panurger

VER — masculin

/panyʁʒe/

Syllabes : pa.nyʁ.ʒe Orthocode : pa.nur.ger

Définitions

  1. 1. ironique Se comporter comme un mouton de Panurge.
    Un snobisme qui, écrit un rédacteur du Figaro le 13 février 1885, se ramène à « panurger en mille choses, depuis la pointe des souliers jusqu'au jugement que l'on porte sur un homme de génie », des vêtements à la littérature, des goûts artistiques à la pratique des sports.
    Ils panurgent en trépidant sur une jeune évaporée qui réclame à cor et à cri sa mère, sa mère.
    Les moutons panurgent à la ronde, trop heureux d'exhiber leur supériorité intellectuelle sur la bande de balourds susceptibles qui s'agite inconsidérément au fin fond de sa presqu'île. On apprend à bêler, dit-on, avec les loups.

Étymologie

Dénominal de Panurge.

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
panurge /panyʁʒ/ indicatif, present, 1e pers., singulier pa.nyʁʒ pa.nurge
panurge /panyʁʒ/ indicatif, present, 3e pers., singulier pa.nyʁʒ pa.nurge
panurge /panyʁʒ/ imperatif, present, 2e pers., singulier pa.nyʁʒ pa.nurge
panurge /panyʁʒ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier pa.nyʁʒ pa.nurge
panurge /panyʁʒ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier pa.nyʁʒ pa.nurge
panurgea /panyʁʒa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier pa.nyʁ.ʒa pa.nur.gea
panurgeai /panyʁʒɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier pa.nyʁ.ʒɛ pa.nur.geai
panurgeaient /panyʁʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒɛ pa.nur.geaie°n°t°
panurgeais /panyʁʒɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier pa.nyʁ.ʒɛ pa.nur.geais°
panurgeais /panyʁʒɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier pa.nyʁ.ʒɛ pa.nur.geais°
panurgeait /panyʁʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier pa.nyʁ.ʒɛ pa.nur.geait°
panurgeant /panyʁʒɑ̃/ participe, present pa.nyʁ.ʒɑ̃ pa.nur.geant°
panurgeas /panyʁʒa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier pa.nyʁ.ʒa pa.nur.geas°
panurgeasse /panyʁʒas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier pa.nyʁ.ʒas pa.nur.geasse°
panurgeassent /panyʁʒas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒas pa.nur.geasse°n°t°
panurgeasses /panyʁʒas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier pa.nyʁ.ʒas pa.nur.geasse°s°
panurgeassiez /panyʁʒasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒa.sje pa.nur.gea.ssiez
panurgeassions /panyʁʒasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒa.sjɔ̃ pa.nur.gea.ssions°
panurgent /panyʁʒ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel pa.nyʁʒ pa.nurgen°t°
panurgent /panyʁʒ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel pa.nyʁʒ pa.nurgen°t°
panurgeons /panyʁʒɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒɔ̃ pa.nur.geons°
panurgeons /panyʁʒɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒɔ̃ pa.nur.geons°
panurger /panyʁʒe/ infinitif pa.nyʁ.ʒe pa.nur.ger
panurgera /panyʁʒəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier pa.nyʁ.ʒə.ʁa pa.nur.ge.ra
panurgerai /panyʁʒəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier pa.nyʁ.ʒə.ʁɛ pa.nur.ge.rai
panurgeraient /panyʁʒəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒə.ʁɛ pa.nur.ge.raie°n°t°
panurgerais /panyʁʒəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier pa.nyʁ.ʒə.ʁɛ pa.nur.ge.rais°
panurgerais /panyʁʒəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier pa.nyʁ.ʒə.ʁɛ pa.nur.ge.rais°
panurgerait /panyʁʒəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier pa.nyʁ.ʒə.ʁɛ pa.nur.ge.rait°
panurgeras /panyʁʒəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier pa.nyʁ.ʒə.ʁa pa.nur.ge.ras°
panurgerez /panyʁʒəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒə.ʁe pa.nur.ge.rez
panurgeriez /panyʁʒəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒə.ʁje pa.nur.ge.riez
panurgerions /panyʁʒəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒə.ʁjɔ̃ pa.nur.ge.rions°
panurgerons /panyʁʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒə.ʁɔ̃ pa.nur.ge.rons°
panurgeront /panyʁʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒə.ʁɔ̃ pa.nur.ge.ront°
panurges /panyʁʒ/ indicatif, present, 2e pers., singulier pa.nyʁʒ pa.nurges°
panurges /panyʁʒ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier pa.nyʁʒ pa.nurges°
panurgez /panyʁʒe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒe pa.nur.gez
panurgez /panyʁʒe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒe pa.nur.gez
panurgeâmes /panyʁʒam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒam pa.nur.geâme°s°
panurgeât /panyʁʒa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier pa.nyʁ.ʒa pa.nur.geât°
panurgeâtes /panyʁʒat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒat pa.nur.geâte°s°
panurgiez /panyʁʒje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒje pa.nur.giez
panurgiez /panyʁʒje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒje pa.nur.giez
panurgions /panyʁʒjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒjɔ̃ pa.nur.gions°
panurgions /panyʁʒjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒjɔ̃ pa.nur.gions°
panurgèrent /panyʁʒɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel pa.nyʁ.ʒɛʁ pa.nur.gère°n°t°
panurgé /panyʁʒe/ participe, passe_simple, singulier, masculin pa.nyʁ.ʒe pa.nur.gé