Conjugaison de « outplacer »

Infinitif outplacer
Participe passé outplacé
Participe présent outplaçant

Indicatif

Présent

1soutplace
2soutplaces
3soutplace
1poutplaçons
2poutplacez
3poutplacent

Imparfait

1soutplaçais
2soutplaçais
3soutplaçait
1poutplacions
2poutplaciez
3poutplaçaient

Passé simple

1soutplaçai
2soutplaças
3soutplaça
1poutplaçâmes
2poutplaçâtes
3poutplacèrent

Futur simple

1soutplacerai
2soutplaceras
3soutplacera
1poutplacerons
2poutplacerez
3poutplaceront

Subjonctif

Présent

1soutplace
2soutplaces
3soutplace
1poutplacions
2poutplaciez
3poutplacent

Imparfait

1soutplaçasse
2soutplaçasses
3soutplaçât
1poutplaçassions
2poutplaçassiez
3poutplaçassent

Impératif

Présent

2soutplace
1poutplaçons
2poutplacez

Conditionnel

Présent

1soutplacerais
2soutplacerais
3soutplacerait
1poutplacerions
2poutplaceriez
3poutplaceraient