monotoniser

VER — épicène

/monotonize/

Syllabes : mo.no.to.ni.ze Orthocode : mo.no.to.ni.ser

Définitions

  1. 1. Rendre monotone.
    Un des effets les plus remarquables serait de monotoniser les délires.
    Il risquait, en les prodiguant ainsi, d'enlaidir ou, du moins, de monotoniser les murailles de ces pièces qu'il souhaitait embellir.

Étymologie

De monotone, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
monotonisa /monotoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier mo.no.to.ni.za mo.no.to.ni.sa
monotonisai /monotonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier mo.no.to.ni.zɛ mo.no.to.ni.sai
monotonisaient /monotonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel mo.no.to.ni.zɛ mo.no.to.ni.saie°n°t°
monotonisais /monotonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier mo.no.to.ni.zɛ mo.no.to.ni.sais°
monotonisais /monotonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier mo.no.to.ni.zɛ mo.no.to.ni.sais°
monotonisait /monotonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier mo.no.to.ni.zɛ mo.no.to.ni.sait°
monotonisant /monotonizɑ̃/ participe, present mo.no.to.ni.zɑ̃ mo.no.to.ni.sant°
monotonisas /monotoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier mo.no.to.ni.za mo.no.to.ni.sas°
monotonisasse /monotonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier mo.no.to.ni.zas mo.no.to.ni.sasse°
monotonisassent /monotonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel mo.no.to.ni.zas mo.no.to.ni.sasse°n°t°
monotonisasses /monotonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier mo.no.to.ni.zas mo.no.to.ni.sasse°s°
monotonisassiez /monotonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel mo.no.to.ni.za.sje mo.no.to.ni.sa.ssiez
monotonisassions /monotonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel mo.no.to.ni.za.sjɔ̃ mo.no.to.ni.sa.ssions°
monotonise /monotoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier mo.no.to.niz mo.no.to.nise°
monotonise /monotoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier mo.no.to.niz mo.no.to.nise°
monotonise /monotoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier mo.no.to.niz mo.no.to.nise°
monotonise /monotoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier mo.no.to.niz mo.no.to.nise°
monotonise /monotoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier mo.no.to.niz mo.no.to.nise°
monotonisent /monotoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel mo.no.to.niz mo.no.to.nise°n°t°
monotonisent /monotoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel mo.no.to.niz mo.no.to.nise°n°t°
monotoniser /monotonize/ infinitif mo.no.to.ni.ze mo.no.to.ni.ser
monotonisera /monotonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier mo.no.to.ni.zə.ʁa mo.no.to.ni.se.ra
monotoniserai /monotonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier mo.no.to.ni.zə.ʁɛ mo.no.to.ni.se.rai
monotoniseraient /monotonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel mo.no.to.ni.zə.ʁɛ mo.no.to.ni.se.raie°n°t°
monotoniserais /monotonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier mo.no.to.ni.zə.ʁɛ mo.no.to.ni.se.rais°
monotoniserais /monotonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier mo.no.to.ni.zə.ʁɛ mo.no.to.ni.se.rais°
monotoniserait /monotonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier mo.no.to.ni.zə.ʁɛ mo.no.to.ni.se.rait°
monotoniseras /monotonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier mo.no.to.ni.zə.ʁa mo.no.to.ni.se.ras°
monotoniserez /monotonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel mo.no.to.ni.zə.ʁe mo.no.to.ni.se.rez
monotoniseriez /monotonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel mo.no.to.ni.zə.ʁje mo.no.to.ni.se.riez
monotoniserions /monotonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel mo.no.to.ni.zə.ʁjɔ̃ mo.no.to.ni.se.rions°
monotoniserons /monotonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel mo.no.to.ni.zə.ʁɔ̃ mo.no.to.ni.se.rons°
monotoniseront /monotonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel mo.no.to.ni.zə.ʁɔ̃ mo.no.to.ni.se.ront°
monotonises /monotoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier mo.no.to.niz mo.no.to.nise°s°
monotonises /monotoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier mo.no.to.niz mo.no.to.nise°s°
monotonisez /monotonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel mo.no.to.ni.ze mo.no.to.ni.sez
monotonisez /monotonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel mo.no.to.ni.ze mo.no.to.ni.sez
monotonisiez /monotonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel mo.no.to.ni.zje mo.no.to.ni.siez
monotonisiez /monotonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel mo.no.to.ni.zje mo.no.to.ni.siez
monotonisions /monotonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel mo.no.to.ni.zjɔ̃ mo.no.to.ni.sions°
monotonisions /monotonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel mo.no.to.ni.zjɔ̃ mo.no.to.ni.sions°
monotonisons /monotonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel mo.no.to.ni.zɔ̃ mo.no.to.ni.sons°
monotonisons /monotonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel mo.no.to.ni.zɔ̃ mo.no.to.ni.sons°
monotonisâmes /monotonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel mo.no.to.ni.zam mo.no.to.ni.sâme°s°
monotonisât /monotoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier mo.no.to.ni.za mo.no.to.ni.sât°
monotonisâtes /monotonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel mo.no.to.ni.zat mo.no.to.ni.sâte°s°
monotonisèrent /monotonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel mo.no.to.ni.zɛʁ mo.no.to.ni.sère°n°t°
monotonisé /monotonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin mo.no.to.ni.ze mo.no.to.ni.sé
monotonisée /monotonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin mo.no.to.ni.ze mo.no.to.ni.sée°
monotonisées /monotonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin mo.no.to.ni.ze mo.no.to.ni.sée°s°
monotonisés /monotonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin mo.no.to.ni.ze mo.no.to.ni.sés°