polygoniser

VER — épicène

/poliɡonize/

Syllabes : po.li.ɡo.ni.ze Orthocode : po.ly.go.ni.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Transformer (une image, en particulier) en une série de polygones.

Étymologie

De polygone, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
polygonisa /poliɡoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier po.li.ɡo.ni.za po.ly.go.ni.sa
polygonisai /poliɡonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zɛ po.ly.go.ni.sai
polygonisaient /poliɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zɛ po.ly.go.ni.saie°n°t°
polygonisais /poliɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zɛ po.ly.go.ni.sais°
polygonisais /poliɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zɛ po.ly.go.ni.sais°
polygonisait /poliɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zɛ po.ly.go.ni.sait°
polygonisant /poliɡonizɑ̃/ participe, present po.li.ɡo.ni.zɑ̃ po.ly.go.ni.sant°
polygonisas /poliɡoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier po.li.ɡo.ni.za po.ly.go.ni.sas°
polygonisasse /poliɡonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zas po.ly.go.ni.sasse°
polygonisassent /poliɡonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zas po.ly.go.ni.sasse°n°t°
polygonisasses /poliɡonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zas po.ly.go.ni.sasse°s°
polygonisassiez /poliɡonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.za.sje po.ly.go.ni.sa.ssiez
polygonisassions /poliɡonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.za.sjɔ̃ po.ly.go.ni.sa.ssions°
polygonise /poliɡoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier po.li.ɡo.niz po.ly.go.nise°
polygonise /poliɡoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier po.li.ɡo.niz po.ly.go.nise°
polygonise /poliɡoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier po.li.ɡo.niz po.ly.go.nise°
polygonise /poliɡoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier po.li.ɡo.niz po.ly.go.nise°
polygonise /poliɡoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier po.li.ɡo.niz po.ly.go.nise°
polygonisent /poliɡoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel po.li.ɡo.niz po.ly.go.nise°n°t°
polygonisent /poliɡoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel po.li.ɡo.niz po.ly.go.nise°n°t°
polygoniser /poliɡonize/ infinitif po.li.ɡo.ni.ze po.ly.go.ni.ser
polygonisera /poliɡonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zə.ʁa po.ly.go.ni.se.ra
polygoniserai /poliɡonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zə.ʁɛ po.ly.go.ni.se.rai
polygoniseraient /poliɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zə.ʁɛ po.ly.go.ni.se.raie°n°t°
polygoniserais /poliɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zə.ʁɛ po.ly.go.ni.se.rais°
polygoniserais /poliɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zə.ʁɛ po.ly.go.ni.se.rais°
polygoniserait /poliɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zə.ʁɛ po.ly.go.ni.se.rait°
polygoniseras /poliɡonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier po.li.ɡo.ni.zə.ʁa po.ly.go.ni.se.ras°
polygoniserez /poliɡonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zə.ʁe po.ly.go.ni.se.rez
polygoniseriez /poliɡonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zə.ʁje po.ly.go.ni.se.riez
polygoniserions /poliɡonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zə.ʁjɔ̃ po.ly.go.ni.se.rions°
polygoniserons /poliɡonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zə.ʁɔ̃ po.ly.go.ni.se.rons°
polygoniseront /poliɡonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zə.ʁɔ̃ po.ly.go.ni.se.ront°
polygonises /poliɡoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier po.li.ɡo.niz po.ly.go.nise°s°
polygonises /poliɡoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier po.li.ɡo.niz po.ly.go.nise°s°
polygonisez /poliɡonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.ze po.ly.go.ni.sez
polygonisez /poliɡonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.ze po.ly.go.ni.sez
polygonisiez /poliɡonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zje po.ly.go.ni.siez
polygonisiez /poliɡonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zje po.ly.go.ni.siez
polygonisions /poliɡonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zjɔ̃ po.ly.go.ni.sions°
polygonisions /poliɡonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zjɔ̃ po.ly.go.ni.sions°
polygonisons /poliɡonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zɔ̃ po.ly.go.ni.sons°
polygonisons /poliɡonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zɔ̃ po.ly.go.ni.sons°
polygonisâmes /poliɡonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zam po.ly.go.ni.sâme°s°
polygonisât /poliɡoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier po.li.ɡo.ni.za po.ly.go.ni.sât°
polygonisâtes /poliɡonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zat po.ly.go.ni.sâte°s°
polygonisèrent /poliɡonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel po.li.ɡo.ni.zɛʁ po.ly.go.ni.sère°n°t°
polygonisé /poliɡonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin po.li.ɡo.ni.ze po.ly.go.ni.sé
polygonisée /poliɡonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin po.li.ɡo.ni.ze po.ly.go.ni.sée°
polygonisées /poliɡonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin po.li.ɡo.ni.ze po.ly.go.ni.sée°s°
polygonisés /poliɡonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin po.li.ɡo.ni.ze po.ly.go.ni.sés°