monoaryler

VER — masculin

/monoaʁile/

Syllabes : mo.no.a.ʁi.le Orthocode : mo.no.a.ry.ler

Définitions

  1. 1. Introduire un radical aryle unique dans une molécule.
    En utilisant ces conditions, des pyridines fonctionnalisées peuvent être directement monoarylées avec une grande variété d’aryles riches ou pauvres en électrons (Schéma 9).

Étymologie

De aryler, avec le préfixe mono-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
monoaryla /monoaʁila/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier mo.no.a.ʁi.la mo.no.a.ry.la
monoarylai /monoaʁilɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lɛ mo.no.a.ry.lai
monoarylaient /monoaʁilɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lɛ mo.no.a.ry.laie°n°t°
monoarylais /monoaʁilɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lɛ mo.no.a.ry.lais°
monoarylais /monoaʁilɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lɛ mo.no.a.ry.lais°
monoarylait /monoaʁilɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lɛ mo.no.a.ry.lait°
monoarylant /monoaʁilɑ̃/ participe, present mo.no.a.ʁi.lɑ̃ mo.no.a.ry.lant°
monoarylas /monoaʁila/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier mo.no.a.ʁi.la mo.no.a.ry.las°
monoarylasse /monoaʁilas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier mo.no.a.ʁi.las mo.no.a.ry.lasse°
monoarylassent /monoaʁilas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.las mo.no.a.ry.lasse°n°t°
monoarylasses /monoaʁilas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier mo.no.a.ʁi.las mo.no.a.ry.lasse°s°
monoarylassiez /monoaʁilasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.la.sje mo.no.a.ry.la.ssiez
monoarylassions /monoaʁilasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.la.sjɔ̃ mo.no.a.ry.la.ssions°
monoaryle /monoaʁil/ indicatif, present, 1e pers., singulier mo.no.a.ʁil mo.no.a.ryle°
monoaryle /monoaʁil/ indicatif, present, 3e pers., singulier mo.no.a.ʁil mo.no.a.ryle°
monoaryle /monoaʁil/ imperatif, present, 2e pers., singulier mo.no.a.ʁil mo.no.a.ryle°
monoaryle /monoaʁil/ subjonctif, present, 1e pers., singulier mo.no.a.ʁil mo.no.a.ryle°
monoaryle /monoaʁil/ subjonctif, present, 3e pers., singulier mo.no.a.ʁil mo.no.a.ryle°
monoarylent /monoaʁil/ indicatif, present, 3e pers., pluriel mo.no.a.ʁil mo.no.a.ryle°n°t°
monoarylent /monoaʁil/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel mo.no.a.ʁil mo.no.a.ryle°n°t°
monoaryler /monoaʁile/ infinitif mo.no.a.ʁi.le mo.no.a.ry.ler
monoarylera /monoaʁiləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lə.ʁa mo.no.a.ry.le.ra
monoarylerai /monoaʁiləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lə.ʁɛ mo.no.a.ry.le.rai
monoaryleraient /monoaʁiləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lə.ʁɛ mo.no.a.ry.le.raie°n°t°
monoarylerais /monoaʁiləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lə.ʁɛ mo.no.a.ry.le.rais°
monoarylerais /monoaʁiləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lə.ʁɛ mo.no.a.ry.le.rais°
monoarylerait /monoaʁiləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lə.ʁɛ mo.no.a.ry.le.rait°
monoaryleras /monoaʁiləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier mo.no.a.ʁi.lə.ʁa mo.no.a.ry.le.ras°
monoarylerez /monoaʁiləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lə.ʁe mo.no.a.ry.le.rez
monoaryleriez /monoaʁiləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lə.ʁje mo.no.a.ry.le.riez
monoarylerions /monoaʁiləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lə.ʁjɔ̃ mo.no.a.ry.le.rions°
monoarylerons /monoaʁiləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lə.ʁɔ̃ mo.no.a.ry.le.rons°
monoaryleront /monoaʁiləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lə.ʁɔ̃ mo.no.a.ry.le.ront°
monoaryles /monoaʁil/ indicatif, present, 2e pers., singulier mo.no.a.ʁil mo.no.a.ryle°s°
monoaryles /monoaʁil/ subjonctif, present, 2e pers., singulier mo.no.a.ʁil mo.no.a.ryle°s°
monoarylez /monoaʁile/ indicatif, present, 2e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.le mo.no.a.ry.lez
monoarylez /monoaʁile/ imperatif, present, 2e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.le mo.no.a.ry.lez
monoaryliez /monoaʁilje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lje mo.no.a.ry.liez
monoaryliez /monoaʁilje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lje mo.no.a.ry.liez
monoarylions /monoaʁiljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.ljɔ̃ mo.no.a.ry.lions°
monoarylions /monoaʁiljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.ljɔ̃ mo.no.a.ry.lions°
monoarylons /monoaʁilɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lɔ̃ mo.no.a.ry.lons°
monoarylons /monoaʁilɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lɔ̃ mo.no.a.ry.lons°
monoarylâmes /monoaʁilam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lam mo.no.a.ry.lâme°s°
monoarylât /monoaʁila/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier mo.no.a.ʁi.la mo.no.a.ry.lât°
monoarylâtes /monoaʁilat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lat mo.no.a.ry.lâte°s°
monoarylèrent /monoaʁilɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel mo.no.a.ʁi.lɛʁ mo.no.a.ry.lère°n°t°
monoarylé /monoaʁile/ participe, passe_simple, singulier, masculin mo.no.a.ʁi.le mo.no.a.ry.lé