ordinariser

VER — épicène

/ɔʁdinaʁize/

Syllabes : ɔʁ.di.na.ʁi.ze Orthocode : or.di.na.ri.ser

Définitions

  1. 1. Donner un caractère ordinaire à.
    Grâce à cette hyperspécialisation première, on va pouvoir permettre à l'enfant de dépasser plus rapidement ces aspects hyperspécialisés liés à la trisomie, et donc «d’ordinariser» plus vite sa vie.
    Ces participants apprennent par-là à « répondre en citoyen ordinaire», à mettre discrètement les pieds dans une activité de discussion, à ordinariser leur parole en la dépouillant de sa teneur discursive.

Étymologie

De ordinaire, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
ordinarisa /ɔʁdinaʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.za or.di.na.ri.sa
ordinarisai /ɔʁdinaʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zɛ or.di.na.ri.sai
ordinarisaient /ɔʁdinaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zɛ or.di.na.ri.saie°n°t°
ordinarisais /ɔʁdinaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zɛ or.di.na.ri.sais°
ordinarisais /ɔʁdinaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zɛ or.di.na.ri.sais°
ordinarisait /ɔʁdinaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zɛ or.di.na.ri.sait°
ordinarisant /ɔʁdinaʁizɑ̃/ participe, present ɔʁ.di.na.ʁi.zɑ̃ or.di.na.ri.sant°
ordinarisas /ɔʁdinaʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.za or.di.na.ri.sas°
ordinarisasse /ɔʁdinaʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zas or.di.na.ri.sasse°
ordinarisassent /ɔʁdinaʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zas or.di.na.ri.sasse°n°t°
ordinarisasses /ɔʁdinaʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zas or.di.na.ri.sasse°s°
ordinarisassiez /ɔʁdinaʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.za.sje or.di.na.ri.sa.ssiez
ordinarisassions /ɔʁdinaʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.za.sjɔ̃ or.di.na.ri.sa.ssions°
ordinarise /ɔʁdinaʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁiz or.di.na.rise°
ordinarise /ɔʁdinaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁiz or.di.na.rise°
ordinarise /ɔʁdinaʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁiz or.di.na.rise°
ordinarise /ɔʁdinaʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁiz or.di.na.rise°
ordinarise /ɔʁdinaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁiz or.di.na.rise°
ordinarisent /ɔʁdinaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁiz or.di.na.rise°n°t°
ordinarisent /ɔʁdinaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁiz or.di.na.rise°n°t°
ordinariser /ɔʁdinaʁize/ infinitif ɔʁ.di.na.ʁi.ze or.di.na.ri.ser
ordinarisera /ɔʁdinaʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁa or.di.na.ri.se.ra
ordinariserai /ɔʁdinaʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁɛ or.di.na.ri.se.rai
ordinariseraient /ɔʁdinaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁɛ or.di.na.ri.se.raie°n°t°
ordinariserais /ɔʁdinaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁɛ or.di.na.ri.se.rais°
ordinariserais /ɔʁdinaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁɛ or.di.na.ri.se.rais°
ordinariserait /ɔʁdinaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁɛ or.di.na.ri.se.rait°
ordinariseras /ɔʁdinaʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁa or.di.na.ri.se.ras°
ordinariserez /ɔʁdinaʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁe or.di.na.ri.se.rez
ordinariseriez /ɔʁdinaʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁje or.di.na.ri.se.riez
ordinariserions /ɔʁdinaʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁjɔ̃ or.di.na.ri.se.rions°
ordinariserons /ɔʁdinaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁɔ̃ or.di.na.ri.se.rons°
ordinariseront /ɔʁdinaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zə.ʁɔ̃ or.di.na.ri.se.ront°
ordinarises /ɔʁdinaʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁiz or.di.na.rise°s°
ordinarises /ɔʁdinaʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁiz or.di.na.rise°s°
ordinarisez /ɔʁdinaʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.ze or.di.na.ri.sez
ordinarisez /ɔʁdinaʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.ze or.di.na.ri.sez
ordinarisiez /ɔʁdinaʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zje or.di.na.ri.siez
ordinarisiez /ɔʁdinaʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zje or.di.na.ri.siez
ordinarisions /ɔʁdinaʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zjɔ̃ or.di.na.ri.sions°
ordinarisions /ɔʁdinaʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zjɔ̃ or.di.na.ri.sions°
ordinarisons /ɔʁdinaʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zɔ̃ or.di.na.ri.sons°
ordinarisons /ɔʁdinaʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zɔ̃ or.di.na.ri.sons°
ordinarisâmes /ɔʁdinaʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zam or.di.na.ri.sâme°s°
ordinarisât /ɔʁdinaʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɔʁ.di.na.ʁi.za or.di.na.ri.sât°
ordinarisâtes /ɔʁdinaʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zat or.di.na.ri.sâte°s°
ordinarisèrent /ɔʁdinaʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɔʁ.di.na.ʁi.zɛʁ or.di.na.ri.sère°n°t°
ordinarisé /ɔʁdinaʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɔʁ.di.na.ʁi.ze or.di.na.ri.sé
ordinarisée /ɔʁdinaʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɔʁ.di.na.ʁi.ze or.di.na.ri.sée°
ordinarisées /ɔʁdinaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɔʁ.di.na.ʁi.ze or.di.na.ri.sée°s°
ordinarisés /ɔʁdinaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɔʁ.di.na.ʁi.ze or.di.na.ri.sés°