WiKiLeXiK

Conjugaison de ordonnancer

verbe1er groupetransitif direct

Indicatif présent
jeordonnance (ordonnancè)
tuordonnances
il, elleordonnance
nousordonnançons
vousordonnancez
ils, ellesordonnancent
Indicatif imparfait
jeordonnançais
tuordonnançais
il, elleordonnançait
nousordonnancions
vousordonnanciez
ils, ellesordonnançaient
Indicatif passé simple
jeordonnançai
tuordonnanças
il, elleordonnança
nousordonnançâmes
vousordonnançâtes
ils, ellesordonnancèrent
Indicatif futur
jeordonnancerai
tuordonnanceras
il, elleordonnancera
nousordonnancerons
vousordonnancerez
ils, ellesordonnanceront
Subjonctif présent
jeordonnance
tuordonnances
il, elleordonnance
nousordonnancions
vousordonnanciez
ils, ellesordonnancent
Subjonctif imparfait
jeordonnançasse
tuordonnançasses
il, elleordonnançât
nousordonnançassions
vousordonnançassiez
ils, ellesordonnançassent
Conditionnel présent
jeordonnancerais
tuordonnancerais
il, elleordonnancerait
nousordonnancerions
vousordonnanceriez
ils, ellesordonnanceraient
Impératif présent
ordonnance
ordonnançons
ordonnancez
Formes non personnelles
passé participe singulier masculinordonnancé
infinitifordonnancer
passé participe singulier fémininordonnancée
passé participe pluriel fémininordonnancées
passé participe pluriel masculinordonnancés
présent participeordonnançant