plamoter

VER — épicène

/plamote/

Syllabes : pla.mo.te Orthocode : pla.mo.ter

Définitions

  1. 1. Retirer les pains de sucre des formes, en les frappant sur un bloc, et égaliser leur base.
    Dès qu’on les croit parfaitement purgés de sirop, on les plamote, c’est-à-dire on les retire des formes, on enlève la terre, et on les pose sur leur base.
    Pour répartir également dans les pains l’eau qui pourrait y être restée, et pour fixer au milieu les sirops qui ne seraient pas cristallisés, les formes sont posées sur une caisse en bois de sapin dite caisse à plamoter.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
plamota /plamota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier pla.mo.ta pla.mo.ta
plamotai /plamotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier pla.mo.tɛ pla.mo.tai
plamotaient /plamotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel pla.mo.tɛ pla.mo.taie°n°t°
plamotais /plamotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier pla.mo.tɛ pla.mo.tais°
plamotais /plamotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier pla.mo.tɛ pla.mo.tais°
plamotait /plamotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier pla.mo.tɛ pla.mo.tait°
plamotant /plamotɑ̃/ participe, present pla.mo.tɑ̃ pla.mo.tant°
plamotas /plamota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier pla.mo.ta pla.mo.tas°
plamotasse /plamotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier pla.mo.tas pla.mo.tasse°
plamotassent /plamotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel pla.mo.tas pla.mo.tasse°n°t°
plamotasses /plamotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier pla.mo.tas pla.mo.tasse°s°
plamotassiez /plamotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel pla.mo.ta.sje pla.mo.ta.ssiez
plamotassions /plamotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel pla.mo.ta.sjɔ̃ pla.mo.ta.ssions°
plamote /plamɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier pla.mɔt pla.mote°
plamote /plamɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier pla.mɔt pla.mote°
plamote /plamɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier pla.mɔt pla.mote°
plamote /plamɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier pla.mɔt pla.mote°
plamote /plamɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier pla.mɔt pla.mote°
plamotent /plamɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel pla.mɔt pla.mote°n°t°
plamotent /plamɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel pla.mɔt pla.mote°n°t°
plamoter /plamote/ infinitif pla.mo.te pla.mo.ter
plamotera /plamɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier pla.mɔ.tə.ʁa pla.mo.te.ra
plamoterai /plamɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier pla.mɔ.tʁɛ pla.mo.te°rai
plamoteraient /plamɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel pla.mɔ.tə.ʁɛ pla.mo.te.raie°n°t°
plamoterais /plamɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier pla.mɔ.tə.ʁɛ pla.mo.te.rais°
plamoterais /plamɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier pla.mɔ.tə.ʁɛ pla.mo.te.rais°
plamoterait /plamɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier pla.mɔ.tə.ʁɛ pla.mo.te.rait°
plamoteras /plamɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier pla.mɔ.tə.ʁa pla.mo.te.ras°
plamoterez /plamɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel pla.mɔ.tə.ʁe pla.mo.te.rez
plamoteriez /plamɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel pla.mɔ.tə.ʁje pla.mo.te.riez
plamoterions /plamɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel pla.mɔ.tə.ʁjɔ̃ pla.mo.te.rions°
plamoterons /plamɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel pla.mɔ.tə.ʁɔ̃ pla.mo.te.rons°
plamoteront /plamɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel pla.mɔ.tə.ʁɔ̃ pla.mo.te.ront°
plamotes /plamɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier pla.mɔt pla.mote°s°
plamotes /plamɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier pla.mɔt pla.mote°s°
plamotez /plamote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel pla.mo.te pla.mo.tez
plamotez /plamote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel pla.mo.te pla.mo.tez
plamotiez /plamɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel pla.mɔ.tje pla.mo.tiez
plamotiez /plamɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel pla.mɔ.tje pla.mo.tiez
plamotions /plamɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel pla.mɔ.tjɔ̃ pla.mo.tions°
plamotions /plamɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel pla.mɔ.tjɔ̃ pla.mo.tions°
plamotons /plamotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel pla.mo.tɔ̃ pla.mo.tons°
plamotons /plamotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel pla.mo.tɔ̃ pla.mo.tons°
plamotâmes /plamotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel pla.mo.tam pla.mo.tâme°s°
plamotât /plamota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier pla.mo.ta pla.mo.tât°
plamotâtes /plamotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel pla.mo.tat pla.mo.tâte°s°
plamotèrent /plamotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel pla.mo.tɛʁ pla.mo.tère°n°t°
plamoté /plamote/ participe, passe_simple, singulier, masculin pla.mo.te pla.mo.té
plamotée /plamote/ participe, passe_simple, singulier, feminin pla.mo.te pla.mo.tée°
plamotées /plamote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin pla.mo.te pla.mo.tée°s°
plamotés /plamote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin pla.mo.te pla.mo.tés°