pyrrhoniser

VER — masculin

/piʁonize/

Syllabes : pi.ʁo.ni.ze Orthocode : py.rrh°o.ni.ser

Définitions

  1. 1. Être pyrrhonien, douter de tout.
    On eût été bien inspiré de pyrrhoniser, c’est-à-dire de reconnaître son ignorance, en attendant plus ample informé.
    Ptolémée, qui a été un grand personnage, avait établi les bornes de notre monde; tous les philosophes anciens ont pensé en tenir la mesure, sauf quelques îles écartées qui pouvaient échapper à leur connaissance; c’eût été pyrrhoniser, il y a mille ans, que de mettre en doute la science de la Cosmographie.
    L'illustre Poincaré … fait voir ici ensemble le vieil homme et l'enfant. Souvent il se trouve au point mort et pyrrhonise alors assez bien …

Étymologie

Dérivé de Pyrrhon, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
pyrrhonisa /piʁoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier pi.ʁo.ni.za py.rrh°o.ni.sa
pyrrhonisai /piʁonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier pi.ʁo.ni.zɛ py.rrh°o.ni.sai
pyrrhonisaient /piʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zɛ py.rrh°o.ni.saie°n°t°
pyrrhonisais /piʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier pi.ʁo.ni.zɛ py.rrh°o.ni.sais°
pyrrhonisais /piʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier pi.ʁo.ni.zɛ py.rrh°o.ni.sais°
pyrrhonisait /piʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier pi.ʁo.ni.zɛ py.rrh°o.ni.sait°
pyrrhonisant /piʁonizɑ̃/ participe, present pi.ʁo.ni.zɑ̃ py.rrh°o.ni.sant°
pyrrhonisas /piʁoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier pi.ʁo.ni.za py.rrh°o.ni.sas°
pyrrhonisasse /piʁonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier pi.ʁo.ni.zas py.rrh°o.ni.sasse°
pyrrhonisassent /piʁonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zas py.rrh°o.ni.sasse°n°t°
pyrrhonisasses /piʁonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier pi.ʁo.ni.zas py.rrh°o.ni.sasse°s°
pyrrhonisassiez /piʁonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel pi.ʁo.ni.za.sje py.rrh°o.ni.sa.ssiez
pyrrhonisassions /piʁonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel pi.ʁo.ni.za.sjɔ̃ py.rrh°o.ni.sa.ssions°
pyrrhonise /piʁoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier pi.ʁo.niz py.rrh°o.nise°
pyrrhonise /piʁoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier pi.ʁo.niz py.rrh°o.nise°
pyrrhonise /piʁoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier pi.ʁo.niz py.rrh°o.nise°
pyrrhonise /piʁoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier pi.ʁo.niz py.rrh°o.nise°
pyrrhonise /piʁoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier pi.ʁo.niz py.rrh°o.nise°
pyrrhonisent /piʁoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel pi.ʁo.niz py.rrh°o.nise°n°t°
pyrrhonisent /piʁoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel pi.ʁo.niz py.rrh°o.nise°n°t°
pyrrhoniser /piʁonize/ infinitif pi.ʁo.ni.ze py.rrh°o.ni.ser
pyrrhonisera /piʁonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier pi.ʁo.ni.zə.ʁa py.rrh°o.ni.se.ra
pyrrhoniserai /piʁonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier pi.ʁo.ni.zə.ʁɛ py.rrh°o.ni.se.rai
pyrrhoniseraient /piʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zə.ʁɛ py.rrh°o.ni.se.raie°n°t°
pyrrhoniserais /piʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier pi.ʁo.ni.zə.ʁɛ py.rrh°o.ni.se.rais°
pyrrhoniserais /piʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier pi.ʁo.ni.zə.ʁɛ py.rrh°o.ni.se.rais°
pyrrhoniserait /piʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier pi.ʁo.ni.zə.ʁɛ py.rrh°o.ni.se.rait°
pyrrhoniseras /piʁonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier pi.ʁo.ni.zə.ʁa py.rrh°o.ni.se.ras°
pyrrhoniserez /piʁonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zə.ʁe py.rrh°o.ni.se.rez
pyrrhoniseriez /piʁonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zə.ʁje py.rrh°o.ni.se.riez
pyrrhoniserions /piʁonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zə.ʁjɔ̃ py.rrh°o.ni.se.rions°
pyrrhoniserons /piʁonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zə.ʁɔ̃ py.rrh°o.ni.se.rons°
pyrrhoniseront /piʁonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zə.ʁɔ̃ py.rrh°o.ni.se.ront°
pyrrhonises /piʁoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier pi.ʁo.niz py.rrh°o.nise°s°
pyrrhonises /piʁoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier pi.ʁo.niz py.rrh°o.nise°s°
pyrrhonisez /piʁonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel pi.ʁo.ni.ze py.rrh°o.ni.sez
pyrrhonisez /piʁonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel pi.ʁo.ni.ze py.rrh°o.ni.sez
pyrrhonisiez /piʁonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zje py.rrh°o.ni.siez
pyrrhonisiez /piʁonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zje py.rrh°o.ni.siez
pyrrhonisions /piʁonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zjɔ̃ py.rrh°o.ni.sions°
pyrrhonisions /piʁonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zjɔ̃ py.rrh°o.ni.sions°
pyrrhonisons /piʁonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zɔ̃ py.rrh°o.ni.sons°
pyrrhonisons /piʁonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zɔ̃ py.rrh°o.ni.sons°
pyrrhonisâmes /piʁonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zam py.rrh°o.ni.sâme°s°
pyrrhonisât /piʁoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier pi.ʁo.ni.za py.rrh°o.ni.sât°
pyrrhonisâtes /piʁonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zat py.rrh°o.ni.sâte°s°
pyrrhonisèrent /piʁonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel pi.ʁo.ni.zɛʁ py.rrh°o.ni.sère°n°t°
pyrrhonisé /piʁonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin pi.ʁo.ni.ze py.rrh°o.ni.sé