WiKiLeXiK

Conjugaison de réenfuir

verbe3e groupetransitif direct

Indicatif présent
jeréenfuis
turéenfuis
il, elleréenfuit
nousréenfuyons
vousréenfuyez
ils, ellesréenfuient
Indicatif imparfait
jeréenfuyais
turéenfuyais
il, elleréenfuyait
nousréenfuyions
vousréenfuyiez
ils, ellesréenfuyaient
Indicatif passé simple
jeréenfuis
turéenfuis
il, elleréenfuit
nousréenfuîmes
vousréenfuîtes
ils, ellesréenfuirent
Indicatif futur
jeréenfuirai
turéenfuiras
il, elleréenfuira
nousréenfuirons
vousréenfuirez
ils, ellesréenfuiront
Subjonctif présent
jeréenfuie
turéenfuies
il, elleréenfuie
nousréenfuyions
vousréenfuyiez
ils, ellesréenfuient
Subjonctif imparfait
jeréenfuisse
turéenfuisses
il, elleréenfuît
nousréenfuissions
vousréenfuissiez
ils, ellesréenfuissent
Conditionnel présent
jeréenfuirais
turéenfuirais
il, elleréenfuirait
nousréenfuirions
vousréenfuiriez
ils, ellesréenfuiraient
Impératif présent
réenfuis
réenfuyons
réenfuyez
Formes non personnelles
infinitifréenfuir
passé participe singulier masculinréenfui
passé participe singulier fémininréenfuie
passé participe pluriel fémininréenfuies
passé participe pluriel masculinréenfuis
présent participeréenfuyant