VER — épicène
/politeize/
Syllabes : po.li.te.i.ze
Orthocode : po.ly.thé.i.ser
Définitions
- 1. Diviser en une multitude de dieux ou génies inférieurs l’idée d’un Dieu suprême.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| polythéisa | /politeiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | po.li.te.i.za | po.ly.thé.i.sa |
| polythéisai | /politeizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | po.li.te.i.zɛ | po.ly.thé.i.sai |
| polythéisaient | /politeizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | po.li.te.i.zɛ | po.ly.thé.i.saie°n°t° |
| polythéisais | /politeizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | po.li.te.i.zɛ | po.ly.thé.i.sais° |
| polythéisais | /politeizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | po.li.te.i.zɛ | po.ly.thé.i.sais° |
| polythéisait | /politeizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | po.li.te.i.zɛ | po.ly.thé.i.sait° |
| polythéisant | /politeizɑ̃/ | participe, present | po.li.te.i.zɑ̃ | po.ly.thé.i.sant° |
| polythéisas | /politeiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | po.li.te.i.za | po.ly.thé.i.sas° |
| polythéisasse | /politeizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | po.li.te.i.zas | po.ly.thé.i.sasse° |
| polythéisassent | /politeizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | po.li.te.i.zas | po.ly.thé.i.sasse°n°t° |
| polythéisasses | /politeizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | po.li.te.i.zas | po.ly.thé.i.sasse°s° |
| polythéisassiez | /politeizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | po.li.te.i.za.sje | po.ly.thé.i.sa.ssiez |
| polythéisassions | /politeizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | po.li.te.i.za.sjɔ̃ | po.ly.thé.i.sa.ssions° |
| polythéise | /politeiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | po.li.te.iz | po.ly.thé.ise° |
| polythéise | /politeiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | po.li.te.iz | po.ly.thé.ise° |
| polythéise | /politeiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | po.li.te.iz | po.ly.thé.ise° |
| polythéise | /politeiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | po.li.te.iz | po.ly.thé.ise° |
| polythéise | /politeiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | po.li.te.iz | po.ly.thé.ise° |
| polythéisent | /politeiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | po.li.te.iz | po.ly.thé.ise°n°t° |
| polythéisent | /politeiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | po.li.te.iz | po.ly.thé.ise°n°t° |
| polythéiser | /politeize/ | infinitif | po.li.te.i.ze | po.ly.thé.i.ser |
| polythéisera | /politeizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | po.li.te.i.zə.ʁa | po.ly.thé.i.se.ra |
| polythéiserai | /politeizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | po.li.te.i.zə.ʁɛ | po.ly.thé.i.se.rai |
| polythéiseraient | /politeizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | po.li.te.i.zə.ʁɛ | po.ly.thé.i.se.raie°n°t° |
| polythéiserais | /politeizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | po.li.te.i.zə.ʁɛ | po.ly.thé.i.se.rais° |
| polythéiserais | /politeizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | po.li.te.i.zə.ʁɛ | po.ly.thé.i.se.rais° |
| polythéiserait | /politeizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | po.li.te.i.zə.ʁɛ | po.ly.thé.i.se.rait° |
| polythéiseras | /politeizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | po.li.te.i.zə.ʁa | po.ly.thé.i.se.ras° |
| polythéiserez | /politeizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | po.li.te.i.zə.ʁe | po.ly.thé.i.se.rez |
| polythéiseriez | /politeizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | po.li.te.i.zə.ʁje | po.ly.thé.i.se.riez |
| polythéiserions | /politeizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | po.li.te.i.zə.ʁjɔ̃ | po.ly.thé.i.se.rions° |
| polythéiserons | /politeizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | po.li.te.i.zə.ʁɔ̃ | po.ly.thé.i.se.rons° |
| polythéiseront | /politeizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | po.li.te.i.zə.ʁɔ̃ | po.ly.thé.i.se.ront° |
| polythéises | /politeiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | po.li.te.iz | po.ly.thé.ise°s° |
| polythéises | /politeiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | po.li.te.iz | po.ly.thé.ise°s° |
| polythéisez | /politeize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | po.li.te.i.ze | po.ly.thé.i.sez |
| polythéisez | /politeize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | po.li.te.i.ze | po.ly.thé.i.sez |
| polythéisiez | /politeizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | po.li.te.i.zje | po.ly.thé.i.siez |
| polythéisiez | /politeizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | po.li.te.i.zje | po.ly.thé.i.siez |
| polythéisions | /politeizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | po.li.te.i.zjɔ̃ | po.ly.thé.i.sions° |
| polythéisions | /politeizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | po.li.te.i.zjɔ̃ | po.ly.thé.i.sions° |
| polythéisons | /politeizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | po.li.te.i.zɔ̃ | po.ly.thé.i.sons° |
| polythéisons | /politeizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | po.li.te.i.zɔ̃ | po.ly.thé.i.sons° |
| polythéisâmes | /politeizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | po.li.te.i.zam | po.ly.thé.i.sâme°s° |
| polythéisât | /politeiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | po.li.te.i.za | po.ly.thé.i.sât° |
| polythéisâtes | /politeizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | po.li.te.i.zat | po.ly.thé.i.sâte°s° |
| polythéisèrent | /politeizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | po.li.te.i.zɛʁ | po.ly.thé.i.sère°n°t° |
| polythéisé | /politeize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | po.li.te.i.ze | po.ly.thé.i.sé |
| polythéisée | /politeize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | po.li.te.i.ze | po.ly.thé.i.sée° |
| polythéisées | /politeize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | po.li.te.i.ze | po.ly.thé.i.sée°s° |
| polythéisés | /politeize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | po.li.te.i.ze | po.ly.thé.i.sés° |