Conjugaison de « (se) paniquer »

Infinitif (se) paniquer
Participe passé paniqué
Participe présent paniquant

Indicatif

Présent

1s(me) panique
2s(te) paniques
3s(se) panique
1p(nous) paniquons
2p(vous) paniquez
3p(se) paniquent

Imparfait

1s(me) paniquais
2s(te) paniquais
3s(se) paniquait
1p(nous) paniquions
2p(vous) paniquiez
3p(se) paniquaient

Passé simple

1s(me) paniquai
2s(te) paniquas
3s(se) paniqua
1p(nous) paniquâmes
2p(vous) paniquâtes
3p(se) paniquèrent

Futur simple

1s(me) paniquerai
2s(te) paniqueras
3s(se) paniquera
1p(nous) paniquerons
2p(vous) paniquerez
3p(se) paniqueront

Subjonctif

Présent

1s(me) panique
2s(te) paniques
3s(se) panique
1p(nous) paniquions
2p(vous) paniquiez
3p(se) paniquent

Imparfait

1s(me) paniquasse
2s(te) paniquasses
3s(se) paniquât
1p(nous) paniquassions
2p(vous) paniquassiez
3p(se) paniquassent

Impératif

Présent

2s(te) panique
1p(nous) paniquons
2p(vous) paniquez

Conditionnel

Présent

1s(me) paniquerais
2s(te) paniquerais
3s(se) paniquerait
1p(nous) paniquerions
2p(vous) paniqueriez
3p(se) paniqueraient