WiKiLeXiK

Conjugaison de monophtonguer

verbe1er groupetransitif direct

Indicatif présent
jemonophtongue
tumonophtongues
il, ellemonophtongue
nousmonophtonguons
vousmonophtonguez
ils, ellesmonophtonguent
Indicatif imparfait
jemonophtonguais
tumonophtonguais
il, ellemonophtonguait
nousmonophtonguions
vousmonophtonguiez
ils, ellesmonophtonguaient
Indicatif passé simple
jemonophtonguai
tumonophtonguas
il, ellemonophtongua
nousmonophtonguâmes
vousmonophtonguâtes
ils, ellesmonophtonguèrent
Indicatif futur
jemonophtonguerai
tumonophtongueras
il, ellemonophtonguera
nousmonophtonguerons
vousmonophtonguerez
ils, ellesmonophtongueront
Subjonctif présent
jemonophtongue
tumonophtongues
il, ellemonophtongue
nousmonophtonguions
vousmonophtonguiez
ils, ellesmonophtonguent
Subjonctif imparfait
jemonophtonguasse
tumonophtonguasses
il, ellemonophtonguât
nousmonophtonguassions
vousmonophtonguassiez
ils, ellesmonophtonguassent
Conditionnel présent
jemonophtonguerais
tumonophtonguerais
il, ellemonophtonguerait
nousmonophtonguerions
vousmonophtongueriez
ils, ellesmonophtongueraient
Impératif présent
monophtongue
monophtonguons
monophtonguez
Formes non personnelles
présent participemonophtonguant
infinitifmonophtonguer
passé participe singulier masculinmonophtongué
passé participe singulier fémininmonophtonguée
passé participe pluriel fémininmonophtonguées
passé participe pluriel masculinmonophtongués