous) raccroupissez /ʁakʁupise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.se ra.ccrou.pi.ssez
(vous) raccroupissiez /ʁakʁupisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.sje ra.ccrou.pi.ssiez
(vous) raccroupissiez /ʁakʁupisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.sje ra.ccrou.pi.ssiez
(vous) raccroupissiez /ʁakʁupisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.sje ra.ccrou.pi.ssiez
(nous) raccroupissions /ʁakʁupisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.sjɔ̃ ra.ccrou.pi.ssions°
(nous) raccroupissions /ʁakʁupisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.sjɔ̃ ra.ccrou.pi.ssions°
(nous) raccroupissions /ʁakʁupisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.sjɔ̃ ra.ccrou.pi.ssions°
(nous) raccroupissons /ʁakʁupisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.sɔ̃ ra.ccrou.pi.ssons°
(nous) raccroupissons /ʁakʁupisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.kʁu.pi.sɔ̃ ra.ccrou.pi.ssons°
(se) raccroupit /ʁakʁupi/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pit°
(se) raccroupit /ʁakʁupi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pit°
(nous) raccroupîmes /ʁakʁupim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.kʁu.pim ra.ccrou.pîme°s°
(se) raccroupît /ʁakʁupi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.kʁu.pi ra.ccrou.pît°
(vous) raccroupîtes /ʁakʁupit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.kʁu.pit ra.ccrou.pîte°s°