poltroniser

VER — masculin

/pɔltʁɔnize/

Syllabes : pɔl.tʁɔ.ni.ze Orthocode : pol.tro.ni.ser

Définitions

  1. 1. vieilli Faire le poltron ; se conduire en poltron.

Étymologie

→ voir poltron

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
poltronisa /pɔltʁoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.za pol.tro.ni.sa
poltronisai /pɔltʁonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zɛ pol.tro.ni.sai
poltronisaient /pɔltʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zɛ pol.tro.ni.saie°n°t°
poltronisais /pɔltʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zɛ pol.tro.ni.sais°
poltronisais /pɔltʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zɛ pol.tro.ni.sais°
poltronisait /pɔltʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zɛ pol.tro.ni.sait°
poltronisant /pɔltʁonizɑ̃/ participe, present pɔl.tʁo.ni.zɑ̃ pol.tro.ni.sant°
poltronisas /pɔltʁoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.za pol.tro.ni.sas°
poltronisasse /pɔltʁonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zas pol.tro.ni.sasse°
poltronisassent /pɔltʁonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zas pol.tro.ni.sasse°n°t°
poltronisasses /pɔltʁonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zas pol.tro.ni.sasse°s°
poltronisassiez /pɔltʁonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.za.sje pol.tro.ni.sa.ssiez
poltronisassions /pɔltʁonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.za.sjɔ̃ pol.tro.ni.sa.ssions°
poltronise /pɔltʁoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier pɔl.tʁo.niz pol.tro.nise°
poltronise /pɔltʁoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier pɔl.tʁo.niz pol.tro.nise°
poltronise /pɔltʁoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier pɔl.tʁo.niz pol.tro.nise°
poltronise /pɔltʁoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier pɔl.tʁo.niz pol.tro.nise°
poltronise /pɔltʁoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier pɔl.tʁo.niz pol.tro.nise°
poltronisent /pɔltʁoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel pɔl.tʁo.niz pol.tro.nise°n°t°
poltronisent /pɔltʁoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel pɔl.tʁo.niz pol.tro.nise°n°t°
poltroniser /pɔltʁɔnize/ infinitif pɔl.tʁɔ.ni.ze pol.tro.ni.ser
poltronisera /pɔltʁonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zə.ʁa pol.tro.ni.se.ra
poltroniserai /pɔltʁonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zə.ʁɛ pol.tro.ni.se.rai
poltroniseraient /pɔltʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zə.ʁɛ pol.tro.ni.se.raie°n°t°
poltroniserais /pɔltʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zə.ʁɛ pol.tro.ni.se.rais°
poltroniserais /pɔltʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zə.ʁɛ pol.tro.ni.se.rais°
poltroniserait /pɔltʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zə.ʁɛ pol.tro.ni.se.rait°
poltroniseras /pɔltʁonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.zə.ʁa pol.tro.ni.se.ras°
poltroniserez /pɔltʁonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zə.ʁe pol.tro.ni.se.rez
poltroniseriez /pɔltʁonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zə.ʁje pol.tro.ni.se.riez
poltroniserions /pɔltʁonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zə.ʁjɔ̃ pol.tro.ni.se.rions°
poltroniserons /pɔltʁonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zə.ʁɔ̃ pol.tro.ni.se.rons°
poltroniseront /pɔltʁonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zə.ʁɔ̃ pol.tro.ni.se.ront°
poltronises /pɔltʁoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier pɔl.tʁo.niz pol.tro.nise°s°
poltronises /pɔltʁoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier pɔl.tʁo.niz pol.tro.nise°s°
poltronisez /pɔltʁonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.ze pol.tro.ni.sez
poltronisez /pɔltʁonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.ze pol.tro.ni.sez
poltronisiez /pɔltʁonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zje pol.tro.ni.siez
poltronisiez /pɔltʁonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zje pol.tro.ni.siez
poltronisions /pɔltʁonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zjɔ̃ pol.tro.ni.sions°
poltronisions /pɔltʁonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zjɔ̃ pol.tro.ni.sions°
poltronisons /pɔltʁonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zɔ̃ pol.tro.ni.sons°
poltronisons /pɔltʁonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zɔ̃ pol.tro.ni.sons°
poltronisâmes /pɔltʁonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zam pol.tro.ni.sâme°s°
poltronisât /pɔltʁoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier pɔl.tʁo.ni.za pol.tro.ni.sât°
poltronisâtes /pɔltʁonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zat pol.tro.ni.sâte°s°
poltronisèrent /pɔltʁonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel pɔl.tʁo.ni.zɛʁ pol.tro.ni.sère°n°t°
poltronisé /pɔltʁonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin pɔl.tʁo.ni.ze pol.tro.ni.sé