VER — masculin
/mukate/
Syllabes : mu.ka.te
Orthocode : mou.ka.ter
Définitions
-
1.
Railler, se moquer de quelqu’un, voire critiquer.
En parallèle à la scène, Jardinot anime sur RFO quotidiennement la tranche 11h-12h avec Mme Nine et crée RFP (Radio Locas Privé), l’un des premiers sitcoms radio réunionnais, où il "moukate" entre autres les différents hommes politiques réunionnais, qui deviendront sa spécialité au fil des années. — (Thierry Jardinot, article Wikipédia)
-
2.
Insulter.
Espèce de moukate
Étymologie
Dérive probablement du français moquer ou peut-être de l'anglais (langue véhiculaire des marins) mock.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| moukata | /mukata/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | mu.ka.ta | mou.ka.ta |
| moukatai | /mukatɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | mu.ka.tɛ | mou.ka.tai |
| moukataient | /mukatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | mu.ka.tɛ | mou.ka.taie°n°t° |
| moukatais | /mukatɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | mu.ka.tɛ | mou.ka.tais° |
| moukatais | /mukatɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | mu.ka.tɛ | mou.ka.tais° |
| moukatait | /mukatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | mu.ka.tɛ | mou.ka.tait° |
| moukatant | /mukatɑ̃/ | participe, present | mu.ka.tɑ̃ | mou.ka.tant° |
| moukatas | /mukata/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | mu.ka.ta | mou.ka.tas° |
| moukatasse | /mukatas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | mu.ka.tas | mou.ka.tasse° |
| moukatassent | /mukatas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | mu.ka.tas | mou.ka.tasse°n°t° |
| moukatasses | /mukatas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | mu.ka.tas | mou.ka.tasse°s° |
| moukatassiez | /mukatasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | mu.ka.ta.sje | mou.ka.ta.ssiez |
| moukatassions | /mukatasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | mu.ka.ta.sjɔ̃ | mou.ka.ta.ssions° |
| moukate | /mukat/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | mu.kat | mou.kate° |
| moukate | /mukat/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | mu.kat | mou.kate° |
| moukate | /mukat/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | mu.kat | mou.kate° |
| moukate | /mukat/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | mu.kat | mou.kate° |
| moukate | /mukat/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | mu.kat | mou.kate° |
| moukatent | /mukat/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | mu.kat | mou.kate°n°t° |
| moukatent | /mukat/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | mu.kat | mou.kate°n°t° |
| moukater | /mukate/ | infinitif | mu.ka.te | mou.ka.ter |
| moukatera | /mukatəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | mu.ka.tə.ʁa | mou.ka.te.ra |
| moukaterai | /mukatʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | mu.ka.tʁɛ | mou.ka.te°rai |
| moukateraient | /mukatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | mu.ka.tə.ʁɛ | mou.ka.te.raie°n°t° |
| moukaterais | /mukatəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | mu.ka.tə.ʁɛ | mou.ka.te.rais° |
| moukaterais | /mukatəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | mu.ka.tə.ʁɛ | mou.ka.te.rais° |
| moukaterait | /mukatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | mu.ka.tə.ʁɛ | mou.ka.te.rait° |
| moukateras | /mukatəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | mu.ka.tə.ʁa | mou.ka.te.ras° |
| moukaterez | /mukatəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | mu.ka.tə.ʁe | mou.ka.te.rez |
| moukateriez | /mukatəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | mu.ka.tə.ʁje | mou.ka.te.riez |
| moukaterions | /mukatəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | mu.ka.tə.ʁjɔ̃ | mou.ka.te.rions° |
| moukaterons | /mukatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | mu.ka.tə.ʁɔ̃ | mou.ka.te.rons° |
| moukateront | /mukatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | mu.ka.tə.ʁɔ̃ | mou.ka.te.ront° |
| moukates | /mukat/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | mu.kat | mou.kate°s° |
| moukates | /mukat/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | mu.kat | mou.kate°s° |
| moukatez | /mukate/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | mu.ka.te | mou.ka.tez |
| moukatez | /mukate/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | mu.ka.te | mou.ka.tez |
| moukatiez | /mukatje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | mu.ka.tje | mou.ka.tiez |
| moukatiez | /mukatje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | mu.ka.tje | mou.ka.tiez |
| moukations | /mukatjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | mu.ka.tjɔ̃ | mou.ka.tions° |
| moukations | /mukatjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | mu.ka.tjɔ̃ | mou.ka.tions° |
| moukatons | /mukatɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | mu.ka.tɔ̃ | mou.ka.tons° |
| moukatons | /mukatɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | mu.ka.tɔ̃ | mou.ka.tons° |
| moukatâmes | /mukatam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | mu.ka.tam | mou.ka.tâme°s° |
| moukatât | /mukata/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | mu.ka.ta | mou.ka.tât° |
| moukatâtes | /mukatat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | mu.ka.tat | mou.ka.tâte°s° |
| moukatèrent | /mukatɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | mu.ka.tɛʁ | mou.ka.tère°n°t° |
| moukaté | /mukate/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | mu.ka.te | mou.ka.té |