orthonormaliser

VER — épicène

/ɔʁtonɔʁmalize/

Syllabes : ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze Orthocode : or.tho.nor.ma.li.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Rendre orthonormal.
    Il ne reste plus qu'à orthonormaliser les 2N fonctions d'échelle des bords.
    Cette méthode pour orthonormaliser une base s'appelle le procédé de Gram-Schmidt.

Étymologie

De orthonormal, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
orthonormalisa /ɔʁtonɔʁmaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za or.tho.nor.ma.li.sa
orthonormalisai /ɔʁtonɔʁmalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ or.tho.nor.ma.li.sai
orthonormalisaient /ɔʁtonɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ or.tho.nor.ma.li.saie°n°t°
orthonormalisais /ɔʁtonɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ or.tho.nor.ma.li.sais°
orthonormalisais /ɔʁtonɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ or.tho.nor.ma.li.sais°
orthonormalisait /ɔʁtonɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ or.tho.nor.ma.li.sait°
orthonormalisant /ɔʁtonɔʁmalizɑ̃/ participe, present ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɑ̃ or.tho.nor.ma.li.sant°
orthonormalisas /ɔʁtonɔʁmaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za or.tho.nor.ma.li.sas°
orthonormalisasse /ɔʁtonɔʁmalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zas or.tho.nor.ma.li.sasse°
orthonormalisassent /ɔʁtonɔʁmalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zas or.tho.nor.ma.li.sasse°n°t°
orthonormalisasses /ɔʁtonɔʁmalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zas or.tho.nor.ma.li.sasse°s°
orthonormalisassiez /ɔʁtonɔʁmalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za.sje or.tho.nor.ma.li.sa.ssiez
orthonormalisassions /ɔʁtonɔʁmalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za.sjɔ̃ or.tho.nor.ma.li.sa.ssions°
orthonormalise /ɔʁtonɔʁmaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz or.tho.nor.ma.lise°
orthonormalise /ɔʁtonɔʁmaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz or.tho.nor.ma.lise°
orthonormalise /ɔʁtonɔʁmaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz or.tho.nor.ma.lise°
orthonormalise /ɔʁtonɔʁmaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz or.tho.nor.ma.lise°
orthonormalise /ɔʁtonɔʁmaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz or.tho.nor.ma.lise°
orthonormalisent /ɔʁtonɔʁmaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz or.tho.nor.ma.lise°n°t°
orthonormalisent /ɔʁtonɔʁmaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz or.tho.nor.ma.lise°n°t°
orthonormaliser /ɔʁtonɔʁmalize/ infinitif ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze or.tho.nor.ma.li.ser
orthonormalisera /ɔʁtonɔʁmalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁa or.tho.nor.ma.li.se.ra
orthonormaliserai /ɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ or.tho.nor.ma.li.se.rai
orthonormaliseraient /ɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ or.tho.nor.ma.li.se.raie°n°t°
orthonormaliserais /ɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ or.tho.nor.ma.li.se.rais°
orthonormaliserais /ɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ or.tho.nor.ma.li.se.rais°
orthonormaliserait /ɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ or.tho.nor.ma.li.se.rait°
orthonormaliseras /ɔʁtonɔʁmalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁa or.tho.nor.ma.li.se.ras°
orthonormaliserez /ɔʁtonɔʁmalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁe or.tho.nor.ma.li.se.rez
orthonormaliseriez /ɔʁtonɔʁmalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁje or.tho.nor.ma.li.se.riez
orthonormaliserions /ɔʁtonɔʁmalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁjɔ̃ or.tho.nor.ma.li.se.rions°
orthonormaliserons /ɔʁtonɔʁmalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɔ̃ or.tho.nor.ma.li.se.rons°
orthonormaliseront /ɔʁtonɔʁmalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɔ̃ or.tho.nor.ma.li.se.ront°
orthonormalises /ɔʁtonɔʁmaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz or.tho.nor.ma.lise°s°
orthonormalises /ɔʁtonɔʁmaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz or.tho.nor.ma.lise°s°
orthonormalisez /ɔʁtonɔʁmalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze or.tho.nor.ma.li.sez
orthonormalisez /ɔʁtonɔʁmalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze or.tho.nor.ma.li.sez
orthonormalisiez /ɔʁtonɔʁmalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zje or.tho.nor.ma.li.siez
orthonormalisiez /ɔʁtonɔʁmalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zje or.tho.nor.ma.li.siez
orthonormalisions /ɔʁtonɔʁmalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zjɔ̃ or.tho.nor.ma.li.sions°
orthonormalisions /ɔʁtonɔʁmalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zjɔ̃ or.tho.nor.ma.li.sions°
orthonormalisons /ɔʁtonɔʁmalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɔ̃ or.tho.nor.ma.li.sons°
orthonormalisons /ɔʁtonɔʁmalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɔ̃ or.tho.nor.ma.li.sons°
orthonormalisâmes /ɔʁtonɔʁmalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zam or.tho.nor.ma.li.sâme°s°
orthonormalisât /ɔʁtonɔʁmaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za or.tho.nor.ma.li.sât°
orthonormalisâtes /ɔʁtonɔʁmalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zat or.tho.nor.ma.li.sâte°s°
orthonormalisèrent /ɔʁtonɔʁmalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛʁ or.tho.nor.ma.li.sère°n°t°
orthonormalisé /ɔʁtonɔʁmalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze or.tho.nor.ma.li.sé
orthonormalisée /ɔʁtonɔʁmalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze or.tho.nor.ma.li.sée°
orthonormalisées /ɔʁtonɔʁmalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze or.tho.nor.ma.li.sée°s°
orthonormalisés /ɔʁtonɔʁmalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze or.tho.nor.ma.li.sés°