oxytoniser

VER — épicène

/ɔksitonize/

Syllabes : ɔ.ksi.to.ni.ze Orthocode : o.x²y.to.ni.ser

Définitions

  1. 1. Faire porter l'accent sur la dernière syllabe.
    Ainsi, le français oxytonise la dernière syllabe des mots qu'il emprunte ;
    le français en effet ne connaît pas l'accent spécifique d'un mot, il fait porter toujours celui-ci sur la syllabe finale en situation normale; on dit qu'il « oxytonise » les mots.

Étymologie

Motdérivé de oxyton, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
oxytonisa /ɔksitoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.za o.x²y.to.ni.sa
oxytonisai /ɔksitonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zɛ o.x²y.to.ni.sai
oxytonisaient /ɔksitonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zɛ o.x²y.to.ni.saie°n°t°
oxytonisais /ɔksitonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zɛ o.x²y.to.ni.sais°
oxytonisais /ɔksitonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zɛ o.x²y.to.ni.sais°
oxytonisait /ɔksitonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zɛ o.x²y.to.ni.sait°
oxytonisant /ɔksitonizɑ̃/ participe, present ɔ.ksi.to.ni.zɑ̃ o.x²y.to.ni.sant°
oxytonisas /ɔksitoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.za o.x²y.to.ni.sas°
oxytonisasse /ɔksitonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zas o.x²y.to.ni.sasse°
oxytonisassent /ɔksitonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zas o.x²y.to.ni.sasse°n°t°
oxytonisasses /ɔksitonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zas o.x²y.to.ni.sasse°s°
oxytonisassiez /ɔksitonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.za.sje o.x²y.to.ni.sa.ssiez
oxytonisassions /ɔksitonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.za.sjɔ̃ o.x²y.to.ni.sa.ssions°
oxytonise /ɔksitoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɔ.ksi.to.niz o.x²y.to.nise°
oxytonise /ɔksitoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɔ.ksi.to.niz o.x²y.to.nise°
oxytonise /ɔksitoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɔ.ksi.to.niz o.x²y.to.nise°
oxytonise /ɔksitoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɔ.ksi.to.niz o.x²y.to.nise°
oxytonise /ɔksitoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɔ.ksi.to.niz o.x²y.to.nise°
oxytonisent /ɔksitoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɔ.ksi.to.niz o.x²y.to.nise°n°t°
oxytonisent /ɔksitoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɔ.ksi.to.niz o.x²y.to.nise°n°t°
oxytoniser /ɔksitonize/ infinitif ɔ.ksi.to.ni.ze o.x²y.to.ni.ser
oxytonisera /ɔksitonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁa o.x²y.to.ni.se.ra
oxytoniserai /ɔksitonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁɛ o.x²y.to.ni.se.rai
oxytoniseraient /ɔksitonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁɛ o.x²y.to.ni.se.raie°n°t°
oxytoniserais /ɔksitonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁɛ o.x²y.to.ni.se.rais°
oxytoniserais /ɔksitonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁɛ o.x²y.to.ni.se.rais°
oxytoniserait /ɔksitonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁɛ o.x²y.to.ni.se.rait°
oxytoniseras /ɔksitonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁa o.x²y.to.ni.se.ras°
oxytoniserez /ɔksitonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁe o.x²y.to.ni.se.rez
oxytoniseriez /ɔksitonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁje o.x²y.to.ni.se.riez
oxytoniserions /ɔksitonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁjɔ̃ o.x²y.to.ni.se.rions°
oxytoniserons /ɔksitonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁɔ̃ o.x²y.to.ni.se.rons°
oxytoniseront /ɔksitonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zə.ʁɔ̃ o.x²y.to.ni.se.ront°
oxytonises /ɔksitoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɔ.ksi.to.niz o.x²y.to.nise°s°
oxytonises /ɔksitoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɔ.ksi.to.niz o.x²y.to.nise°s°
oxytonisez /ɔksitonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.ze o.x²y.to.ni.sez
oxytonisez /ɔksitonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.ze o.x²y.to.ni.sez
oxytonisiez /ɔksitonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zje o.x²y.to.ni.siez
oxytonisiez /ɔksitonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zje o.x²y.to.ni.siez
oxytonisions /ɔksitonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zjɔ̃ o.x²y.to.ni.sions°
oxytonisions /ɔksitonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zjɔ̃ o.x²y.to.ni.sions°
oxytonisons /ɔksitonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zɔ̃ o.x²y.to.ni.sons°
oxytonisons /ɔksitonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zɔ̃ o.x²y.to.ni.sons°
oxytonisâmes /ɔksitonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zam o.x²y.to.ni.sâme°s°
oxytonisât /ɔksitoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɔ.ksi.to.ni.za o.x²y.to.ni.sât°
oxytonisâtes /ɔksitonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zat o.x²y.to.ni.sâte°s°
oxytonisèrent /ɔksitonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɔ.ksi.to.ni.zɛʁ o.x²y.to.ni.sère°n°t°
oxytonisé /ɔksitonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɔ.ksi.to.ni.ze o.x²y.to.ni.sé
oxytonisée /ɔksitonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɔ.ksi.to.ni.ze o.x²y.to.ni.sée°
oxytonisées /ɔksitonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɔ.ksi.to.ni.ze o.x²y.to.ni.sée°s°
oxytonisés /ɔksitonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɔ.ksi.to.ni.ze o.x²y.to.ni.sés°