VER — masculin
/ʁeaɡonize/
Syllabes : ʁe.a.ɡo.ni.ze
Orthocode : ré.a.go.ni.ser
Définitions
-
1.
Agoniser à nouveau.
Enfant, pauvre enfant, oui, pleure, pleure, agonise, réagonise.
Étymologie
De agoniser, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réagonisa | /ʁeaɡoniza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.za | ré.a.go.ni.sa |
| réagonisai | /ʁeaɡonizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zɛ | ré.a.go.ni.sai |
| réagonisaient | /ʁeaɡonizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zɛ | ré.a.go.ni.saie°n°t° |
| réagonisais | /ʁeaɡonizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zɛ | ré.a.go.ni.sais° |
| réagonisais | /ʁeaɡonizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zɛ | ré.a.go.ni.sais° |
| réagonisait | /ʁeaɡonizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zɛ | ré.a.go.ni.sait° |
| réagonisant | /ʁeaɡonizɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.ɡo.ni.zɑ̃ | ré.a.go.ni.sant° |
| réagonisas | /ʁeaɡoniza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.za | ré.a.go.ni.sas° |
| réagonisasse | /ʁeaɡonizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zas | ré.a.go.ni.sasse° |
| réagonisassent | /ʁeaɡonizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zas | ré.a.go.ni.sasse°n°t° |
| réagonisasses | /ʁeaɡonizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zas | ré.a.go.ni.sasse°s° |
| réagonisassiez | /ʁeaɡonizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.za.sje | ré.a.go.ni.sa.ssiez |
| réagonisassions | /ʁeaɡonizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.za.sjɔ̃ | ré.a.go.ni.sa.ssions° |
| réagonise | /ʁeaɡoniz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.niz | ré.a.go.nise° |
| réagonise | /ʁeaɡoniz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.niz | ré.a.go.nise° |
| réagonise | /ʁeaɡoniz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.niz | ré.a.go.nise° |
| réagonise | /ʁeaɡoniz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.niz | ré.a.go.nise° |
| réagonise | /ʁeaɡoniz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.niz | ré.a.go.nise° |
| réagonisent | /ʁeaɡoniz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.niz | ré.a.go.nise°n°t° |
| réagonisent | /ʁeaɡoniz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.niz | ré.a.go.nise°n°t° |
| réagoniser | /ʁeaɡonize/ | infinitif | ʁe.a.ɡo.ni.ze | ré.a.go.ni.ser |
| réagonisera | /ʁeaɡonizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁa | ré.a.go.ni.se.ra |
| réagoniserai | /ʁeaɡonizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁɛ | ré.a.go.ni.se.rai |
| réagoniseraient | /ʁeaɡonizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁɛ | ré.a.go.ni.se.raie°n°t° |
| réagoniserais | /ʁeaɡonizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁɛ | ré.a.go.ni.se.rais° |
| réagoniserais | /ʁeaɡonizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁɛ | ré.a.go.ni.se.rais° |
| réagoniserait | /ʁeaɡonizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁɛ | ré.a.go.ni.se.rait° |
| réagoniseras | /ʁeaɡonizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁa | ré.a.go.ni.se.ras° |
| réagoniserez | /ʁeaɡonizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁe | ré.a.go.ni.se.rez |
| réagoniseriez | /ʁeaɡonizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁje | ré.a.go.ni.se.riez |
| réagoniserions | /ʁeaɡonizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁjɔ̃ | ré.a.go.ni.se.rions° |
| réagoniserons | /ʁeaɡonizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁɔ̃ | ré.a.go.ni.se.rons° |
| réagoniseront | /ʁeaɡonizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zə.ʁɔ̃ | ré.a.go.ni.se.ront° |
| réagonises | /ʁeaɡoniz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.niz | ré.a.go.nise°s° |
| réagonises | /ʁeaɡoniz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.niz | ré.a.go.nise°s° |
| réagonisez | /ʁeaɡonize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.ze | ré.a.go.ni.sez |
| réagonisez | /ʁeaɡonize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.ze | ré.a.go.ni.sez |
| réagonisiez | /ʁeaɡonizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zje | ré.a.go.ni.siez |
| réagonisiez | /ʁeaɡonizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zje | ré.a.go.ni.siez |
| réagonisions | /ʁeaɡonizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zjɔ̃ | ré.a.go.ni.sions° |
| réagonisions | /ʁeaɡonizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zjɔ̃ | ré.a.go.ni.sions° |
| réagonisons | /ʁeaɡonizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zɔ̃ | ré.a.go.ni.sons° |
| réagonisons | /ʁeaɡonizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zɔ̃ | ré.a.go.ni.sons° |
| réagonisâmes | /ʁeaɡonizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zam | ré.a.go.ni.sâme°s° |
| réagonisât | /ʁeaɡoniza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.ɡo.ni.za | ré.a.go.ni.sât° |
| réagonisâtes | /ʁeaɡonizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zat | ré.a.go.ni.sâte°s° |
| réagonisèrent | /ʁeaɡonizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ɡo.ni.zɛʁ | ré.a.go.ni.sère°n°t° |
| réagonisé | /ʁeaɡonize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.ɡo.ni.ze | ré.a.go.ni.sé |