VER — épicène
/kolibete/
Syllabes : ko.li.be.te
Orthocode : quo.li.bé.ter
Définitions
- 1. Soumettre à des quolibets.
-
2.
Échanger des quolibets.
On les entend rire, plaisanter, quolibéter, comme s’ils étaient tranquillement assis dans une taverne à thé.
Étymologie
Composé de quolibet avec le suffixe -er utilisé pour former les verbes du premier groupe.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| quolibète | /kolibɛt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ko.li.bɛt | quo.li.bète° |
| quolibète | /kolibɛt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ko.li.bɛt | quo.li.bète° |
| quolibète | /kolibɛt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ko.li.bɛt | quo.li.bète° |
| quolibète | /kolibɛt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ko.li.bɛt | quo.li.bète° |
| quolibète | /kolibɛt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ko.li.bɛt | quo.li.bète° |
| quolibètent | /kolibɛt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ko.li.bɛt | quo.li.bète°n°t° |
| quolibètent | /kolibɛt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ko.li.bɛt | quo.li.bète°n°t° |
| quolibètera | /kolibɛtʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ko.li.bɛ.tʁa | quo.li.bè.te°ra |
| quolibèterai | /kolibɛtʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ko.li.bɛ.tʁɛ | quo.li.bè.te°rai |
| quolibèteraient | /kolibɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ko.li.bɛ.tʁɛ | quo.li.bè.te°raie°n°t° |
| quolibèterais | /kolibɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ko.li.bɛ.tʁɛ | quo.li.bè.te°rais° |
| quolibèterais | /kolibɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ko.li.bɛ.tʁɛ | quo.li.bè.te°rais° |
| quolibèterait | /kolibɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ko.li.bɛ.tʁɛ | quo.li.bè.te°rait° |
| quolibèteras | /kolibɛtʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ko.li.bɛ.tʁa | quo.li.bè.te°ras° |
| quolibèterez | /kolibɛtʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ko.li.bɛ.tʁe | quo.li.bè.te°rez |
| quolibèteriez | /kolibɛtʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ko.li.bɛ.tʁje | quo.li.bè.te°riez |
| quolibèterions | /kolibɛtʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ko.li.bɛ.tʁjɔ̃ | quo.li.bè.te°rions° |
| quolibèterons | /kolibɛtʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ko.li.bɛ.tʁɔ̃ | quo.li.bè.te°rons° |
| quolibèteront | /kolibɛtʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ko.li.bɛ.tʁɔ̃ | quo.li.bè.te°ront° |
| quolibètes | /kolibɛt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ko.li.bɛt | quo.li.bète°s° |
| quolibètes | /kolibɛt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ko.li.bɛt | quo.li.bète°s° |
| quolibéta | /kolibeta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ko.li.be.ta | quo.li.bé.ta |
| quolibétai | /kolibetɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ko.li.be.tɛ | quo.li.bé.tai |
| quolibétaient | /kolibetɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.li.be.tɛ | quo.li.bé.taie°n°t° |
| quolibétais | /kolibetɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.li.be.tɛ | quo.li.bé.tais° |
| quolibétais | /kolibetɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.li.be.tɛ | quo.li.bé.tais° |
| quolibétait | /kolibetɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.li.be.tɛ | quo.li.bé.tait° |
| quolibétant | /kolibetɑ̃/ | participe, present | ko.li.be.tɑ̃ | quo.li.bé.tant° |
| quolibétas | /kolibeta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ko.li.be.ta | quo.li.bé.tas° |
| quolibétasse | /kolibetas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ko.li.be.tas | quo.li.bé.tasse° |
| quolibétassent | /kolibetas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ko.li.be.tas | quo.li.bé.tasse°n°t° |
| quolibétasses | /kolibetas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ko.li.be.tas | quo.li.bé.tasse°s° |
| quolibétassiez | /kolibetasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.li.be.ta.sje | quo.li.bé.ta.ssiez |
| quolibétassions | /kolibetasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.li.be.ta.sjɔ̃ | quo.li.bé.ta.ssions° |
| quolibéter | /kolibete/ | infinitif | ko.li.be.te | quo.li.bé.ter |
| quolibétez | /kolibete/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ko.li.be.te | quo.li.bé.tez |
| quolibétez | /kolibete/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ko.li.be.te | quo.li.bé.tez |
| quolibétiez | /kolibetje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ko.li.be.tje | quo.li.bé.tiez |
| quolibétiez | /kolibetje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ko.li.be.tje | quo.li.bé.tiez |
| quolibétions | /kolibetjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ko.li.be.tjɔ̃ | quo.li.bé.tions° |
| quolibétions | /kolibetjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ko.li.be.tjɔ̃ | quo.li.bé.tions° |
| quolibétons | /kolibetɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ko.li.be.tɔ̃ | quo.li.bé.tons° |
| quolibétons | /kolibetɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ko.li.be.tɔ̃ | quo.li.bé.tons° |
| quolibétâmes | /kolibetam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ko.li.be.tam | quo.li.bé.tâme°s° |
| quolibétât | /kolibeta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ko.li.be.ta | quo.li.bé.tât° |
| quolibétâtes | /kolibetat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ko.li.be.tat | quo.li.bé.tâte°s° |
| quolibétèrent | /kolibetɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ko.li.be.tɛʁ | quo.li.bé.tère°n°t° |
| quolibété | /kolibete/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ko.li.be.te | quo.li.bé.té |
| quolibétée | /kolibete/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ko.li.be.te | quo.li.bé.tée° |
| quolibétées | /kolibete/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ko.li.be.te | quo.li.bé.tée°s° |
| quolibétés | /kolibete/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ko.li.be.te | quo.li.bé.tés° |