Adjectif — épicène
/filaʁmonik/
Syllabes : fi.laʁ.mo.nik
Orthocode : phi.lh°ar.mo.nique°
Fréquence
3.4
composite /M
1.2
OpenSubtitles
0.7
Frantext
10.6
LM10
2.2
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Qui aime l’harmonie. Se dit en parlant de certaines sociétés musicales.
Tout le monde parlait surtout le patois alsacien. Cela s’arrêtait. Cela mangeait. Cela jouait d’instruments invraisemblables. Deux autocars amenèrent coup sur coup des sociétés philharmoniques en uniforme et des concerts s’organisèrent au milieu de la route !
Étymologie
Dérivé de philharmonie, avec le suffixe -ique.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| philharmonique | /filaʁmonik/ | qualificatif, feminin, singulier | fi.laʁ.mo.nik | phi.lh°ar.mo.nique° |
| philharmonique | /filaʁmonik/ | qualificatif, masculin, singulier | fi.laʁ.mo.nik | phi.lh°ar.mo.nique° |
| philharmonique | /filaʁmonik/ | qualificatif, singulier | fi.laʁ.mo.nik | phi.lh°ar.mo.nique° |
| philharmoniques | /filaʁmonik/ | qualificatif, feminin, pluriel | fi.laʁ.mo.nik | phi.lh°ar.mo.nique°s° |
| philharmoniques | /filaʁmonik/ | qualificatif, masculin, pluriel | fi.laʁ.mo.nik | phi.lh°ar.mo.nique°s° |
| philharmoniques | /filaʁmonik/ | qualificatif, pluriel | fi.laʁ.mo.nik | phi.lh°ar.mo.nique°s° |