Conjugaison de « (se) mutiner »

Infinitif (se) mutiner
Participe passé mutiné
Participe présent mutinant

Indicatif

Présent

1s(me) mutine
2s(te) mutines
3s(se) mutine
1p(nous) mutinons
2p(vous) mutinez
3p(se) mutinent

Imparfait

1s(me) mutinais
2s(te) mutinais
3s(se) mutinait
1p(nous) mutinions
2p(vous) mutiniez
3p(se) mutinaient

Passé simple

1s(me) mutinai
2s(te) mutinas
3s(se) mutina
1p(nous) mutinâmes
2p(vous) mutinâtes
3p(se) mutinèrent

Futur simple

1s(me) mutinerai
2s(te) mutineras
3s(se) mutinera
1p(nous) mutinerons
2p(vous) mutinerez
3p(se) mutineront

Subjonctif

Présent

1s(me) mutine
2s(te) mutines
3s(se) mutine
1p(nous) mutinions
2p(vous) mutiniez
3p(se) mutinent

Imparfait

1s(me) mutinasse
2s(te) mutinasses
3s(se) mutinât
1p(nous) mutinassions
2p(vous) mutinassiez
3p(se) mutinassent

Impératif

Présent

2s(te) mutine
1p(nous) mutinons
2p(vous) mutinez

Conditionnel

Présent

1s(me) mutinerais
2s(te) mutinerais
3s(se) mutinerait
1p(nous) mutinerions
2p(vous) mutineriez
3p(se) mutineraient