pinocumettre

VER — épicène

/pinokymɛtʁ/

Syllabes : pi.no.ky.mɛtʁ Orthocode : pi.no.cu.mettre°

Définitions

  1. 1. familier Baiser.
    J'aime me faire pinocumettre.
    Tant que c'est toi qui se fais pinocumettre.
    Cerveau Lent te pinocumet, Constance.

Étymologie

De pinocumettable, terme beaucoup plus employé.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
pinocumet /pinokymɛ/ indicatif, present, 3e pers., singulier pi.no.ky.mɛ pi.no.cu.met
pinocumets /pinokymɛ/ indicatif, present, 1e pers., singulier pi.no.ky.mɛ pi.no.cu.mets°
pinocumets /pinokymɛ/ indicatif, present, 2e pers., singulier pi.no.ky.mɛ pi.no.cu.mets°
pinocumets /pinokymɛ/ imperatif, present, 2e pers., singulier pi.no.ky.mɛ pi.no.cu.mets°
pinocumettaient /pinokymɛtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tɛ pi.no.cu.me.ttaie°n°t°
pinocumettais /pinokymɛtɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier pi.no.ky.mɛ.tɛ pi.no.cu.me.ttais°
pinocumettais /pinokymɛtɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier pi.no.ky.mɛ.tɛ pi.no.cu.me.ttais°
pinocumettait /pinokymɛtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier pi.no.ky.mɛ.tɛ pi.no.cu.me.ttait°
pinocumettant /pinokymɛtɑ̃/ participe, present pi.no.ky.mɛ.tɑ̃ pi.no.cu.me.ttant°
pinocumette /pinokymɛt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier pi.no.ky.mɛt pi.no.cu.mette°
pinocumette /pinokymɛt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier pi.no.ky.mɛt pi.no.cu.mette°
pinocumettent /pinokymɛt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel pi.no.ky.mɛt pi.no.cu.mette°n°t°
pinocumettent /pinokymɛt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel pi.no.ky.mɛt pi.no.cu.mette°n°t°
pinocumettes /pinokymɛt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier pi.no.ky.mɛt pi.no.cu.mette°s°
pinocumettez /pinokymɛte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.te pi.no.cu.me.ttez
pinocumettez /pinokymɛte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.te pi.no.cu.me.ttez
pinocumettiez /pinokymɛtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tje pi.no.cu.me.ttiez
pinocumettiez /pinokymɛtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tje pi.no.cu.me.ttiez
pinocumettions /pinokymɛtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tjɔ̃ pi.no.cu.me.ttions°
pinocumettions /pinokymɛtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tjɔ̃ pi.no.cu.me.ttions°
pinocumettons /pinokymɛtɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tɔ̃ pi.no.cu.me.ttons°
pinocumettons /pinokymɛtɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tɔ̃ pi.no.cu.me.ttons°
pinocumettra /pinokymɛtʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier pi.no.ky.mɛ.tʁa pi.no.cu.me.ttra
pinocumettrai /pinokymɛtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier pi.no.ky.mɛ.tʁɛ pi.no.cu.me.ttrai
pinocumettraient /pinokymɛtʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tʁɛ pi.no.cu.me.ttraie°n°t°
pinocumettrais /pinokymɛtʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier pi.no.ky.mɛ.tʁɛ pi.no.cu.me.ttrais°
pinocumettrais /pinokymɛtʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier pi.no.ky.mɛ.tʁɛ pi.no.cu.me.ttrais°
pinocumettrait /pinokymɛtʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier pi.no.ky.mɛ.tʁɛ pi.no.cu.me.ttrait°
pinocumettras /pinokymɛtʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier pi.no.ky.mɛ.tʁa pi.no.cu.me.ttras°
pinocumettre /pinokymɛtʁ/ infinitif pi.no.ky.mɛtʁ pi.no.cu.mettre°
pinocumettrez /pinokymɛtʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tʁe pi.no.cu.me.ttrez
pinocumettriez /pinokymɛtʁije/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tʁi.je pi.no.cu.me.ttr(i).iez
pinocumettrions /pinokymɛtʁijɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tʁi.jɔ̃ pi.no.cu.me.ttr(i).ions°
pinocumettrons /pinokymɛtʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tʁɔ̃ pi.no.cu.me.ttrons°
pinocumettront /pinokymɛtʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel pi.no.ky.mɛ.tʁɔ̃ pi.no.cu.me.ttront°
pinocumirent /pinokymiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel pi.no.ky.miʁ pi.no.cu.mire°n°t°
pinocumis /pnokymi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier pi.no.ky.mi pi.no.cu.mis°
pinocumis /pnokymi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier pi.no.ky.mi pi.no.cu.mis°
pinocumis /pinokymi/ participe, passe_simple, singulier, masculin pi.no.ky.mi pi.no.cu.mis°
pinocumise /pinokymiz/ participe, passe_simple, singulier, feminin pi.no.ky.miz pi.no.cu.mise°
pinocumises /pinokymiz/ participe, passe_simple, pluriel, feminin pi.no.ky.miz pi.no.cu.mise°s°
pinocumisse /pinokymis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier pi.no.ky.mis pi.no.cu.misse°
pinocumissent /pinokymis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel pi.no.ky.mis pi.no.cu.misse°n°t°
pinocumisses /pinokymis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier pi.no.ky.mis pi.no.cu.misse°s°
pinocumissiez /pinokymisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel pi.no.ky.mi.sje pi.no.cu.mi.ssiez
pinocumissions /pinokymisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel pi.no.ky.mi.sjɔ̃ pi.no.cu.mi.ssions°
pinocumit /pinokymi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier pi.no.ky.mi pi.no.cu.mit°
pinocumîmes /pinokymim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel pi.no.ky.mim pi.no.cu.mîme°s°
pinocumît /pinokymi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier pi.no.ky.mi pi.no.cu.mît°
pinocumîtes /pinokymit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel pi.no.ky.mit pi.no.cu.mîte°s°