monochromatiser

VER — épicène

/monokʁomatize/

Syllabes : mo.no.kʁo.ma.ti.ze Orthocode : mo.no.chro.ma.ti.ser

Définitions

  1. 1. Rendre monochromatique.
    En supposant qu’on voulût combiner l’éclairage prismatique avec le passage de la lumière à travers un liquide destiné à la monochromatiser, on emploierait un prisme de Steinheil…
    Pour monochromatiser des longueurs d’onde supérieures à 6 Å, on utilise alors des méthodes mécaniques.

Étymologie

De monochromatique, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
monochromatisa /monokʁomatiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.za mo.no.chro.ma.ti.sa
monochromatisai /monokʁomatizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.zɛ mo.no.chro.ma.ti.sai
monochromatisaient /monokʁomatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zɛ mo.no.chro.ma.ti.saie°n°t°
monochromatisais /monokʁomatizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.zɛ mo.no.chro.ma.ti.sais°
monochromatisais /monokʁomatizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.zɛ mo.no.chro.ma.ti.sais°
monochromatisait /monokʁomatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.zɛ mo.no.chro.ma.ti.sait°
monochromatisant /monɔkʁomatizɑ̃/ participe, present mo.nɔ.kʁo.ma.ti.zɑ̃ mo.no.chro.ma.ti.sant°
monochromatisas /monokʁomatiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.za mo.no.chro.ma.ti.sas°
monochromatisasse /monokʁomatizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.zas mo.no.chro.ma.ti.sasse°
monochromatisassent /monokʁomatizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zas mo.no.chro.ma.ti.sasse°n°t°
monochromatisasses /monokʁomatizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.zas mo.no.chro.ma.ti.sasse°s°
monochromatisassiez /monokʁomatizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.za.sje mo.no.chro.ma.ti.sa.ssiez
monochromatisassions /monɔkʁomatizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel mo.nɔ.kʁo.ma.ti.za.sjɔ̃ mo.no.chro.ma.ti.sa.ssions°
monochromatise /monɔkʁomatiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.tiz mo.no.chro.ma.tise°
monochromatise /monɔkʁomatiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.tiz mo.no.chro.ma.tise°
monochromatise /monɔkʁomatiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.tiz mo.no.chro.ma.tise°
monochromatise /monɔkʁomatiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.tiz mo.no.chro.ma.tise°
monochromatise /monɔkʁomatiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.tiz mo.no.chro.ma.tise°
monochromatisent /monɔkʁomatiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel mo.nɔ.kʁo.ma.tiz mo.no.chro.ma.tise°n°t°
monochromatisent /monɔkʁomatiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel mo.nɔ.kʁo.ma.tiz mo.no.chro.ma.tise°n°t°
monochromatiser /monokʁomatize/ infinitif mo.no.kʁo.ma.ti.ze mo.no.chro.ma.ti.ser
monochromatisera /monokʁomatizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.zə.ʁa mo.no.chro.ma.ti.se.ra
monochromatiserai /monokʁomatizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.zə.ʁɛ mo.no.chro.ma.ti.se.rai
monochromatiseraient /monɔkʁomatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel mo.nɔ.kʁo.ma.ti.zə.ʁɛ mo.no.chro.ma.ti.se.raie°n°t°
monochromatiserais /monɔkʁomatizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.ti.zə.ʁɛ mo.no.chro.ma.ti.se.rais°
monochromatiserais /monɔkʁomatizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.ti.zə.ʁɛ mo.no.chro.ma.ti.se.rais°
monochromatiserait /monɔkʁomatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.ti.zə.ʁɛ mo.no.chro.ma.ti.se.rait°
monochromatiseras /monokʁomatizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.zə.ʁa mo.no.chro.ma.ti.se.ras°
monochromatiserez /monokʁomatizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zə.ʁe mo.no.chro.ma.ti.se.rez
monochromatiseriez /monokʁomatizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zə.ʁje mo.no.chro.ma.ti.se.riez
monochromatiserions /monɔkʁomatizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel mo.nɔ.kʁo.ma.ti.zə.ʁjɔ̃ mo.no.chro.ma.ti.se.rions°
monochromatiserons /monokʁomatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zə.ʁɔ̃ mo.no.chro.ma.ti.se.rons°
monochromatiseront /monokʁomatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zə.ʁɔ̃ mo.no.chro.ma.ti.se.ront°
monochromatises /monɔkʁomatiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.tiz mo.no.chro.ma.tise°s°
monochromatises /monɔkʁomatiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier mo.nɔ.kʁo.ma.tiz mo.no.chro.ma.tise°s°
monochromatisez /monokʁomatize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.ze mo.no.chro.ma.ti.sez
monochromatisez /monokʁomatize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.ze mo.no.chro.ma.ti.sez
monochromatisiez /monokʁomatizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zje mo.no.chro.ma.ti.siez
monochromatisiez /monokʁomatizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zje mo.no.chro.ma.ti.siez
monochromatisions /monɔkʁomatizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel mo.nɔ.kʁo.ma.ti.zjɔ̃ mo.no.chro.ma.ti.sions°
monochromatisions /monɔkʁomatizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel mo.nɔ.kʁo.ma.ti.zjɔ̃ mo.no.chro.ma.ti.sions°
monochromatisons /monokʁomatizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zɔ̃ mo.no.chro.ma.ti.sons°
monochromatisons /monokʁomatizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zɔ̃ mo.no.chro.ma.ti.sons°
monochromatisâmes /monokʁomatizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zam mo.no.chro.ma.ti.sâme°s°
monochromatisât /monokʁomatiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier mo.no.kʁo.ma.ti.za mo.no.chro.ma.ti.sât°
monochromatisâtes /monokʁomatizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel mo.no.kʁo.ma.ti.zat mo.no.chro.ma.ti.sâte°s°
monochromatisèrent /monɔkʁomatizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel mo.nɔ.kʁo.ma.ti.zɛʁ mo.no.chro.ma.ti.sère°n°t°
monochromatisé /monokʁomatize/ participe, passe_simple, singulier, masculin mo.no.kʁo.ma.ti.ze mo.no.chro.ma.ti.sé
monochromatisée /monɔkʁomatize/ participe, passe_simple, singulier, feminin mo.nɔ.kʁo.ma.ti.ze mo.no.chro.ma.ti.sée°
monochromatisées /monɔkʁomatize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin mo.nɔ.kʁo.ma.ti.ze mo.no.chro.ma.ti.sée°s°
monochromatisés /monɔkʁomatize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin mo.nɔ.kʁo.ma.ti.ze mo.no.chro.ma.ti.sés°