ontologiser

VER — masculin

/ɔ̃toloʒize/

Syllabes : ɔ̃.to.lo.ʒi.ze Orthocode : on.to.lo.gi.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. vieilli philosophie Faire de l’ontologie.
  2. 2. philosophie Donner un caractère ontologique à.
    Concevoir les choses autrement, c’est sacrifier au mythe : non plus seulement le reconnaître comme un opérateur épistémologique, mais l’ontologiser.

Étymologie

Dérivé de ontologie, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
ontologisa /ɔ̃toloʒiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.za on.to.lo.gi.sa
ontologisai /ɔ̃toloʒizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zɛ on.to.lo.gi.sai
ontologisaient /ɔ̃toloʒizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zɛ on.to.lo.gi.saie°n°t°
ontologisais /ɔ̃toloʒizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zɛ on.to.lo.gi.sais°
ontologisais /ɔ̃toloʒizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zɛ on.to.lo.gi.sais°
ontologisait /ɔ̃toloʒizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zɛ on.to.lo.gi.sait°
ontologisant /ɔ̃toloʒizɑ̃/ participe, present ɔ̃.to.lo.ʒi.zɑ̃ on.to.lo.gi.sant°
ontologisas /ɔ̃toloʒiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.za on.to.lo.gi.sas°
ontologisasse /ɔ̃toloʒizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zas on.to.lo.gi.sasse°
ontologisassent /ɔ̃toloʒizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zas on.to.lo.gi.sasse°n°t°
ontologisasses /ɔ̃toloʒizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zas on.to.lo.gi.sasse°s°
ontologisassiez /ɔ̃toloʒizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.za.sje on.to.lo.gi.sa.ssiez
ontologisassions /ɔ̃toloʒizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.za.sjɔ̃ on.to.lo.gi.sa.ssions°
ontologise /ɔ̃toloʒiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒiz on.to.lo.gise°
ontologise /ɔ̃toloʒiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒiz on.to.lo.gise°
ontologise /ɔ̃toloʒiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒiz on.to.lo.gise°
ontologise /ɔ̃toloʒiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒiz on.to.lo.gise°
ontologise /ɔ̃toloʒiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒiz on.to.lo.gise°
ontologisent /ɔ̃toloʒiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒiz on.to.lo.gise°n°t°
ontologisent /ɔ̃toloʒiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒiz on.to.lo.gise°n°t°
ontologiser /ɔ̃toloʒize/ infinitif ɔ̃.to.lo.ʒi.ze on.to.lo.gi.ser
ontologisera /ɔ̃toloʒizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁa on.to.lo.gi.se.ra
ontologiserai /ɔ̃toloʒizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁɛ on.to.lo.gi.se.rai
ontologiseraient /ɔ̃toloʒizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁɛ on.to.lo.gi.se.raie°n°t°
ontologiserais /ɔ̃toloʒizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁɛ on.to.lo.gi.se.rais°
ontologiserais /ɔ̃toloʒizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁɛ on.to.lo.gi.se.rais°
ontologiserait /ɔ̃toloʒizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁɛ on.to.lo.gi.se.rait°
ontologiseras /ɔ̃toloʒizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁa on.to.lo.gi.se.ras°
ontologiserez /ɔ̃toloʒizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁe on.to.lo.gi.se.rez
ontologiseriez /ɔ̃toloʒizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁje on.to.lo.gi.se.riez
ontologiserions /ɔ̃toloʒizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁjɔ̃ on.to.lo.gi.se.rions°
ontologiserons /ɔ̃toloʒizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁɔ̃ on.to.lo.gi.se.rons°
ontologiseront /ɔ̃toloʒizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zə.ʁɔ̃ on.to.lo.gi.se.ront°
ontologises /ɔ̃toloʒiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒiz on.to.lo.gise°s°
ontologises /ɔ̃toloʒiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒiz on.to.lo.gise°s°
ontologisez /ɔ̃toloʒize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.ze on.to.lo.gi.sez
ontologisez /ɔ̃toloʒize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.ze on.to.lo.gi.sez
ontologisiez /ɔ̃toloʒizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zje on.to.lo.gi.siez
ontologisiez /ɔ̃toloʒizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zje on.to.lo.gi.siez
ontologisions /ɔ̃toloʒizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zjɔ̃ on.to.lo.gi.sions°
ontologisions /ɔ̃toloʒizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zjɔ̃ on.to.lo.gi.sions°
ontologisons /ɔ̃toloʒizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zɔ̃ on.to.lo.gi.sons°
ontologisons /ɔ̃toloʒizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zɔ̃ on.to.lo.gi.sons°
ontologisâmes /ɔ̃toloʒizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zam on.to.lo.gi.sâme°s°
ontologisât /ɔ̃toloʒiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɔ̃.to.lo.ʒi.za on.to.lo.gi.sât°
ontologisâtes /ɔ̃toloʒizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zat on.to.lo.gi.sâte°s°
ontologisèrent /ɔ̃toloʒizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɔ̃.to.lo.ʒi.zɛʁ on.to.lo.gi.sère°n°t°
ontologisé /ɔ̃toloʒize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɔ̃.to.lo.ʒi.ze on.to.lo.gi.sé