VER — épicène
/ʁeɑ̃vnime/
Syllabes : ʁe.ɑ̃.vni.me
Orthocode : ré.en.ve°ni.mer
Définitions
- 1. Envenimer à nouveau.
Étymologie
De envenimer, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réenvenima | /ʁeɑ̃vnima/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.ma | ré.en.ve°ni.ma |
| réenvenimai | /ʁeɑ̃vnimɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mɛ | ré.en.ve°ni.mai |
| réenvenimaient | /ʁeɑ̃vnimɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mɛ | ré.en.ve°ni.maie°n°t° |
| réenvenimais | /ʁeɑ̃vnimɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mɛ | ré.en.ve°ni.mais° |
| réenvenimais | /ʁeɑ̃vnimɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mɛ | ré.en.ve°ni.mais° |
| réenvenimait | /ʁeɑ̃vnimɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mɛ | ré.en.ve°ni.mait° |
| réenvenimant | /ʁeɑ̃vnimɑ̃/ | participe, present | ʁe.ɑ̃.vni.mɑ̃ | ré.en.ve°ni.mant° |
| réenvenimas | /ʁeɑ̃vnima/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.ma | ré.en.ve°ni.mas° |
| réenvenimasse | /ʁeɑ̃vnimas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mas | ré.en.ve°ni.masse° |
| réenvenimassent | /ʁeɑ̃vnimas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mas | ré.en.ve°ni.masse°n°t° |
| réenvenimasses | /ʁeɑ̃vnimas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mas | ré.en.ve°ni.masse°s° |
| réenvenimassiez | /ʁeɑ̃vnimasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.ma.sje | ré.en.ve°ni.ma.ssiez |
| réenvenimassions | /ʁeɑ̃vnimasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.ma.sjɔ̃ | ré.en.ve°ni.ma.ssions° |
| réenvenime | /ʁeɑ̃vnim/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vnim | ré.en.ve°nime° |
| réenvenime | /ʁeɑ̃vnim/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vnim | ré.en.ve°nime° |
| réenvenime | /ʁeɑ̃vnim/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vnim | ré.en.ve°nime° |
| réenvenime | /ʁeɑ̃vnim/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vnim | ré.en.ve°nime° |
| réenvenime | /ʁeɑ̃vnim/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vnim | ré.en.ve°nime° |
| réenveniment | /ʁeɑ̃vnim/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vnim | ré.en.ve°nime°n°t° |
| réenveniment | /ʁeɑ̃vnim/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vnim | ré.en.ve°nime°n°t° |
| réenvenimer | /ʁeɑ̃vnime/ | infinitif | ʁe.ɑ̃.vni.me | ré.en.ve°ni.mer |
| réenvenimera | /ʁeɑ̃vniməʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁa | ré.en.ve°ni.me.ra |
| réenvenimerai | /ʁeɑ̃vniməʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁɛ | ré.en.ve°ni.me.rai |
| réenvenimeraient | /ʁeɑ̃vniməʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁɛ | ré.en.ve°ni.me.raie°n°t° |
| réenvenimerais | /ʁeɑ̃vniməʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁɛ | ré.en.ve°ni.me.rais° |
| réenvenimerais | /ʁeɑ̃vniməʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁɛ | ré.en.ve°ni.me.rais° |
| réenvenimerait | /ʁeɑ̃vniməʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁɛ | ré.en.ve°ni.me.rait° |
| réenvenimeras | /ʁeɑ̃vniməʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁa | ré.en.ve°ni.me.ras° |
| réenvenimerez | /ʁeɑ̃vniməʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁe | ré.en.ve°ni.me.rez |
| réenvenimeriez | /ʁeɑ̃vniməʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁje | ré.en.ve°ni.me.riez |
| réenvenimerions | /ʁeɑ̃vniməʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁjɔ̃ | ré.en.ve°ni.me.rions° |
| réenvenimerons | /ʁeɑ̃vniməʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁɔ̃ | ré.en.ve°ni.me.rons° |
| réenvenimeront | /ʁeɑ̃vniməʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mə.ʁɔ̃ | ré.en.ve°ni.me.ront° |
| réenvenimes | /ʁeɑ̃vnim/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vnim | ré.en.ve°nime°s° |
| réenvenimes | /ʁeɑ̃vnim/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vnim | ré.en.ve°nime°s° |
| réenvenimez | /ʁeɑ̃vnime/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.me | ré.en.ve°ni.mez |
| réenvenimez | /ʁeɑ̃vnime/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.me | ré.en.ve°ni.mez |
| réenvenimiez | /ʁeɑ̃vnimje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mje | ré.en.ve°ni.miez |
| réenvenimiez | /ʁeɑ̃vnimje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mje | ré.en.ve°ni.miez |
| réenvenimions | /ʁeɑ̃vnimjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mjɔ̃ | ré.en.ve°ni.mions° |
| réenvenimions | /ʁeɑ̃vnimjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mjɔ̃ | ré.en.ve°ni.mions° |
| réenvenimons | /ʁeɑ̃vnimɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mɔ̃ | ré.en.ve°ni.mons° |
| réenvenimons | /ʁeɑ̃vnimɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mɔ̃ | ré.en.ve°ni.mons° |
| réenvenimâmes | /ʁeɑ̃vnimam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mam | ré.en.ve°ni.mâme°s° |
| réenvenimât | /ʁeɑ̃vnima/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vni.ma | ré.en.ve°ni.mât° |
| réenvenimâtes | /ʁeɑ̃vnimat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mat | ré.en.ve°ni.mâte°s° |
| réenvenimèrent | /ʁeɑ̃vnimɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vni.mɛʁ | ré.en.ve°ni.mère°n°t° |
| réenvenimé | /ʁeɑ̃vnime/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.ɑ̃.vni.me | ré.en.ve°ni.mé |
| réenvenimée | /ʁeɑ̃vnime/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.ɑ̃.vni.me | ré.en.ve°ni.mée° |
| réenvenimées | /ʁeɑ̃vnime/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.ɑ̃.vni.me | ré.en.ve°ni.mée°s° |
| réenvenimés | /ʁeɑ̃vnime/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.ɑ̃.vni.me | ré.en.ve°ni.més° |