organiciser

VER — épicène

/ɔʁɡanisize/

Syllabes : ɔʁ.ɡa.ni.si.ze Orthocode : or.ga.ni.ci.ser

Fréquence

0.1 composite /M
0.1 OpenSubtitles

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Donner un caractère organique à.
    Il situe bien en tout cas, s'il le fallait encore, le souci qui fut celui de Charcot d'« organiciser » l'hystérie.
    Les conséquences psychosomatiques possibles sont aussi envisagées, celles en particulier qui risquent d'organiciser un état pathologique désormais chronique.

Étymologie

De organique, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
organicisa /ɔʁɡanisiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.za or.ga.ni.ci.sa
organicisai /ɔʁɡanisizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zɛ or.ga.ni.ci.sai
organicisaient /ɔʁɡanisizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zɛ or.ga.ni.ci.saie°n°t°
organicisais /ɔʁɡanisizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zɛ or.ga.ni.ci.sais°
organicisais /ɔʁɡanisizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zɛ or.ga.ni.ci.sais°
organicisait /ɔʁɡanisizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zɛ or.ga.ni.ci.sait°
organicisant /ɔʁɡanisizɑ̃/ participe, present ɔʁ.ɡa.ni.si.zɑ̃ or.ga.ni.ci.sant°
organicisas /ɔʁɡanisiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.za or.ga.ni.ci.sas°
organicisasse /ɔʁɡanisizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zas or.ga.ni.ci.sasse°
organicisassent /ɔʁɡanisizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zas or.ga.ni.ci.sasse°n°t°
organicisasses /ɔʁɡanisizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zas or.ga.ni.ci.sasse°s°
organicisassiez /ɔʁɡanisizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.za.sje or.ga.ni.ci.sa.ssiez
organicisassions /ɔʁɡanisizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.za.sjɔ̃ or.ga.ni.ci.sa.ssions°
organicise /ɔʁɡanisiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.siz or.ga.ni.cise°
organicise /ɔʁɡanisiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.siz or.ga.ni.cise°
organicise /ɔʁɡanisiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.siz or.ga.ni.cise°
organicise /ɔʁɡanisiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.siz or.ga.ni.cise°
organicise /ɔʁɡanisiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.siz or.ga.ni.cise°
organicisent /ɔʁɡanisiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.siz or.ga.ni.cise°n°t°
organicisent /ɔʁɡanisiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.siz or.ga.ni.cise°n°t°
organiciser /ɔʁɡanisize/ infinitif ɔʁ.ɡa.ni.si.ze or.ga.ni.ci.ser
organicisera /ɔʁɡanisizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁa or.ga.ni.ci.se.ra
organiciserai /ɔʁɡanisizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁɛ or.ga.ni.ci.se.rai
organiciseraient /ɔʁɡanisizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁɛ or.ga.ni.ci.se.raie°n°t°
organiciserais /ɔʁɡanisizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁɛ or.ga.ni.ci.se.rais°
organiciserais /ɔʁɡanisizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁɛ or.ga.ni.ci.se.rais°
organiciserait /ɔʁɡanisizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁɛ or.ga.ni.ci.se.rait°
organiciseras /ɔʁɡanisizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁa or.ga.ni.ci.se.ras°
organiciserez /ɔʁɡanisizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁe or.ga.ni.ci.se.rez
organiciseriez /ɔʁɡanisizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁje or.ga.ni.ci.se.riez
organiciserions /ɔʁɡanisizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁjɔ̃ or.ga.ni.ci.se.rions°
organiciserons /ɔʁɡanisizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁɔ̃ or.ga.ni.ci.se.rons°
organiciseront /ɔʁɡanisizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zə.ʁɔ̃ or.ga.ni.ci.se.ront°
organicises /ɔʁɡanisiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.siz or.ga.ni.cise°s°
organicises /ɔʁɡanisiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.siz or.ga.ni.cise°s°
organicisez /ɔʁɡanisize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.ze or.ga.ni.ci.sez
organicisez /ɔʁɡanisize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.ze or.ga.ni.ci.sez
organicisiez /ɔʁɡanisizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zje or.ga.ni.ci.siez
organicisiez /ɔʁɡanisizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zje or.ga.ni.ci.siez
organicisions /ɔʁɡanisizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zjɔ̃ or.ga.ni.ci.sions°
organicisions /ɔʁɡanisizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zjɔ̃ or.ga.ni.ci.sions°
organicisons /ɔʁɡanisizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zɔ̃ or.ga.ni.ci.sons°
organicisons /ɔʁɡanisizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zɔ̃ or.ga.ni.ci.sons°
organicisâmes /ɔʁɡanisizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zam or.ga.ni.ci.sâme°s°
organicisât /ɔʁɡanisiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɔʁ.ɡa.ni.si.za or.ga.ni.ci.sât°
organicisâtes /ɔʁɡanisizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zat or.ga.ni.ci.sâte°s°
organicisèrent /ɔʁɡanisizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɔʁ.ɡa.ni.si.zɛʁ or.ga.ni.ci.sère°n°t°
organicisé /ɔʁɡanisize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɔʁ.ɡa.ni.si.ze or.ga.ni.ci.sé
organicisée /ɔʁɡanisize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɔʁ.ɡa.ni.si.ze or.ga.ni.ci.sée°
organicisées /ɔʁɡanisize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɔʁ.ɡa.ni.si.ze or.ga.ni.ci.sée°s°
organicisés /ɔʁɡanisize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɔʁ.ɡa.ni.si.ze or.ga.ni.ci.sés°